จางไห่เฟิงที่ปลอมตัวเป็นเจ้าสองและเดินตามจ้างเกอ ก็อดแปลกใจไม่ได้ การเดินทางครั้งนี้ เขาเห็นวิธีการปลอมตัวของผู้ว่าฯหนุ่มคนนี้ที่สวมบทบาทได้แนบเนียน จนนึกไม่ออกเลยว่า ภายใต้เสื้อผ้าตัวใหญ่และหนวดเครารุงรังนี้ เขาคือผู้ว่าหนุ่มรูปงามที่พวกเขาเห็นตอนอยู่กานโจว
พวกเขายืนรออยู่ที่หน้าอำเภอ เมื่อเจ้าสามหรือลู่ปู่เดินออกมา พวกเขาจะขายของสองที่ ที่แรกคือ ที่ตลาดในตัวอำเภอ และอีกที่คือแผงขายผักนอกเมืองที่ใกล้กับตลาดค้าสัตว์ ตอนแรกพวกเขาจะไม่ได้ที่ขายตรงนั้น เพราะเดินทางมาถึงช้ากว่าคนอื่น แต่เพราะจ้างเกอฝากไปบอกว่า เขายินดีจ่ายค่าเช่าสูงกว่าปกติ จึงได้รับใบอนุญาตมา
ในตอนไปจ่ายเงินนั้น เจ้าหน้าที่เก็บภาษีจึงพูดว่า “ดีนะที่มีคนมาขายสมุนไพรไม่มากนัก ข้าเลยยอมให้ เอ้า! จ่ายเงินมา แล้วก็เอาป้ายไม้นี้ไปที่ตลาด จะมีเจ้าหน้าที่บอกเองว่า ตั้งแผงตรงไหนได้”
“ขอบคุณใต้เท้ามากๆขอรับ ขอให้ได้เป็นหัวหน้าไว้ๆ
