“ข้าได้รับรายงานจากแม่ทัพเจิ้งว่า มีการเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยอยู่นอกด่านเจียอวี่กวาน แม่ทัพเจิ้งส่งจดหมายมาแล้ว แต่เจ้าออกเดินทางจึงคลาดกัน” หลี่จิวพูดเสียงเบาลง
“นับตั้งแต่ฝ่าบาทไม่ใส่ใจเส้นทางสายไหมทางบกนี้เท่ากับสมัยก่อน การระดมทหารและทรัพยากรมาป้องกันชายแดนก็เริ่มหละหลวม” เฟิงหลี่เฉียงพูดเบาๆ ด้วยความกังวลใจ “ระยะหลังเกิดคลื่นใต้น้ำขึ้น ทั้งจากพวกชนเผ่าต่างๆ จากมองโกล แล้วก็ขุนนางบางกลุ่มในท้องถิ่นกับในราชสำนักด้วย”
หลี่จิวเข้าใจสิ่งที่เขาพูดดี “ฝ่าบาทสนใจเส้นทางสายไหมทางทะเลมากกว่า” ขันทีหนุ่มหรี่ตาลงด้วยความไม่พอใจ
“ตอนนี้ฝ่าบาทกำลังสนพระทัยส่งคนไปสำรวจประเทศอื่นที่อยู่โพ้นทะเลออกไป..ข้าก็อยากไปเหมือนกันนะ” ประโยคหลังเขาพึมพำออกมา ทำให้เฟิงหลี่เฉียงอดหันไปมองอีกฝ่ายไม่ได้
“ถ้าท่านจัดการสถานการณ์ที่นี่ได้ดี หาเงินเข้าท้องพระคลังให้ฝ่าบาทได้ พิสูจน์ให้เห็นว่า เส้นทางสายไหมแห่งนี้
