ตอนที่ 16: เมื่อสองห้องกลายเป็นบ้าน
1665 Words
สัปดาห์หลังจากทั้งคู่ตกลงจะอยู่ด้วยกันผ่านไปด้วยการวางแผนและการตื่นเต้น หกและเก้าเริ่มกระบวนการเปลี่ยนห้องสองห้องเป็นบ้านหลังหนึ่งสำหรับทั้งคู่
เช้าวันจันทร์ ทั้งคู่พบกันที่ห้อง 609 พร้อมกับกระดาษและปากกาเพื่อร่างแผน
“เราควรเริ่มจากอะไรก่อน?” เก้าถามขณะนั่งบนโซฟา
“น่าจะเริ่มจากของที่จำเป็นต้องใช้” หกเสนอ “เราไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ ค่อยๆ ทำไป”
“แต่ผมตื่นเต้น!” เก้าพูดด้วยความกระตือรือร้น “อยากเห็นผลลัพธ์เร็วๆ”
หกยิ้ม “เรามาเริ่มจากรายการของที่เราต้องการก่อน”
ทั้งคู่ใช้เวลาช่วงเช้าร่างรายการ:
ของที่ต้องย้ายจากห้อง 610 มา 609:
1. เสื้อผ้าส่วนใหญ่ของเก้า
2. หนังสือและสคริปต์การแสดง
3. คอลเลกชันดีวีดีและบลูเรย์
4. ของตกแต่งห้องบางส่วน
5. เครื่องครัวบางอย่าง
ของที่จะเก็บไว้ที่ห้อง 610 (ในฐานะห้องทำงาน/เก็บของ):
1. เสื้อผ้าที่ไม่ค่อยได้ใส่
2. เอกสารงานเก่าๆ
3. ของสะสมที่ไม่ต้องการแสดง
4. อุปกรณ์ออกกำลังกายบางส่วน
การปรับปรุงห้อง 609:
1. เพิ่มชั้นหนังสือสำหรับของทั้งคู่
2. เปลี่ยนผ้าม่านให้สว่างขึ้น
3. ซื้อตู้เสื้อผ้าเพิ่ม
4. จัดพื้นที่ทำงานสำหรับทั้งคู่
“แล้วเรื่องสีห้องล่ะ?” เก้าถาม “คุณชอบสีอะไร?”
“ผมชอบสีโทนเย็น—เทา ฟ้า” หกตอบ “คุณล่ะ?”
“ผมชอบสีโทนอุ่น—เบจ เขียวอ่อน” เก้าพูด “เราต้องหาจุดกึ่งกลาง”
“สีเทาอ่อนผสมเบจ?” หกเสนอ
“ได้!” เก้าพยักหน้า “และเพิ่มสีฟ้าอ่อนเป็นสี accent”
“ตกลง”
ทั้งคู่ตัดสินใจจะเริ่มต้นด้วยการย้ายของง่ายๆ ก่อน วันนั้นหลังเลิกงาน พวกเขาเริ่มขนหนังสือจากห้อง 610 มาไว้ที่ห้อง 609
“คุณมีหนังสือเยอะจัง” หกพูดขณะขนหนังสือกล่องที่สาม
“ผมชอบอ่าน” เก้ายอมรับ “และบางเล่มเป็นของที่ระลึกจากการทำงาน”
“เล่มนี้คืออะไร?” หกหยิบหนังสือปกแข็งเล่มหนึ่งขึ้นมา
“นั่นคือสคริปต์เรื่องแรกที่ผมได้แสดง” เก้าตอบ “ผมเซ็นต์ชื่อนักแสดงทุกคนไว้”
“น่าจดจำดี” หกวางหนังสือลงอย่างระมัดระวัง
การย้ายของใช้เวลาหลายวัน แต่เป็นเวลาที่สนุกสำหรับทั้งคู่ พวกได้ค้นพบเรื่องราวของกันและกันผ่านของใช้ส่วนตัว
วันพุธ ขณะที่เก้ากำลังขนเสื้อผ้า หกพบอัลบั้มรูปเก่าๆ ของเก้า
“นี่คุณตอนเด็กเหรอ?” เขาถาม
เก้ามองขึ้นมา “ใช่! อัลบั้มนั้นแม่ให้ผมมา”
หกเปิดอัลบั้มและเห็นรูปเก้าตอนเด็กๆ กำลังแสดงในงานโรงเรียน “คุณแสดงตั้งแต่เด็กเลยนะ”
“ใช่” เก้ายิ้ม “แม่บอกว่าผมชอบเป็นจุดสนใจตั้งแต่เล็ก”
“และรูปนี้?” หกชี้ไปที่รูปเก้ากับครอบครัว
“นั่นคือครอบครัวผม” เก้าอธิบาย “พ่อ แม่ น้องสาว และผม”
“คุณไม่เคยพูดถึงน้องสาว”
“เธอเรียนแพทย์อยู่ที่เชียงใหม่” เก้าบอก “เราคุยกันทางโทรศัพท์บ่อยๆ”
“แล้วพ่อแม่รู้เกี่ยวกับเรารึยัง?”
