“ขอโทษนะ ท่านคือพ่อค้าจ้างเกอใช่หรือไม่” เสียงชายคนหนึ่งตะโกนถามมาจากหน้าบ้าน ที่เปิดประตูบ้านเอาไว้เล็กน้อย
จ้างเกอขมวดคิ้ว หน้าตาที่รกรุงรังไปด้วยหนวดของเขาดูจริงจัง “ใช่แล้ว ข้านี่ล่ะ ท่านมีธุระอะไรรึ”
อีกฝ่ายยิ้มอย่างยินดี “ข้าชื่อ เฉินเจ๋อ เป็นพ่อค้าขายสินค้าหลายอย่างที่เฉิงกวนนี้ ขอเข้าไปได้หรือไม่”
“ได้สิ เสี่ยวหลงไปเปิดประตูให้ท่านเฉินสิ แล้วก็ไปเอาน้ำชามาด้วย” ลู่เหยาหลงรีบเดินไปเปิดประตูและหายไปหลังบ้าน เพื่อยกน้ำชาและขนมมาให้
“เชิญท่านเข้ามาในบ้านก่อน” จ้างเกอเดินนำเฉินเจ๋อเข้ามาในบ้าน จากนั้นก็ถามทันทีว่า “ท่านมีธุระอะไรกับข้าหรือ”
“ข้าได้ยินมาว่า ท่านสนใจจะไปขายสินค้านอกด่าน” อีกฝ่ายตอบพร้อมกับจิบน้ำชาที่เด็กชายนำมาวางไว้
เมื่อจ้างเกอพยักหน้า อีกฝ่ายจึงพูดต่อว่า “ข้ามีกองคาราวานที่จะออกเดินทางไปนอกด่านปีละสองครั้ง นี่ก็ใกล้จะได้เวลาออกเดินทางแล้ว”
“แต่มันใกล้หน้าหนาวแล
