สามปีต่อมา
หน้าหอประชุมใหญ่ในมหาวิทยาลัย NT TECH กำลังครึกครื้น เต็มไปด้วยครอบครัวและญาติพี่น้องของนักศึกษาปีสุดท้ายที่เข้ารับปริญญาบัตรในวันนี้ บรรยากาศสนุกสนาน เคล้าเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข
ผ่านไปหลายชั่วโมง ประตูหอประชุมก็เปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับผู้สำเร็จการศึกษาที่เพิ่งรับปริญญาบัตรเดินออกมา
ดวงตากลมโตสอดส่ายไปทั่วบริเวณ กานดาจำได้ว่านัดพ่อกับพี่ชายเอาไว้แถวต้นไม้ใหญ่ด้านหน้า แต่มองหาเท่าไหร่ก็ไม่เห็นทั้งคู่
“ดา!” เสียงทุ้มเรียกดังมาแต่ไกล เมื่อหันกลับไปมองก็เห็นเป็นชายหนุ่มรูปร่างสูงกำยำกำลังเดินตรงมาที่เธอ
“พี่แผน!” กานดาตะโกนเรียกชื่อแผนที่กำลังเดินมาที่เธอ เขาสวมเพียงเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์อย่างเคย แต่ใบหน้าหล่อ ๆ ที่ประดับด้วยแว่นกันแดดสีดำนั้นกลับส่งให้แผนดูหล่อเท่มากกว่าทุกที
“มาได้ยังไง หนูนึกว่าพี่จะมาไม่ได้แล้ว” เสียงหวานเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น ตอนที่บอกกำหนดวัน