“รู้แล้ว” เก้าตอบ “ผมบอกพวกเขาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว พวกเขาดีใจที่ผมมีความสุข”
“ดีจัง” หกพูด “แล้วพวกเขาอยากเจอผมไหม?”
“อยากมาก!” เก้าตอบ “ผมคิดว่าคราวหน้าเราไปเยี่ยมครอบครัวผมบ้าง”
“ได้ครับ” หกพยักหน้า “ผมอยากเจอครอบครัวคุณด้วย”
วันศุกร์ การย้ายของส่วนใหญ่เสร็จสิ้น ห้อง 609 เริ่มดูเหมือนบ้านของทั้งคู่มากขึ้น มีหนังสือของทั้งคู่บนชั้นเดียวกัน เสื้อผ้าแขวนอยู่ในตู้เดียวกัน ของใช้ส่วนตัววางอยู่ร่วมกัน
“ดูดีนะ” เก้าพูดขณะมองรอบห้อง
“ใช่” หกพยักหน้า “เริ่มดูเป็นบ้านแล้ว”
“แต่มันยังขาดอะไรบางอย่าง” เก้าสังเกต
“อะไร?”
“สีสัน” เก้าตอบ “มันดูเรียบเกินไป”
“แล้วเราควรเพิ่มอะไร?”
“พืช!” เก้าพูด “พืชทำให้บ้านมีชีวิตชีวา”
“แต่เราทั้งคู่ไม่เก่งเรื่องดูแลพืช”
“เราเรียนรู้ด้วยกัน” เก้าเสนอ “เริ่มจากพืชที่เลี้ยงง่ายก่อน”
วันเสาร์ ทั้งคู่ไปเลือกซื้อพืชที่ตลาดต้นไม้ พวกเขาเลือกแคคตัสสองต้น (เพราะเลี้ยงง่าย) ต้นลิ้นมังกร (เพราะทนทาน) และต้นมอนสเตอร่า (เพราะเก้าบอกว่ามันดูอินเทรนด์)
“แคคตัสต้นนี้ให้นาย” เก้าพูดขณะส่งแคคตัสรูปทรงกลมให้หก “และต้นนี้สำหรับผม”
“ทำไมต้องมีคนละต้น?” หกถาม
“เพราะแต่ละต้นเป็นตัวแทนของเรา” เก้าอธิบาย “เราต้องดูแลมันให้เติบโตไปด้วยกัน เหมือนความสัมพันธ์ของเรา”
หกยิ้ม “คุณเป็นคนโรแมนติกจริงๆ”
“ใช่ นั่นคือเสน่ห์ของผม” เก้าพูดพลางยิ้ม
เมื่อกลับถึงคอนโด ทั้งคู่จัดวางพืชในจุดต่างๆ ของห้อง—ต้นมอนสเตอร่าวางที่มุมห้อง ต้นลิ้นมังกรวางที่ริมหน้าต่าง และแคคตัสทั้งสองวางบนโต๊ะทำงานคู่
“ดูมีชีวิตชีวามากขึ้นแล้ว” เก้าพูดด้วยความพอใจ
“ใช่” หกพยักหน้า “และทำให้ห้องดูอบอุ่นขึ้น”
บ่ายวันนั้น ทั้งคู่เริ่มการปรับปรุงครั้งใหญ่—การทาสีผนัง
