เมื่อเหอชิงหยวนเห็นพายุทรายแรงขึ้น จึงสั่งให้ทุกคนรีบลงมาจากกำแพงเมืองและหาที่หลบทันที
ในวันนั้น ทัพมองโกลแตกกระเจิงถอยร่นไป ทำให้กองทัพจางเย่ได้มีโอกาสหายใจหายคออีกครั้งหนึ่ง เมื่อรู้ว่าทหารมองโกลถอยหนีไปแล้ว ทหารและชาวบ้านที่หลบพายุทราย ต่างโห่ร้องด้วยความดีใจ พวกเขาตะโกนเรียกชื่อผู้ว่าฯเฟิงหลี่เฉียงด้วยความตื่นเต้นดีใจ ใครจะคิดว่าใต้เท้าเฟิงจะทำนายได้ว่าจะมีพายุทรายในวันนี้!
เฟิงหลี่เฉียงใช้ผ้าห่อตัวปิดปากปิดจมูก ขี่ม้าฝ่าพายุทรายไปตามถนนในเมือง ทหารและชาวบ้านต่างแอบมองอยู่ในบ้าน พวกเขาพยายามส่งเสียงต้อนรับ แต่ทรายละเอียดก็พัดเข้าปากเข้าจมูกพวกเขา จนต้องไอออกมา
ผู้ว่าเฟิงอดหัวเราะไม่ได้ เขาโบกมือรับรู้ และพยายามตะโกนบอกว่า “วันนี้มองโกลจะไม่กลับมาแล้ว ขอให้พวกท่านพักผ่อนเอาแรงไว้!”
แล้วเขาก็รีบเดินทางกลับที่พัก พร้อมกับจางไห่เฟิงและคนอื่นๆ เพื่อพักผ่อน เมื่อกลับไปถึงที่พัก ทั้งจ
