ตอนที่ 14: ความปกติที่พิเศษ
1797 Words
สัปดาห์แรกหลังจากการเปิดเผยความจริงกับแม่ผ่านไปด้วยความเรียบง่ายแต่มีความหมาย หกและเก้าเริ่มชีวิตคู่แบบใหม่—ชีวิตที่ไม่มีข้อตกลง ไม่มีการแสดง ไม่มีกฎเกณฑ์ 10 ข้อ มีเพียงความเป็นตัวของตัวเองและความจริงใจต่อกัน
เช้าวันจันทร์ ทั้งคู่พบกันที่ฟิตเนสตามปกติ แต่คราวนี้แตกต่างไปจากเดิม
"เช้าดีครับแฟน" เก้าทักทายอย่างเป็นธรรมชาติ
"เช้าดีครับ" หกตอบพลางเริ่มวิ่งบนลู่วิ่ง
"รู้สึกแตกต่างไหม?" เก้าถามหลังจากวิ่งไปได้สักพัก
"แตกต่าง" หกพยักหน้า "รู้สึก... เป็นอิสระมากขึ้น"
"ใช่" เก้ายิ้ม "ไม่ต้องกังวลว่าจะทำตัวถูกต้องตามบทหรือเปล่า"
ทั้งคู่ออกกำลังกายด้วยกันอย่างสบายใจ พูดคุยเรื่องงานและแผนการในวันนั้น
"วันนี้ผมมีประชุมกับผู้จัดการเรื่องงานใหม่" เก้าบอก "เป็นละครโรแมนติกคอเมดี้"
"ฟังดูสนุก" หกพูด "แล้วคุณได้แสดงเป็นอะไร?"
"เป็นเจ้าของร้านหนังสือที่ตกหลุมรักลูกค้าประจำ" เก้าตอบ "บทนี้ท้าทายแต่ก็สนุก"
"คุณจะทำได้ดีแน่ๆ" หกให้กำลังใจ
หลังออกกำลังกายเสร็จ ทั้งคู่แยกย้ายไปทำงานด้วยความรู้สึกสดชื่น
ระหว่างวัน หกได้รับข้อความจากแม่:
แม่: ลูก หลังจากการคุยกันเมื่อเสาร์ แม่คิดเกี่ยวกับตัวเองมาก แม่ขอโทษที่กดดันลูกเรื่องแต่งงานมากเกินไป
หกรีบตอบกลับ:
หก: ไม่เป็นไรครับแม่ ผมเองก็ควรพูดคุยกับแม่มากขึ้น
แม่: แม่ดีใจที่ลูกมีเก้าดูแล แล้ววันหยุดยาวหน้า สองคนว่างไหม? แม่อยากชวนไปทานข้าวที่บ้าน
หก: ได้ครับ เดี๋ยวผมถามเก้านะ
แม่: โอเค รอฟังคำตอบนะ
หกส่งข้อความถามเก้า ซึ่งได้คำตอบเป็นบวกทันที
หลังจากเลิกงาน ทั้งคู่พบกันที่ห้อง 609 เพื่อทำอาหารเย็นด้วยกัน
"คุณหก" เก้าพูดขึ้นขณะช่วยหั่นผัก "ผมมีเรื่องจะปรึกษา"
"อะไรครับ?"
"ผู้จัดการแนะนำว่าถ้าผมเปิดเผยว่ามีแฟนจริงๆ มันอาจช่วยภาพลักษณ์ได้" เก้าบอก "เขาอยากให้ผมโพสต์รูปเราบนโซเชียลมีเดีย"
หกหยุดหั่นผัก "คุณคิดว่าไง?"
"ผมคิดว่า... เราน่าจะทำ" เก้าตอบ "แต่ผมอยากได้ความเห็นจากคุณก่อน"
หกคิดครู่ "ถ้าคุณพร้อม ผมก็พร้อม"
"จริงเหรอ?" เก้าตื่นเต้น "คุณไม่กลัวว่าจะถูกรบกวนความเป็นส่วนตัวเหรอ?"
"กลัวนิดหน่อย" หกยอมรับ "แต่ผมก็อยากสนับสนุนคุณ"
เก้ายิ้ม "ขอบคุณ แล้วเราควรถ่ายรูปแบบไหนดี?"
