12.เบามือหน่อยนะเจ้าคะ

1099 Words

หลินหลินเริ่มขยับสะโพกเข้าหาเขาอย่างลืมตัว ความร้อนระอุจากการเสียดสีถูไถภายนอกทำให้ความต้องการที่ถูกเก็บกดไว้พลุ่งพล่านจนถึงขีดสุด ทุกครั้งที่แก่นกายแข็งขึงไถผ่านเนินเนื้อนุ่มและจุดอ่อนไหว ความเร่าร้อนนั้นก็ยิ่งทวีคูณจนเธอหลงใหลในทุกสัมผัสที่เขาป้อนให้ราวกับต้องมนต์สะกด จ้าวเยี่ยหลงเองก็เดินทางมาถึงขีดจำกัดเช่นกัน ลมหายใจของเขาหอบพร่า เหงื่อไหลซึมจนร่างแกร่งเปียกชุ่ม เขาหยุดชะงักจังหวะที่เคยนุ่มนวลก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงต่ำพร่าที่เต็มไปด้วยความทรมาน "ข้า..ใส่มันเข้าไปได้หรือไม่?" คำถามนั้นทำให้หลินหลินเบิกตากว้าง สติที่เคยพร่าเลือนด้วยกามารมณ์พลันกลับคืนมาแจ่มชัดอีกหน เธอสะดุ้งตัวโยนพลางมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ห่างเพียงคืบ จริงอยู่ที่เขาหล่อระดับพรีเมียม แถมยังเซ็กซี่จนใจสั่น แต่ครั้งแรกของฉันจะมาเสียให้คนแปลกหน้าที่ยังไม่รู้จักแม้แต่ชื่อได้ยังไงกัน! "เดี๋ยว..เดี๋ยวก่อนเจ้าค่ะ ทะ..ท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD