RUN BUT ALWAYS STAY (TAGLISH)

CHAPTER 3

CHAPTER 3

GINO POV's

Masaya ang mga araw ko.sa lexmech. Sobrang daming estudyante,pero sapat naman ito.sa ganitong kaganda universidad. Hindi ako.makapaniwala n dito ako nagaaral.

Nasa isa kong lugar sa cavite.

Hindi ko alam.na meron palang ganito.

Hindi pa ako.nakakakita ng ganito.

Napatitig nalang ako sa mga nagtintida sa paligid. Pero huminto ang mata ko sa nasa harapan ko.

Hindi ko alam ang tawah diyan. Dalawang kulay sila. Berde at dilaw.

Hindi ako makapaniwala na meron palang ganitong bagay.

Kinuha ko ang cellphone ko at pinicturan ito.

Sa sobrang tagal ko sa mansiyon ay para akong tanga na walang alam sa ibang bagay at aminado naman ako.doon.

Ang mga alam kolang ay ang tungkol sa mga galawan ng mga mayayaman at nabobo na ako pagdating sa mga ganiton

Ang akala ko ay lahat na alam ko,hindi pala. Hanggang Google lang pala ako.

Hindi naman kasi lahat sinearch ko sa Google.

Hindi ko alam kung ano ang bagay na ito. Hindi ko paata na kikita ito.

Kakatalos kolang ng klase namin at habang papunta kaming mall sa kabilang bayan ay nakita ko ang mga nagtitinda sa paligid. Kaya bumaba ako para tignan.

Nakakahiya. Buti nalang at walang nakakaalam sa mga iniisip ko ngayon,kung hindi matatawanan ako sa wala sa oras.

Napapikit nalang ako.

Maya maya pa ay may buntis at may kasama siyang lalaki. Asawa niya ata. Bumili sila ng bagay nayun.

Alam ko na buntis ang tawag doon,pero ang nakikita kong berde at dilaw na tinitinda ng matanda ay hindi ko alam. Nakakahiya ka.

Buti nalang at wala kaalam alam si tiya esperanza. Baka masira ang imahe ko sa kaniya na masyadong matabas na dilang brat.

Pinanood kolang ang mga taong bumibili doon,ng biglang nagtakbuhan sila.

Lahat ng nagtitinda ay tumakbo kasama ng mga paninda nila.

Nakakariton si lolo na nagtitinda ng hindi ko malaman kaya nakaandar siya agad.

Kaao mukang sumakit ang likod ni lolo kaya lumapit ako sa kaniya at tinulungan siya. Ang hirap mag tulak kaya maaabutan na kami,pero may biglang bumuhat kay lolo at nilagay sa kariton nito.

Tinulungan niya akong magtulak ng kariton,na natanggupayan naman namin.

Hindi na kami nahabol ng mga pulis.

Siguro ay illegal ang pinagtitindihan nila at bawal iyon. Harang kasi yun sa daan.

Huminto kami sa isang iskinita. Sa tingin ko ay dito nakatira si lolo.

"Lolo,Sa susunod dito nalang kayo magtinda. Maraming nagiikot sa area 1 kaya wag kayo doon. Mahuhuli kayo talaga." sabi ng lalaking tumulong saakin.

Napatingin ako sa kaniya.

Tumingin din siya saakin na marealize niyana nandito ako.

"Sino kanaman?" tanong niya saakin na kinataas ng kilay ko.

Hindi ko alam kung saakin lang ba o sadyang ang pagkakarinig ko ay nangiinis siya.

Tinitigan ko siya. Napansin ko na topless siya at may bimpong hawak.Hindi na ako nagtangkang ibaba pa ang paningin ko at tinitigana siya.

Magsasalita na sana ako ng magsalita si lolo.

" Iha,salamat sa pagtulong saakin sa pagtulak sa kariton ko. Napakabuti mo. Kaawaan ka ng Diyos." sabi niya na nagpangiti saakin,pero nagpataas ng kilay sa lalaking nasa gitna namin.

"Tinulungan ka ba niya lolo? Halos ako yata ang nagtulak ng kariton." napasinghap pa ako sa sinabi niya.

Halos hindi kona nakita kung saan kami dumaan para lang tulungan si lolo. Bat parang brat ako kung mag reklamo?

Hindi naman siya gwapo kung tutoosin.