“คุณแน่ใจว่าจะทำเองเหรอ?” เก้าถามขณะสวมเสื้อเชิ้ตเก่า “เราจ้างคนมาทาได้นะ”
“แต่การทำด้วยกันมันมีความหมาย” หกตอบ “เหมือนเราสร้างบ้านด้วยกัน”
“ถูกต้อง!” เก้าพยักหน้า “แล้วเริ่มกันเลย”
ทั้งคู่เริ่มทาสีผนังห้องนอนด้วยสีเทาอ่อนผสมเบจตามที่ตกลงกัน งานไม่เรียบร้อยนัก—มีสีกระเด็นบ้าง ทาไม่เสมอบ้าง—แต่สนุกและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
“คุณทาเกินเส้นเทปกันสีแล้ว” หกชี้ให้ดู
“โอ๊ะ!” เก้าพูด “เดี๋ยวผมแก้ทีหลัง”
“ไม่เป็นไร” หกยิ้ม “มันทำให้ผนังมีลักษณะเฉพาะ”
“ใช่ มันคือลายเซ็นของเรา” เก้าพูด
หลังทาสีเสร็จ ทั้งคู่ยืนมองผลงานด้วยความภูมิใจ
“ดูดีใช่มั้ย?” เก้าถาม
“ดีมาก” หกตอบ “และมันเป็นบ้านของเรา”
ค่ำวันนั้น ทั้งคู่ทำความสะอาดร่างกายจากงานทาสีแล้วนั่งพักผ่อนที่ระเบียง
“เหนื่อยแต่คุ้มค่า” เก้าพูด
“ใช่” หกพยักหน้า “และตอนนี้เรามีบ้านที่สร้างขึ้นด้วยมือเราเอง”
“เกือบจะ” เก้าแก้ไข “ยังขาดสิ่งสุดท้าย”
“อะไรอีก?”
เก้าลุกขึ้นและเดินเข้าไปในห้อง กลับมาพร้อมกับกรอบรูปสองอัน “นี่”
กรอบรูปหนึ่งคือรูปทั้งคู่ที่หัวหิน อีกรูปคือรูปทั้งคู่กับแม่ของหกที่บ้าน
“เราควรวางรูปเหล่านี้ในจุดสำคัญของบ้าน” เก้าพูด “เพื่อเตือนเราว่าเราเริ่มต้นมายังไง และเรามาถึงจุดไหนแล้ว”
หกรับกรอบรูปมา “คุณคิดได้ดีเสมอ”
“เพราะผมรักคุณ” เก้าพูด “และผมอยากให้บ้านนี้เป็นสถานที่ที่ทำให้เราทั้งคู่มีความสุข”
ทั้งคู่วางกรอบรูปบนโต๊ะข้างเตียงและบนตู้ทีวี
“แล้วอาทิตย์หน้าเราจะทำอะไรต่อ?” หกถาม
“ประตูเชื่อมระหว่างห้อง!” เก้าตอบด้วยความตื่นเต้น
“จริงจังเหรอ?”
“ใช่! เราต้องคุยกับทางคอนโดก่อน แต่ผมคิดว่าทำได้”
“แล้วเราจะใช้ห้อง 610 เป็นอะไร?”
