ในระหว่างที่ชาวบ้านลังเล เพราะพวกเขาไม่เคยได้รับอาหารจากทางการ ยกเว้นเวลาเกิดภัยพิบัติ และถึงมาแจก ก็เป็นเพียงข้าวต้มที่มีข้าวอยู่เล็กน้อย เมื่อได้ยินว่าจะมีอาหารเลี้ยง คนส่วนใหญ่คิดว่าคงจะเป็นข้าวต้มที่มีแต่น้ำ หากดีกว่านี้ ก็คงจะเป็นหมั่นโถวแป้งแห้งๆ แต่เมื่อเห็นอาหารที่โรงครัวทยอยยกมาวางบนโต๊ะ พวกเขาก็ตื่นเต้น บางคนมองไปที่อาหารบนโต๊ะอย่างไม่เชื่อสายตา
อาหารกลางวันเป็นแป้งทอดใส่หัวหอมและเนื้อแกะ เพื่อให้หยิบกินได้สะดวก พวกเขาได้รับคนละสองแผ่นใหญ่ และยังมีน้ำแกงจืดที่ต้มจากกระดูกไก่ใส่ผัก ในนั้นมีเนื้อไก่เป็นชิ้นลอยอยู่ด้วย สำหรับชาวบ้านแล้ว พวกเขาแทบจะไม่ได้กินเนื้อสัตว์ เมื่อใต้เท้าเฟิงเลี้ยงอาหารที่ดีเช่นนี้ พวกเขาดีใจมาก บางคนรีบขออนุญาตนำอาหารไปแบ่งให้ญาติที่รออยู่ข้างนอก บางคนยอมกินแป้งทอดแผ่นเดียว และนำที่เหลือไปฝากคนที่บ้าน ไม่ว่าจะอย่างไร จวนผู้ว่าได้นำอาหารไปแจกให้ญาติพี่น้อง