"แบบที่เป็นเรา" หกตอบ "ไม่ต้องแกล้งทำอะไร"
"ดีมาก" เก้าพยักหน้า "แล้วเราถ่ายพรุ่งนี้ตอนเช้าไหม? ก่อนที่คุณจะไปทำงาน"
"ได้ครับ"
ค่ำนั้นทั้งคู่ทานอาหารเย็นด้วยกันอย่างเรียบง่ายแต่อบอุ่น พูดคุยกันเรื่องต่างๆ มากมาย รวมถึงเรื่องวันหยุดยาวที่จะไปบ้านแม่ของหก
"ผมตื่นเต้นจัง" เก้าพูด "จะเป็นครั้งแรกที่ผมไปบ้านคุณแบบเป็นทางการ"
"แม่ชอบคุณอยู่แล้ว" หกยืนยัน "แค่เธอต้องปรับตัวกับความจริงที่ว่าเราเริ่มต้นจากเรื่องโกหก"
"แต่ตอนนี้ทุกอย่างโอเคแล้วใช่ไหม?"
"โอเคมาก" หกยิ้ม "แม่ส่งข้อความมาขอโทษที่กดดันผมด้วย"
"ดีจังที่ทุกอย่างคลี่คลาย" เก้าพูด "ครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญ"
"ใช่" หกพยักหน้า "และตอนนี้คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวผมแล้ว"
คำพูดนั้นทำให้เก้ารู้สึกอบอุ่นใจ "ขอบคุณ... ที่ยอมรับผม"
"คุณเองก็ยอมรับผม" หกตอบ "ทั้งๆ ที่ผมเป็นคนที่ขอให้คุณแกล้งเป็นแฟนตั้งแต่แรก"
ทั้งคู่หัวเราะด้วยกัน
"ถ้าเราบอกคนอื่นว่าเราเจอกันยังไง เราจะเล่าความจริงไหม?" เก้าถาม
"เราบอกคนใกล้ชิดได้" หกเสนอ "แต่สำหรับคนทั่วไป... เราอาจบอกว่าเราเจอกันที่ร้านกาแฟใกล้คอนโดแล้วค่อยๆ พัฒนาความรู้สึก"
"การโกหกเล็กๆ น้อยๆ เพื่อปกป้องเรื่องราวส่วนตัว" เก้าพูด "ยอมรับได้"
"ใช่" หกพยักหน้า "เราไม่จำเป็นต้องบอกทุกคนทุกเรื่อง"
หลังอาหารเย็น ทั้งคู่ช่วยกันล้างจานแล้วนั่งดูหนังด้วยกัน เป็นเรื่องโรแมนติกคอเมดี้ที่เก้าอยากดูเพื่อศึกษาเป็นตัวอย่างสำหรับงานใหม่ของเขา
"คุณคิดว่าเรื่องนี้เป็นยังไง?" เก้าถามระหว่างดู
"สนุกดี" หกตอบ "แต่บางส่วนดูเกินจริงไปนิด"
"ใช่ นั่นคือสิ่งที่ผมต้องระวัง" เก้าพูด "ไม่ให้การแสดงเกินจริงเกินไป"
"แต่คุณทำได้ดีอยู่แล้ว" หกชม "ผมดูซีรีส์ของคุณแล้วรู้สึกว่ามันเป็นธรรมชาติ"
"ขอบคุณ" เก้ายิ้ม "คำชมจากคุณมีความหมายมาก"
หนังจบลงด้วยตอนจบแบบแฮปปี้เอ็นดิ้ง ทั้งคู่หัวเราะด้วยกันตอนฉากตลกและยิ้มด้วยกันตอนฉากหวาน
"หนังทำให้ชีวิตดูง่ายนะ" หกพูดหลังหนังจบ
"ใช่" เก้าพยักหน้า "แต่ชีวิตจริงของเราก็ไม่ยากเกินไป"
"เพราะเรามีกันและกัน" หกพูด
"ใช่" เก้ายิ้ม "เรามีกันและกัน"
เมื่อถึงเวลานอน ทั้งคู่ยืนอยู่ที่ประตูระหว่างห้อง
"พรุ่งนี้ถ่ายรูปตอนเจ็ดโมงนะ" เก้าบอก
"ได้ครับ" หกพยักหน้า "แล้วเราจะโพสต์เมื่อไหร่?"
