ตอนที่ 6: เส้นบางๆ ระหว่างการแสดงกับความจริง
1932 Words
อาทิตย์ที่สองของการแกล้งเป็นแฟนเริ่มต้นด้วยความเปลี่ยนแปลงที่ค่อยเป็นค่อยไป
หกสังเกตว่าเขากับเก้าเริ่มมีกิจวัตรร่วมกันโดยไม่ต้องนัดหมาย เช่น การทานอาหารเช้าด้วยกันที่ห้องใครห้องหนึ่งเกือบทุกวัน หรือการส่งข้อความหากันตลอดวันอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น
เช้าวันจันทร์ หกตื่นมาพบซองโน้ตสีฟ้าอีกอันใต้ประตู:
หก,
เช้านี้คิดว่าจะไปออกกำลังกายที่ฟิตเนสของคอนโดด้วยกันไหม?
เราควรมีกิจกรรมคู่รักเพิ่มเติมเพื่อความสมจริง
แล้วเจอกันชั้น 6 ตอน 7 โมง?
- เก้า
หกอ่านโน้ตแล้วยิ้ม เขาไม่ใช่นักออกกำลังกายตัวยง แต่การไปฟิตเนสด้วยกันก็ฟังดูเป็นกิจกรรมของคู่รักที่ดี
ตอนเจ็ดโมงตรง เขาพบเก้ารออยู่ที่ฟิตเนสในชุดออกกำลังกายสีดำที่ดูฟิตเฟิร์ม
"ตรงเวลาเป๊ะ" เก้ายิ้ม "เช้านี้สดชื่นดีนะ"
"ใช่" หกพยักหน้า "ฝนหยุดตกแล้ว"
ทั้งคู่เริ่มออกกำลังกายด้วยเครื่องคาร์ดิโอ เครื่องวิ่งอยู่ติดกัน ทำให้พวกเขาสามารถพูดคุยกันได้
"มีข่าวดี" เก้าพูดระหว่างวิ่ง "ซีรีส์ของผมเรตติ้งดีขึ้น ผู้จัดการบอกว่าข่าวที่ผมมีแฟนช่วยสร้างความสนใจ"
"ดีจัง" หกพูดพลางปรับความเร็วเครื่องวิ่ง "แล้วเรื่องอื่นๆ ล่ะ?"
"ดีหมด" เก้าตอบ "ยกเว้นว่าตอนนี้มีแฟนคลับบางคนไม่พอใจที่ผมมีแฟนแล้ว"
หกหันมามอง "จริงเหรอ?"
"เป็นเรื่องปกติ" เก้าโบกมือ "เดี๋ยวก็หาย แต่ที่สำคัญคือ... แม่คุณโทรมาหาผมเมื่อวาน"
หกเกือบล้มจากเครื่องวิ่ง "อะไรนะ? แม่โทรหาคุณ?"
"ใช่" เก้าพยักหน้า "ถามว่าดูแลผมดีไหมตอนป่วย และขอบคุณที่ดูแลคุณ"
"แม่โทรหาคุณโดยตรง..." หกรู้สึกกังวล "เธอถามอะไรอีกไหม?"
"ถามเกี่ยวกับแผนในวันหยุดยาวปลายเดือนนี้" เก้าตอบ "ผมบอกว่าเรายังไม่ได้คุยกัน"
"ดีแล้ว" หกถอนหายใจ "ขอบคุณที่จัดการได้ดี"
"ไม่เป็นไร" เก้ายิ้ม "เราคือทีมเดียวกัน"
หลังจากออกกำลังกายเสร็จ ทั้งคู่เดินกลับมาที่ห้องด้วยกัน เหงื่อไหลท่วมร่างแต่รู้สึกสดชื่น
"คุณออกกำลังกายเก่งนะ" เก้าชม "ไม่คิดว่าคุณจะทนเครื่องวิ่งได้ตั้งครึ่งชั่วโมง"
"ผมเคยวิ่งตอนเรียนมหา'ลัย" หกบอก "แต่พอกำลังงานลดลง"
"เรามาวิ่งด้วยกันบ่อยๆ ดีไหม?" เก้าเสนอ "เพื่อสุขภาพและ... เพื่อความสมจริง"
หกพยักหน้า "ได้ครับ"
เช้าวันต่อๆ มากลายเป็นกิจวัตร: ออกกำลังกายด้วยกัน ทานอาหารเช้าด้วยกัน แล้วแยกย้ายไปทำงาน
แต่สิ่งที่น่าสนใจคือชีวิตนอกเวลางานของพวกเขาก็เริ่มเชื่อมโยงกันมากขึ้น
วันพุธ หกกลับมาจากทำงานดึก ปรากฏว่าเก้าก็เพิ่งกลับจากถ่ายงานเช่นกัน ทั้งคู่พบกันที่ลิฟต์ด้วยความเหนื่อยล้าเหมือนกัน
"วันนี้หนักหนา?" หกถาม
"ถ่ายฉากน้ำทั้งวัน" เก้าตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อย "คุณล่ะ?"
