“วสันตโอสถอย่างนั้นหรือ!” หลี่จิวถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
หากองค์ชายดื่มยาปลุกกำหนัดหรือวสันตโอสถเข้าไปจริง ผู้ที่ทำเช่นนี้ จะถูกลงโทษหนักจนถึงขั้นประหารชีวิตได้
แต่จ้วงเหยียนรีบพูดเสียงดังขึ้นว่า “ท่านพูดแบบนี้ก็เหมือนกล่าวหานะ พวกเราจะให้ฝ่าบาทเสวยวสันตโอสถไปทำไมกัน!” จ้วงหมินผู้เป็นพ่อก็มีสีหน้าไม่พอใจเช่นกัน
แต่หลี่จิวรู้จักเฟิงหลี่เฉียงดี หากไม่แน่ใจ เขาจะไม่พูดออกมาแน่นอน และที่ต้องรีบพูดออกมาตั้งแต่ตอนนี้ เพราะเขาไม่อยากให้หลักฐานที่ศาลากลางสวนถูกทำลาย และใครที่รีบทำลายหลักฐาน คนนั้นคือผู้ต้องสงสัย!
“รอให้องค์ชายตรัสเองดีกว่า” เฟิงหลี่เฉียงตัดบท ทำให้สองพ่อลูกต้องเงียบไป
ในขณะที่ผู้ติดตามขององค์ชายมีสีหน้าไม่สบายใจ ขันทีและองครักษ์คนหนึ่งทำท่าจะเดินออกไปจากห้อง
คนทั้งก็ห้องสะดุ้ง เฟิงหลี่เฉียงถามขึ้นด้วยเสียงเฉียบขาดว่า “พวกเจ้าจะไปไหน!”
คนขององค์ชายมองหน้ากันและมีสีหน้
