เฟิงหลี่เฉียงเข้าใจเทียนมู่อวี้ที่เป็นอย่างดี เพราะพวกเขาเป็นบัณฑิตเช่นกัน “ท่านพบอะไรบ้าง”
เทียนมู่อวี้จึงอธิบายสิ่งที่เขากังวลใจ “ข้าพบว่า ทางการไม่ค่อยส่งเสริมการศึกษาของคนที่นี่ และบัณฑิตที่สอบผ่านในระดับสูงก็ยังมีจำนวนน้อยด้วย”
จิวเหวินชางเห็นด้วย “ข้ากับใต้เท้าเทียนเดินสำรวจดูในเมืองกานโจว พบว่า อาจารย์มีไม่กี่คน และยังเป็นบัณฑิตถงเซิง ส่วนบัณฑิตที่มีระดับสูงกว่า ก็เลือกไปทำงานเป็นข้าราชการ”
“บัณฑิตที่ชายแดนนี้ จึงผ่านแค่ระดับถงเซิงมากที่สุด” เทียนมู่อวี้สรุป
เฟิงหลี่เฉียงสังเกตเห็นเช่นกัน “ข้าขอให้พี่มู่อวี้ไปสำรวจดูข้อมูล จากนั้นเราจะช่วยกันคิดว่า จะช่วยพวกเขาอย่างไร”
สิ่งหนึ่งที่ใต้เท้าเฟิงไม่ได้พูด คือ ทางการอาจจะกลัวว่าถ้าคนแถบชายแดนมีความรู้มาก อาจเป็นอันตรายต่อต้าหมิง เพราะคนที่อยู่ชายแดนนี้มีหลายเชื้อชาติ อาจมีต่างชาติลักลอบปะปนเข้ามาเรียนเพื่อเอาความรู้ไปใช้ทำสิ่งอื่น