"ประชุมทั้งวัน ไม่มีเวลาพัก" หกบอก
พวกเขาเดินไปที่ประตูห้องด้วยกัน ในขณะที่หกกำลังจะเปิดประตูห้องตัวเอง เก้าพูดขึ้น
"คุณหก... เราทานข้าวเย็นด้วยกันไหม? ผมสั่งพิซซามาแล้ว"
หกหันกลับมา "คุณสั่งพิซซา?"
"ใช่" เก้าพูด "ตอนเช้าผมฝันถึงพิซซาเลยสั่งไว้สองถาด แต่มันมากเกินไปสำหรับคนเดียว"
หกยิ้ม "ได้ครับ ผมอาบน้ำเสร็จแล้วไปหาคุณ"
"ดีเลย" เก้ายิ้มตอบ "ผมรออยู่"
อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา ทั้งคู่นั่งทานพิซซาในห้อง 610 ขณะดูรายการวาไรตี้
"นักแสดงคนนี้คือเพื่อนผม" เก้าชี้ไปที่นักแสดงชายบนหน้าจอ "เราเรียนการแสดงมาด้วยกัน"
"เขาดูน่าขำ" หกพูด
"ใช่ เขาตลกมากในชีวิตจริง" เก้าเล่า "ครั้งหนึ่งเขาทำให้ผมขำจนน้ำตาไหลระหว่างการแสดงอย่างจริงจัง"
ทั้งคู่พูดคุยกันอย่างสบายๆ เรื่องงาน เรื่องเพื่อน เรื่องความฝัน
"จริงๆ แล้ว" เก้าเริ่มเปิดเผย "ผมไม่ได้อยากเป็นนักแสดงตั้งแต่แรก"
"จริงเหรอ?" หกสนใจ
"ใช่ ผมเรียนด้านการตลาดมา" เก้าบอก "แต่ตอนปีสาม มีโอกาสได้เล่นละครเวทีของมหา'ลัย แล้วก็ค้นพบว่าผมชอบการแสดง"
"ครอบครัวคุณรับได้ไหม?"
"ตอนแรกไม่" เก้าเล่า "แต่ผมสัญญากับพ่อแม่ว่าถ้าไม่ประสบความสำเร็จในสามปี จะกลับบ้านไปทำงานด้านการตลาดอย่างที่เรียนมา"
"แล้วตอนนี้?"
"สองปีครึ่งแล้ว" เก้ายิ้มหวาน "และผมกำลังไปได้ดี ซีรีส์เรตติ้งดี ภาพยนตร์กำลังถ่าย ผู้จัดการบอกว่ามีงานเข้ามาเรื่อยๆ"
"ดีจังที่ทำตามความฝันได้" หกพูดด้วยความชื่นชม
"คุณก็ทำตามความฝันเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?" เก้าถาม
"ผม... ไม่แน่ใจ" หกตอบอย่างลังเล "ผมชอบงานสถาปนิก แต่บางครั้งก็สงสัยว่านี่คือสิ่งที่ผมอยากทำจริงๆ หรือแค่เป็นอาชีพที่มั่นคง"
"คุณชอบอะไรในงานสถาปนิก?"
หกคิดครู่ "ผมชอบตอนที่ออกแบบเสร็จ และเห็นว่ามันถูกสร้างขึ้นจริงๆ เป็นสิ่งที่จับต้องได้ ที่อยู่คงทน... มันเหมือนการทิ้งร่องรอยของตัวเองไว้ในโลก"
"นั่นลึกซึ้งดี" เก้าพยักหน้า "การแสดงของผม... มันคือการทิ้งอารมณ์และความทรงจำไว้ในใจผู้ชม"
ทั้งคู่มองกันแล้วยิ้ม
"เราไม่เหมือนกันแต่ก็เหมือนกันนะ" หกพูด
"ใช่..." เก้าพยักหน้า "ต่างกันในวิธีการ แต่คล้ายกันในความปรารถนา"
ค่ำคืนนั้นผ่านไปด้วยบทสนทนาที่ลึกซึ้งกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา
---
วันศุกร์ เกิดเหตุการณ์สำคัญ
หกกลับมาจากทำงานและพบแม่ยืนรออยู่ที่หน้าห้อง
"แม่?" เขาตกใจ "ทำไมไม่บอกล่วงหน้าว่าจะมา?"
