จ้วงเหยียนกัดฟันแน่น อยู่ๆ เขาก็ทรุดตัวลงและก้มลงคำนับองค์ชายที่พื้น “กระหม่อมขอบังอาจทูลขอให้มีการตรวจพระวรกายโดยหมอได้หรือไม่พะยะค่ะ!”
จูจ้านชเวตบโต๊ะดังปังด้วยความโกรธ “เจ้าหาว่าข้าโกหกอย่างนั้นหรือ!!”
จ้วงเหยียนรีบก้มลงคำนับหลายครั้ง และพร่ำพูดว่า เขาแค่เป็นห่วงสุขภาพและพระวรกายเท่านั้น แต่ทุกคนก็รู้ดีว่า เขาต้องการจะยืนยันว่า องค์ชายได้ดื่มยาตามที่พระองค์อ้างจริงหรือไม่ จูจ้านชเวหน้าซีดสลับแดงด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน เขากวาดตามองคนในห้อง และรู้ว่าบางคนก็สงสัยในคำตอบของเขา และถ้าเขาปฏิเสธคำขอของจ้วงเหยียน ก็หมายความเขาโกหกเรื่องกินยา เพราะเขาเมามายและลวนลามหลานสาวของจ้วงหมินจริง
ถึงตอนนี้จูจ้านชเวโกรธจนมือไม้สั่น เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกหมิ่นเกียรติยศอยู่ แต่แล้วเขาก็ได้ยินเสียงเรียกของเฟิงหลี่เฉียงว่า “ฝ่าบาท”
เมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็มองเห็นดวงตาของเฟิงหลี่เฉียง ที่นิ่งสงบ รา