“เป็นห้องทำงานร่วม” เก้าเสนอ “คุณมีพื้นที่ออกแบบงานสถาปนิก ผมมีพื้นที่อ่านบทและฝึกซ้อม”
“ไอเดียดี” หกพยักหน้า “และเรายังสามารถใช้เป็นห้องรับรองเวลามีเพื่อนมาหา”
“ใช่! และเราสามารถทำเป็นห้องดูหนังได้ด้วย”
“ดูเหมือนเรามีแผนใหญ่” หกพูด
“เพราะอนาคตของเราก็ใหญ่” เก้าตอบ
วันอาทิตย์ ทั้งคู่ใช้เวลาช่วงเช้าในการจัดระเบียบของที่ย้ายเข้ามาให้เรียบร้อย จากนั้นก็พักผ่อนด้วยการดูหนังและทำอาหารร่วมกัน
ขณะทานข้าวเย็น เก้าพูดขึ้น
“คุณรู้สึกอย่างไรกับการอยู่ร่วมกันจนถึงตอนนี้?”
“ดีมาก” หกตอบ “รู้สึกเป็นธรรมชาติ เหมือนเราควรอยู่ด้วยกันมาตลอด”
“ผมก็รู้สึกแบบนั้น” เก้าพูด “เหมือนเราประกอบกันได้พอดี”
“ใช่” หกพยักหน้า “และผมชอบที่เรามีพื้นที่ของตัวเองแต่ก็มีพื้นที่ร่วมกัน”
“ความสมดุล” เก้าพูด “สำคัญที่สุด”
หลังอาหารเย็น ทั้งคู่เดินไปที่ห้อง 610 ที่ตอนนี้เกือบจะว่างเปล่า
“ดูโล่งจัง” หกพูด
“แต่ไม่นานมันจะเต็มไปด้วยความคิดสร้างสรรค์ของเรา” เก้าพูด “เราจะเปลี่ยนที่นี่เป็นสถานที่ที่เราสร้างสิ่งสวยงามร่วมกัน”
“เหมือนที่เราสร้างความรักของเรามา” หกพูด
“ใช่” เก้ายิ้ม “และเราจะสร้างต่อไปเรื่อยๆ”
ทั้งคู่กอดกันในห้องที่กำลังจะเปลี่ยนเป็นพื้นที่สร้างสรรค์ของพวกเขา
“ขอบคุณ” หกพูดเบาๆ
“สำหรับอะไร?” เก้าถาม
“สำหรับทุกอย่าง” หกตอบ “สำหรับการตอบตกลงเมื่อผมขอให้แกล้งเป็นแฟน สำหรับการอยู่เคียงข้างผม สำหรับการทำให้บ้านนี้เป็นบ้าน”
“ขอบคุณคุณเช่นกัน” เก้าพูด “สำหรับการให้โอกาสผม สำหรับการยอมรับผมในแบบที่ผมเป็น สำหรับการสร้างบ้านนี้กับผม”
“เราขอบคุณซึ่งกันและกัน” หกสรุป
“ใช่” เก้าพยักหน้า “และเราจะขอบคุณกันไปตลอด”
คืนนั้น เมื่อทั้งคู่นอนหลับในห้องนอนที่เพิ่งทาสีใหม่ หกฝันถึงอนาคต—อนาคตที่เขากับเก้าสร้างสิ่งต่างๆ ร่วมกัน ไม่ว่าจะเป็นบ้าน โครงงาน หรือแม้แต่ครอบครัว
และเขารู้ว่าไม่ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร พวกเขาจะเผชิญมันด้วยกัน
เพราะตอนนี้พวกเขามีบ้านแล้ว
บ้านที่สร้างจากความรัก ความเข้าใจ และความจริงใจ
บ้านที่เริ่มต้นจากห้องสองห้อง แต่กลายเป็นที่พักพิงของหัวใจสองดวง
---
ในความฝันของเก้า เขาเห็นภาพทั้งคู่ในอนาคต—ทำงานในห้องทำงานร่วม ออกแบบบ้านด้วยกัน แสดงละครด้วยกัน
และในทุกภาพ พวกเขายิ้มและมีความสุข
เพราะพวกเขาพบกันและกัน
และพวกเขาสร้างบ้านด้วยกัน
บ้านที่ชื่อว่าความรัก
- Writer