"แม่ต้องการเซอร์ไพรส์" แม่ยิ้ม "และแม่เอาอาหารมาฝากด้วย"
เธอชูถุงอาหาร "เก้าอยู่บ้านไหม? เรียกเขามาทานด้วยกันสิ"
หกรู้สึกตื่นเต้นแต่ก็พยายามทำตัวเป็นปกติ "เดี๋ยวผมไปเรียกเขา"
เขาเดินไปที่ห้อง 610 และเคาะประตู
เก้าเปิดประตูออกมาในชุดนอน "คุณหก? เป็นอะไร—"
"แม่ผมมาที่นี่" หกกระซิบ "และอยากให้คุณมาร่วมทานอาหารเย็นด้วย"
เก้าตาเบิกกว้าง แต่แล้วก็พยักหน้า "ได้ครับ ให้ผมแต่งตัวก่อน 2 นาที"
ไม่ถึงห้านาทีต่อมา เก้ามาปรากฏตัวที่ห้อง 609 ในชุดเรียบร้อยแต่ดูสบาย—เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์
"สวัสดีครับคุณแม่" เขาพูดด้วยรอยยิ้มสดใส "ดีใจที่ได้เจออีกครั้ง"
"เก้า! ดูสุขภาพดีขึ้นนะ" แม่พูด "หายจากหวัดแล้วเหรอ?"
"หายแล้วครับ" เก้าพยักหน้า "ขอบคุณที่ห่วงใย"
มื้อเย็นวันนั้นผ่านไปด้วยดี แต่มีช่วงหนึ่งที่ทำให้ทั้งคู่ตื่นเต้น
"เก้า" แม่พูดขึ้นขณะทานของหวาน "แม่เห็นรูปคุณกับหกที่โซเชียลมีเดีย"
ทั้งคู่เงียบไปชั่วครู่
"รูป... รูปไหนครับ?" เก้าถามอย่างระมัดระวัง
"รูปที่ซูเปอร์มาร์เก็ต" แม่ตอบ "ดูเป็นคู่ที่น่ารักมาก แม่แชร์รูปนั้นให้เพื่อนๆ ดูแล้วด้วย"
หกกับเก้ามองกันด้วยความโล่งใจ
"ขอบคุณครับ" เก้าพูด "เราก็ชอบรูปนั้น"
"แล้วสองคนมีแผนไปเที่ยวไหนในวันหยุดยาวไหม?" แม่ถาม
หกกำลังจะตอบว่าไม่มี แต่เก้าเป็นฝ่ายตอบก่อน
"เรากำลังคิดว่าจะไปเที่ยวทะเลครับ" เก้าพูด "แต่ยังไม่ได้ตัดสินใจที่แน่นอน"
"ทะเลนี่ดีนะ" แม่พยักหน้าพอใจ "ทำให้รู้สึกผ่อนคลาย"
หลังจากแม่จากไป ทั้งคู่ก็มานั่งที่โซฟาด้วยความรู้สึกโล่งใจ
"คุณคิดไวดีที่บอกว่าเราไปทะเล" หกพูด
"เราต้องมีแผนบ้าง" เก้าบอก "เผื่อแม่ถามอีก"
"แต่เราจะไม่ไปทะเลจริงๆ นี่" หกพูด
เก้ามองหก "ทำไมไม่ล่ะ?"
หกตกใจ "คุณหมายความว่า..."
"วันหยุดยาวเราว่างทั้งคู่" เก้าพูด "ทำไมเราไม่ไปเที่ยวด้วยกันจริงๆ ล่ะ?"
"แต่... มันคือ..."
"การแกล้งเป็นแฟน?" เก้าเติมประโยคให้ "แต่มันก็เป็นกิจกรรมที่คู่รักทำกัน ไม่ใช่เหรอ? และมันจะทำให้เรื่องของเราดูน่าเชื่อถือมากขึ้น"
หกคิดเรื่องนี้ "ที่ไหนดี?"