"I help lolo and i help you to push that kariton." conyo kong sabi.

Natawa naman siya sa sinabi ko. Nainis ako at tinarayan nalang siya.

Nilibot ko ang paningin ko at dumapo ito sa kariton ni lolo. Halos masisira na ito sa sobrang daming laman.

Kung mayaman lang ako. Mayaman pala ako,kaso magulang kolang at hindi ako. Saakin lang ipapamana.

Napatingin ako sa tinda ni lolo na berde at dilaw na hindi ko alam ang pangalan.

Napalapit ako doon at hinawakan yun.

"Sayo nayan iha,ilan ba ang kailangan mo at iuwi mona. Ako ng bahala. Pasasalamat kona din sa pagtulong mo saakin." sabi niya na inilingan ko.

"Hindi na po lolo. Okay lang po ako. Pero ano po ba ito? May pangalan po ba to?" tanong ko na kinatawa ni lolo at nung lalaki.

Napakunot naman ang noo ko.

Ang alam kolang naman ay ang kilos ng mga mayayaman,pero ang ibang bagay ay hindi kona alam. Nabobo ako pagdating sa ganoon. Sabihin na nating napaghandaan ko ang pagharap ko sa mga plastik na mayayaman,pero ang pagharap sa iba ay hindi ko napaghandaan at inaasahan.

Ang akala kolang kasi ay doon lang iikot ang mundo ko. Mapupunta din pala ako sa ganito.

"Hahahahahahahahahahahahahahhahahahahahahahahahahahhahahaha." tawa nung lalaki pero si lolo ay kanina pa tapos tumawa.

"Anong nakakatawa?" iritang tanong ko sa kaniya.

Wala namang nakakatawa sa sinabi ko. Nakakahiya oo,pero wala namang nakakatawa.

"Mangga iyan iha." natatawang sambit ni lolo at kinatigil na ng tawa nung lalaki.

"Parehas po na mangga ang pangalan nito?" tanong ko na sinagot naman niya.

Madami siyang sinabi at lahat naman ay naintindihan ko.

Maya maya pa ay may dumating sa gilid ko na sasakyan.

Yung driver namin.

Buti nalang at nahanap niya ako,kundi hindi ako mamakuwi nito. Hindi ko panaman alam kung nasaan ako. Nilibot ko amg mga mata ko sa palagid.

Mausok,madumi at hindi kanais nais na paligid. Sa tingin ko ay nasa skwater ako na tinatawag ng mga tao.

Nakalapit na saakin ang driver namin na hingal na hingal.

"Ma'am,kailangan na po natin umalis. Baka po hinhanap na kayo ng parents niyo." hinihingal na utas niya.

Hindi ko siya pinansin at tumingin ako kay lolo.

" Is it okay if i buy this all?" tanong ko kay lolo.

"Kahit sayo nalang lahat yan iha."

Napailing nalang ako at naglabas ng pera. Nagbigay ako ng twenty thousands at pinakuha ko ay manong driver ang mga mangga na tawaf nila.

Tumulong narin ang lalaking naka topless.

Pagkatapos nilang magbuhat ay tumingin ako sa driver ko at nagsalita.

"Sige,mauna kana sa loob t susunod nalang po ako. " sabi ko na sinunod niya naman.

Nilipat ko ang tingin sa dalawang nasa harapan ko at ngumiti. "Thank you po lolo,...." ngitu kong sabi tiyaka napadako ang mata ko sa topless na katabi ni lolo. "Thanks din." sabi ko at naglakad na papasok sa sasakyan.

Papasok na sana ako ng may pumigil sa braso ko. Napatingin naman ako sa pumigil nayon. Si topless guy lang pala.

"What? You need anything?" takang tanong ko na kinangiti niya lang.

"Ako nga pala si Licandro." sabi niya na kinataas ko ng kilay.

'Bakit tinanong ko ba pangalan mo?' sabi ko pero hanggang isip kolang yun at hindi kona nilabas pa. Ayuko kong magmukang malditang brat ngayon.

Pero hindu ko naman talaga tinatanong ang pangalan niya para sabihin niya ang pangalan niya.

Should i say my name too? Or just say okay and bye? I dont i just gonna do the second thought.

"Okay,then bye Licandro." sabi ko at pumasok na sa loob ng sasakyan.

