ในวันหนึ่ง เมื่อเฟิงหลี่เฉียงกลับมาจากการไปติดต่องานข้างนอก เขาก็พบเทียนมู่อวี้มาที่บ้าน ทั้งสองนั่งคุยกันที่ชั้นสอง ที่เป็นพื้นที่เดิมของเฟิงหลี่เฉียง
“พี่มู่อวี้มีอะไรกับข้าหรือ” เด็กหนุ่มถาม เขาจิบน้ำชาและถอนหายใจด้วยความเหนื่อย
“ยุ่งมากเลยหรือเสี่ยวเฉียง” อีกฝ่ายถามอย่างห่วงใย เฟิงหลี่เฉียงพยักหน้า
เทียนมู่อวี้จึงพูดขึ้นว่า “เป็นไปได้หรือไม่ ที่พี่จะไปกับเจ้าด้วย”
เด็กหนุ่มชะงัก “ที่จางเย่มีความลำบากมากนะ ทั้งการทำงานที่มีปัญหาซ่อนอยู่ สภาพอากาศและภูมิประเทศเป็นทะเลทราย”
ชายหนุ่มหัวเราะ แววตาของเขามุ่งมั่น “พี่มาจากครอบครัวชาวนาธรรมดา ถึงตอนนี้จะทำงานที่กรมพิธีการ แต่ก็ไม่มีความเจริญก้าวหน้า ถ้าไปกับเจ้า ยังได้ลองทำอะไรใหม่ พี่ยังช่วยเจ้าดูแลเรื่องงานเอกสาร การประสานงานและพิธีการต่างๆ ได้”
เฟิงหลี่เฉียงนึกขึ้นมาได้ว่า เทียนมู่อวี้เป็นคนที่มีความสามารถในการประสานงานและน่าจะจัดก