"ผมชอบหัวหิน" เก้าเสนอ "ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ มาก และผมรู้จักรีสอร์ทที่เงียบสงบ"
"เราแค่ไปเที่ยวเป็นเพื่อน" หกกำหนดขอบเขต
"แน่นอน" เก้าพยักหน้า "เราไปเที่ยวเป็นเพื่อนที่แกล้งเป็นแฟน"
หกยิ้ม "ตกลง"
พวกเขาวางแผนการเดินทางอย่างรวดเร็ว—ไปสองวันหนึ่งคืน อยู่รีสอร์ทเดียวกันแต่ห้องแยกกัน
"แต่มีเงื่อนไขหนึ่งอย่าง" หกพูด "เราต้องถ่ายรูปด้วยกันเยอะๆ เพื่อเป็นหลักฐานให้แม่"
"และเพื่อภาพลักษณ์ของผมด้วย" เก้าเสริม "ดีเลย ชนะสองต่อ"
สัปดาห์นั้นจบลงด้วยความรู้สึกตื่นเต้นต่อการเดินทางที่กำลังจะมาถึง
---
คืนวันเสาร์ หกกำลังเตรียมของสำหรับการเดินทางเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู
เก้ายืนอยู่ตรงหน้าพร้อมกับกระดาษหลายแผ่น "ผมร่างไอเทเนอารีไว้แล้ว อยากให้คุณดู"
หกรับมาและอ่าน:
ทริปหัวหิน: ไอเทเนอารี
วันแรก:
· 07:00 ออกเดินทางจากคอนโด
· 09:30 ถึงหัวหิน แวะทานอาหารเช้า
· 11:00 เช็คอินรีสอร์ท
· 12:00 ทานอาหารเที่ยง
· 14:00 เล่นน้ำทะเล/พักผ่อนที่ชายหาด
· 18:00 ชมพระอาทิตย์ตก
· 19:00 ทานอาหารเย็นที่ร้านอาหารริมทะเล
· 21:00 เดินเล่นที่ถนนคนเดิน (ถ้ามีแรง)
วันที่สอง:
· 08:00 ทานอาหารเช้า
· 10:00 ถ่ายรูปที่พระราชวังสนามจันทร์
· 12:00 ทานอาหารเที่ยง
· 14:00 ออกเดินทางกลับกรุงเทพฯ
· 16:30 ถึงคอนโด
"ละเอียดดี" หกพยักหน้า "คุณวางแผนเก่งนะ"
"ผมชอบวางแผน" เก้ายิ้ม "แล้วคุณมีรถขับไปไหม?"
"มี" หกตอบ "พรุ่งนี้ผมจะขับไป"
"ดีเลย แล้วผมจะเป็นผู้ช่วยนักเดินทาง" เก้าพูด "ผมทำเพลย์ลิสต์สำหรับการเดินทางไว้แล้วด้วย"
"เพลย์ลิสต์?"
"เพลงสำหรับการขับรถ" เก้าอธิบาย "มีเพลงของวงฟ้าสางและเพลงอื่นๆ ที่เราชอบ"
หกยิ้ม "ดีมาก รอคอยไม่ไหวแล้ว"
"ผมก็เหมือนกัน" เก้าพูด "แล้วเจอกันพรุ่ง่ตอนเจ็ดโมงนะ"
เมื่อเก้ากลับเข้าห้อง หกยืนมองไอเทเนอารีที่วางแผนไว้อย่างดี
นี่เป็นการเดินทางครั้งแรกของเขากับเก้า... แม้ว่าจะเป็นเพียงการเดินทางของ 'เพื่อนที่แกล้งเป็นแฟน' แต่ความรู้สึกตื่นเต้นที่เขามีมันจริงใจเกินกว่าจะปฏิเสธได้
เขามองไปที่กรอบรูปบนโต๊ะ—รูปที่เขาถ่ายกับเก้า ทั้งคู่กำลังยิ้มให้กล้อง
"นี่แค่การแสดง" เขาบอกตัวเอง
แต่ใจเขาเริ่มสงสัยว่าเส้นแบ่งระหว่างการแสดงกับความจริงเริ่มบางลงทุกวัน
---
ในห้อง 610 เก้านั่งอยู่ที่เตียง เขามองไปที่กระเป๋าเดินทางที่เตรียมไว้แล้ว
เขารู้สึกตื่นเต้นกับทริปนี้มากกว่าที่ควรจะเป็นสำหรับการแกล้งเป็นแฟน
"เป็นแค่การสร้างเนื้อสร้างตัว" เขาพยายามบอกตัวเอง "เพื่อให้เรื่องของเราดูน่าเชื่อถือ"
แต่เขาจำความรู้สึกเมื่อหกดูแลเขาตอนป่วยได้ ความอบอุ่นนั้นยังคงอยู่ในใจเขา
และเขารู้ว่าตัวเองกำลังเดินบนเส้นบางๆ ที่อันตราย—เส้นระหว่างการแสดงกับความจริง
- Writer