"หลังจากที่ผมปรึกษาผู้จัดการ" เก้าตอบ "อาจจะเป็นพรุ่งนี้เย็น"
"ตกลง"
"ราตรีสวัสดิ์ครับ หกที่รัก" เก้าพูด
"ราตรีสวัสดิ์ครับ" หกตอบ
---
เช้าวันถัดมา ทั้งคู่ถ่ายรูปกันที่ระเบียงห้อง 609 แสงยามเช้าส่องสวยงาม
"โพสท่าธรรมดาๆ นะ" เก้าบอก "เหมือนเรากำลังยืนคุยกันที่ระเบียง"
หกพยักหน้าและยืนข้างเก้า เก้าโอบไหล่เขาเบาๆ แล้วยิ้มให้กล้องที่ตั้งไว้บนขาตั้ง
คลิก!
"ได้แล้ว" เก้าพูดพลางตรวจสอบรูป "ดูดีมาก เป็นธรรมชาติสมบูรณ์"
หกมองรูป "ใช่ ดูเหมือนเรา"
"นี่คือเรา" เก้ายืนยัน "ไม่มีการแกล้งทำ"
ทั้งคู่ถ่ายอีกรูปสองรูป แล้วก็แยกย้ายไปทำงาน
ตลอดวัน หกคิดถึงรูปที่พวกเขาถ่ายและสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นเมื่อเก้าโพสต์รูปนั้น เขารู้สึกกังวลนิดหน่อยแต่ก็ตื่นเต้น
บ่ายสามโมง เขาได้รับข้อความจากเก้า:
เก้า: ผู้จัดการโอเคแล้ว! เขาบอกให้ผมโพสต์ตอนสามทุ่มเพราะเป็นช่วงที่มีคนออนไลน์เยอะ
หก: คุณพร้อมไหม?
เก้า: พร้อมแล้ว แล้วคุณล่ะ?
หก: พร้อมถ้าคุณพร้อม
เก้า: ตกลง แล้วเจอกันเย็นนี้ก่อนสามทุ่มนะ เราจะโพสต์ด้วยกัน
เย็นวันนั้น ทั้งคู่พบกันที่ห้อง 610 เก้าเตรียมโพสต์บนอินสตาแกรม
"จะเขียนแคปชั่นว่าอะไรดี?" เขาถาม
"อะไรที่เป็นตัวเรา" หกเสนอ
เก้าคิดครู่แล้วเริ่มพิมพ์:
ชีวิตที่เรียบง่ายกับคนที่ทำให้ทุกวันพิเศษ
@six_architect
"โอเคไหม?" เขาถาม
"โอเคมาก" หกพยักหน้า "เรียบง่ายแต่มีความหมาย"
เก้ากดโพสต์ แล้วทั้งคู่ก็นั่งรอดูปฏิกิริยา
ในไม่กี่นาทีแรก ยอดไลค์และคอมเมนต์เริ่มเข้ามา:
"สุดยอดเลยครับคุณเก้า! แฟนหล่อมาก!"
"ว้าว น่ารักมากๆ คู่นี้"
"ขอให้มีความสุขกันนะคะ"
"แฟนคุณเก้าเป็นใครหรอคะ? ดูเหมือนเป็นคนธรรมดาไม่ใช่คนวงการ"
เก้าตอบคอมเมนต์บางส่วนอย่างสุภาพ:
"ขอบคุณมากครับ เขาเป็นสถาปนิกครับ ไม่ใช่คนวงการ"
"เรามีความสุขกันมากครับ ขอบคุณที่ส่งกำลังใจมา"
หกมองคอมเมนต์แล้วรู้สึกประหลาดใจ "คนส่วนใหญ่ดูยินดีกับเรา"
"ใช่" เก้าพยักหน้า "มีแต่ความคิดดีๆ"
"แต่ก็มีบางคนที่ไม่พอใจ" หกชี้ไปที่คอมเมนต์หนึ่ง
"ทำไมคุณเก้าต้องมีแฟนด้วย ยัย lucky นั่น"
"เป็นเรื่องปกติ" เก้าพูด "จะมีแฟนคลับบางส่วนที่ไม่พอใจ แต่ส่วนใหญ่จะเข้าใจ"
"คุณไม่เป็นไรไหม?" หกถามด้วยความเป็นห่วง
"เป็นไรได้ไง" เก้ายิ้ม "ผมมีความสุขกับคุณ นั่นคือสิ่งที่สำคัญ"
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา โพสต์ของเก้าได้รับความสนใจอย่างมาก มีคนแชร์และแสดงความคิดเห็นเป็นจำนวนมาก
ผู้จัดการของเก้าโทรมา "ทำได้ดีมาก! คนตอบรับดีกว่าที่คิด"
"ดีจัง" เก้าพูด "แล้วมีปัญหาอะไรไหม?"