Nang makarating ako sa bahay ay bumungad saakin ang muka ni Lucas na nasa kwarto kolang naman at hawak hawak ang panty at bra ko.

What the hell are he doing in my room? Hawak hawak pa niya ang panty ko at bra? Hindi ba siya nhihiya manlang?

"What the--? Anong ginagawa mo dito?..." sabi ko tiyaka lapit sa kaniya at agaw ng panty ko t bra.

"Why you underwear is so small? You know the p***y is so mall but while the butt is so big,..." sabi ni Lucas na parang naguguluhan kung bakit ang liit lang ng tela sa may unahan pero sa may pwetan kodaw ay madami ng tela.

Napailing nalang ako sa kabaluwan niya.

"But i like the size of your boobs." sabi niya tiyaka tinitigana ang dibdib ko.

Naka uniform pa ako pero hindi ko akalain na kahihiya ko na malaki ang hinaharap ko. Sinong hindi mahihiya kung may tumititig dito at manghang mangha pa kasi sobrang laki daw.

"Lumabas kana nga. Get out." sabi ko habang tinutulak siya.

Napalabas ko naman siya at ni lock ko agad ang pintuan ko.

Ilang araw ko siyang nakita simula noong party ko. Hindi ko akalain na makikita ko pa siya. Naalala ko na magkaibigan ang mga pamilya namin kaya wala akong takas sa kaniya.

Wala akong magagawa kung makikita ko man siya.

Dumeretso agad ako sa hower pagkahubad ko ng damit at nag shower. Lumabas ako na naka roba.

Pumunta ako sa walk in closet ko at kumuha ng high waist at black na sando at tinakin yun sa suot kong pangbaba.

Lumabas ako na naka fluppy slippers at nakita ko na papalapit na si tiya ezperanza at si mommy. Hindi nila kasama ang mga asawa nila.

Nang makalapit sila saakin ay ngumiti agad saakin si tiya esperanza na hinfi o pinasin.

Hinalikan ko sa pisnge si mommy at nagtanong.

"Nasan si Daddy?" ako.

"Kasama niya ang asawa ng tiya esperanza mo, nasa garden sila at naguusap." ngiting sabi ni Mom.

Maya maya pa ay may tumunog na cellphone. Mukang may natawag. Tiningnan ko kung akin pero hindi naman. Tiningnan ko si tiya pero pinakita niya saakin ang cellphone niya na ebidensiya na walang natawag sa kaniya.

Pagtingin ko kay Mom ay nagsalita na siya. "Ang kaibigan kolang pala,natawag. Sige,maiwan ko muna kayo ng tiya mo." ngiting sabi ni Mom saaming dalawa ni tiya na nginitian lang din ni tiya.

Naglakad na papalabas si Mom para sagutin ang tawag na yun at nangtuluyan na siyang nakalabas ay sumulpot ng salita si tiya na aalis muna daw siya kaya walang lingon lingong tumango nalang ako.

Hindu ko naman siya gustong makasama. Baka kung ano pang sasabihin niya saakin.

Naglakad nalang ako pabalik sa kwarto ko,pero pagpasok ko ay may gagong nandoon nanaman.

Tangina talaga.

Ang balak ko ay gumawa ng mga dapat konang gawin para matapos na agad at wala na akong alalahanin pa.

"Cas." tawag ko sa kaniya.

"Cas."

"Cas."

"Cas."

Nainis na ako kaya lumapit na ako sa kaniya at kinuha ang hawak niya.

Ano nanaman ito? Bakit ba siya nandito?

Hindi ko alam kung bakit pero,alam ko naman kung bakit siya nandito,pero hindi ko padin mapigilang matanong kung bakit siya nandito at nanggugulo.

"Lumabas kana." sabi ko na nakaturo sa pintuan ko.

Tumingin lang siya doon at hinalukay ang damit ko. Kung hindi lang halata na lalaking lalaki siya ay iisiping kong bakla siya. Pero muka din siyang maniyak sa ginagawa niya.

He look so hot.

"Calm down,okay? May hinahanap lang ako." sabi niya na kinataas ng kilay ko.

Ano namang mahahanap niya sa walk in closet ko? Mga damit at mga damit panloob kolang ang makikita niya na mas lalong kinakahiya ko.

Sa tagal kong nabubuhay ay wala pang nakapasok sa kwarto ko at humawak basta basta sa mga panty ko at bra.

………………

MANANG