จูจ้านชเวโมโหมาก “ไม่ตั้งใจอย่างนั้นรึ เจ้าวางยาข้าแล้วยังใส่ร้ายว่าข้าปลุกปล้ำเจ้าอีก!”
นางรีบตอบด้วยเสียงสั่นใบหน้าซีดขาวว่า “หม่อมฉันไม่รู้ว่าพระองค์เป็นองค์ชายเพคะ! นางบอกว่า ที่ศาลามีขุนนางคนหนึ่งมาพักผ่อน ถ้าข้าแกล้ง..แกล้งว่าถูกปลุกปล้ำ เขาก็จะรับข้าเป็นภรรยาอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินคำตอบของนาง คนที่ได้ยินต่างก็ฮือฮาขึ้นมา ใครกันนะกล้าวางแผนร้ายเช่นนี้!
หลี่จิวหรี่ตาลงด้วยความโกรธ “จับนางไปคุมขังก่อน แล้วค่อยสอบสวนทีหลัง!”
เฟิงหลี่เฉียงเห็นด้วย เขาไม่อยากให้นางหลุดปากพูดอะไรออกมาตอนนี้ เพราะจะเป็นการแหวกหญ้าให้งูตื่น เฉิงอิ่งจู่จึงถูกผ้ามัดปากและลากตัวไปขังที่จวนผู้ว่าการมณฑล ซึ่งมีห้องขังอยู่ด้านหลัง
เมื่อทุกอย่างจบลง เฟิงหลี่เฉียงหันไปทางจูจ้านชเว “เพื่อความปลอดภัย ขอเชิญองค์ชายเสด็จไปประทับที่จวนของกระหม่อมก่อน”
อีกฝ่ายรีบรับปากและตามใต้เท้าเฟิงกลับจวน เขาไม่กล้าไว้ใจใครอ
