Barlas, terastan izlerken Masal'ın vazgeçeceğine emindi. Onun gözünde Masal, en başından beri sadece kendini düşünen bencil bir kadındı. Kaçma girişimi bile, yakalanıp daha büyük bir belaya bulaşma korkusuyla sona erecekti. Bu kadın, başkası için kendini tehlikeye atacak yüreğe sahip değildi. Barlas, dudaklarının kenarında bu beklentinin getirdiği küçümseyici bir ifadeyle durdu. Masal’ın geri döneceğini ve kuzu kuzu emrini yerine getireceğini biliyordu.
Masal donakaldı. Köpekler ve duvar, aşılmaz bir engeldi. Duvarı tırmanmaya başlasa bile, köpekler ona anında ulaşabilirdi. Geri çekilmek üzereyken, Barlas'ın tehdidi zihnine çarptı: "Arkadaşının sonu..."
Masal, olduğu yerde sarsılıyordu. "Önceki gelişimde bu köpekler yoktu ki! Şimdi nereden çıktı bunlar?" diye düşündü dehşetle. Üstelik ge
