เฟิงหลี่เฉียงถอนหายใจ อยู่ดีๆ ก็มีเรื่องมาหาอีกแล้ว คนนอกที่ไม่รู้ ต่างก็คิดว่า หวังซิงเจิ้งต้องการเปิดโอกาสให้ลูกน้องได้แสดงฝีมือต่อหน้าพระพักต์ แต่คนในต่างรู้ความหมายนี้ดี บางคนจึงแอบยิ้ม และรอสมน้ำหน้า พวกเขารู้ดีว่า หวังซิงเจิ้งต้องการเปรียบเทียบผลงานของตนเองกับของเฟิงหลี่เฉียงต่อหน้าธารกำนัล เพราะเขามั่นใจว่าตนเองนั้น มีฝีมือการวาดรูปมากกว่า และยังที่ได้รับการยอมรับในแวดวงขุนนางด้วยกันมานาน
ในตอนนี้ ขุนนางที่เข้าร่วม รวมไปถึงองค์ชายจูจ้านจี ที่อยากร่วมสนุกด้วย ก็เริ่มต้นวาดรูปแล้ว โดยมีการบรรเลงเพลงคลอไปด้วย เพื่อให้บรรยากาศผ่อนคลาย
เมื่อเวลาผ่านไป ก็ได้เวลาที่จะนำเสนอภาพวาด พวกเขาให้ผู้มีอาวุโสกว่าได้นำเสนอภาพก่อน ซึ่งพวกเขาต่างวาดภาพได้สวยงามและมีความหมาย โดยเฉพาะภาพของพระอาจารย์ขององค์ชายจูจ้านจี ที่มีฝีมือสมกับชื่อเสียงที่เล่าลือกันมา รวมไปถึงภาพวาดขององค์ชายจูจ้านจี เจ้าของ