"มีสื่อบางแห่งติดต่อมาถามเกี่ยวกับคุณหก" ผู้จัดการบอก "เราควรให้ข้อมูลอะไรบ้าง?"
เก้ามองหก "เราควรให้ข้อมูลพื้นฐานแต่ปกป้องความเป็นส่วนตัว"
หกพยักหน้าเห็นด้วย
เก้าบอกผู้จัดการ "บอกแค่ว่าเขาเป็นสถาปนิก และเราให้เกียรติซึ่งกันและกันเรื่องความเป็นส่วนตัว"
"เข้าใจแล้ว จะจัดการให้"
หลังจากโทรเสร็จ ทั้งคู่นั่งเงียบๆ สักพัก
"ชีวิตเราอาจเปลี่ยนไปนิดหน่อย" เก้าพูด
"แต่เราจะปรับตัวได้" หกตอบ "ตราบใดที่เรามีกันและกัน"
"ใช่" เก้ายิ้ม "ตราบใดที่เรามีกันและกัน"
สัปดาห์นั้นผ่านไปด้วยความปกติแต่พิเศษ ทั้งคู่ยังคงทำกิจวัตรเดิมๆ แต่คราวนี้ทุกอย่างมีความหมายใหม่
วันพุธ ทั้งคู่ไปซื้อของด้วยกันและถูกคนจับได้อีกครั้ง แต่คราวนี้คนเหล่านั้นให้กำลังใจพวกเขา
"ขอให้มีความสุขกันนะครับ" ชายคนหนึ่งพูด
"ขอบคุณมากครับ" ทั้งคูตอบ
วันศุกร์ หกและเก้าเตรียมตัวไปบ้านแม่ของหกในวันหยุดยาว
"ผมตื่นเต้นจัง" เก้าพูดขณะแพ็คของ "จะเป็นครั้งแรกที่ผมไปบ้านแฟน"
"แม่ตื่นเต้นด้วย" หกบอก "เธอบอกว่าจะทำอาหารโปรดของเราทั้งคู่"
"แม่ใจดีจัง" เก้าพูด "ผมโชคดีจริงๆ ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวคุณ"
"ผมก็โชคดีที่ได้คุณ" หกพูด
ค่ำคืนก่อนการเดินทาง ทั้งคู่นั่งอยู่ที่ระเบียงด้วยกัน มองดูดาวบนฟ้า
"สามเดือนก่อน เราแค่เพื่อนบ้านที่แทบไม่รู้จักกัน" หกพูดขึ้น
"และตอนนี้เรากำลังจะไปเยี่ยมบ้านแม่คุณด้วยกัน" เก้าพูด "ชีวิตเปลี่ยนแปลงได้รวดเร็วจริงๆ"
"แต่เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดี" หกยืนยัน
"ดีที่สุด" เก้าพูดพลางจับมือหก "และผมไม่เปลี่ยนอะไรเลยถ้าได้เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง"
"ผมก็เหมือนกัน" หกพูด "แม้ว่ามันจะเริ่มต้นจากเรื่องโกหก แต่ที่สุดแล้วมันก็นำพาเรามาถึงจุดนี้"
"และนี่คือจุดที่เราควรอยู่" เก้าพูด "ด้วยกัน"
ทั้งคู่จับมือกันและมองดูดาวต่อในความเงียบ
ชีวิตอาจไม่สมบูรณ์แบบ และอาจเริ่มต้นจากทางที่คดเคี้ยว
แต่ตราบใดที่พวกเขามีกันและกัน ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
และนั่นคือความจริงที่สวยงามที่สุดที่พวกเขาได้เรียนรู้จากการแกล้งเป็นแฟน
- Writer
