Matapos ang eksenang yun sa amin ni Criselda, matagal akong nag isip. Alam kong mali ang ginagawa ko pero, natatalo ang nararamdaman kong panghihinayang sa binibigay kong pera sa kanila. Naisip ko naman kasi na kung kantot lang naman ang hanap ko, madali akong makakuha ng maganda at bata ring katulad ni Criselda ng hindi ako gagastos ng gaya ng binibigay ko sa magina.
.Pero hindi naman kaya ng konsyensa ko na basta na lang iwanan at pabayaan sina Maryan. Kawawa din naman dahil ako lang talaga ang inaasahan ng magina.
Pero, sayang naman ang pera ko kung bigay na lang ako ng bigay ng walang kapalit. Naisipan kong kausapin si Maryan .
"Maryan, alam mong di naman pwedeng habang panahon tayo ganito. Siguro kailangan nating itigil ito pag medyo maayos na ang buhay ninyo. Tutal ang balita ko
