ชายเจ้าของบ้านรีบห้ามชายหนุ่มที่เดินเข้ามาในบ้าน “อย่าพูดเสียงดังไป! เดี๋ยวก็มีคนเอาไปฟ้องทางการหรอก!”
แต่ชายหนุ่มกลับไม่สนใจ เขามีอายุประมาณ 24-25 ปี แต่งกายด้วยเสื้อผ้ากลางเก่ากลางใหม่ ท่าทางเหมือนบัณฑิต
จ้างเกอรู้แล้วว่า น่าจะมีคนอยากจะให้ข้อมูลกับเขาแล้ว เขาจึงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นว่า “ข้าเข้าใจสิ่งที่พวกท่านพูด ตลอดทางที่เดินทางมา ข้าพบเห็นสภาพบ้านเรือนไร่นาไม่แตกต่างไปจากที่นี่ น่าสงสัยจริงว่า เหตุใดทางการถึงไม่ช่วยอะไรบ้างเลยหรือ แล้วที่ข้าอยู่บ้านเกิดตัวเองไม่ได้ ก็เพราะสาเหตุเดียวกันนี่ล่ะ” แล้วเขาก็ถอนหายใจออกมา
“หึ! เก็บภาษีจากพวกเราจำนวนมาก อ้างว่าถ้าจ่ายมากทางการจะช่วยมาก แต่นี่ก็ผ่านไปเป็นปีแล้ว ข้าไม่เห็นจะมีอะไรดีขึ้น พอพวกเราไม่จ่ายก็จับพวกเราไปติดคุก” ชายหนุ่มพูดด้วยความโกรธแค้น “ตอนนี้พี่ชายของข้าก็ยังอยู่ในคุก เขาอุตส่าห์ลุกขึ้นมาช่วยพูดเจรจากับพวกขุนนางท้องถิ่
