RBAS CONTINUATION OF CHAPTER 3:
981 Words
RBAS CONTINUATION OF CHAPTER 3:
Hindi ba siya talaga titigil sa kakahalungkat niyan? Ano ba talagang hinahanap niya? Wala akong naalala na nakapasok na siya dati sa kwarto ko para may hanapin siya dito.
Amg sama parin ng titig ko sa kaniya na parang wala lang sa kaniya. Lalapit na sana ako sa kaniya ng bigla siyang nagsalita.
"Okay. Nahanap kona,thanks. Bye." barito niyang utas at winagayway ang isang pa box na parang foil? Ano bayan?
"Teka---..." magsasalita na ako ng basta nalang siyang umalis sa kwarto ko.
Hindi ko alam kung magiging garateful ba ako na nag thank you pa siya sa pag gugulo ng kwarto ko o wag nalang dahil hindi pa ako tapos mag salita ay umalis na siya.
Mabuti narin yun ng malinis kona tong kwarto ko. Grabe. Hindi naman ako ganoon kaarte,pero kawawa ang mga branded kong mga gamit sa walang hiya nayun.
Teka nga. Halos kanina pa ako nagmumura sa utak ko ng dahil sa kaniya.
Pero ano yung hawak niya? Kating kati tuloy akong alamin yun.
Inayos konalang ang gamit ko at nang tapos kona to ay uupo na sana ako sa kama ko ng may kumatok sa pinto ko.
"Ma'am, tinatawag po kayo ng mommy niyo.Bumababa na daw po kayo ng makapagpaalam na kayo sa mga bisita." utas nito bago umalis.
Makikita ko nanaman ang matandang yun,magalang naman ako at aminado akong ang bastos ng ugali ko sa kaniya,pero ayuko kasi na pinipilit ako sa isang baya na ayaw ko.
Lalo na pag love yan. Ayukong mapunta sa isang fix marriage. I want a real love,kahit sabihin pa nila na magkakasakitan lang kayo at mag hihiwalay sa huli.
Pain is always after Love,and Love is always after Pain. Kaya kahit pag balik baliktarin mo ang mundo,hindi mawawala ang love. I know that i,am one of the teenangers na sobrang fun ng Love and Love stories. 'Cause it's cute hearing something that can make your heart good.
Nang makababa ako ay nakita ko sila Tiya Esperanza at Mommy na naguusap. Nasa likod nila ako at sumasabay sa paglalakad nila,hindi ako lumapit masyado,malayo ako sa kanila.
Maya maya lang ay may sumabay saakin sa paglalakad.
'Lucas again everybody.'
Napapikit nalang ako ng mariim ng maalala ko ang ginawa niya. O.A na kung O.A,pero girl bara koyun at undies. Hindi ko alam kong ano pa ang maihaharap ko sa kaniyang muka. Piling ko ay namumula na ako sa sobrang hiya,lalo na at naaalala ko ang nangyaring yun.
Nang nasa labas na kami ay huminto si Mom at tiya sa harap ng isang magarbong sasakyan. Kahit matanda na siya ay hindi siya magpapatalo sa sasakyan. Hindi pang mayora o old madam ang kotse niya. Naka Ferrari siya na pula.
Kahit matanda na ay hindi parin nagpapatalo ang matanda nato.
Bago pa ako tawagin ng Mommy ko.ay lumapit na ako sa kanilang dalawa.
Hindi nila kasama sila Dad at ang asawa ni tiya.
"Ang gandang bata,kamukang kamuka niya ang Lola niya,kaugali din." rinig kong sabi niya,pero ang huli ay hindi kona narinig pa.
Hindi ako ngumiti o sumimangot. Nanatili lang akong nakatitig sa kanilang dalawa.
"Should i say thank u? Or not?" sabi ko na kinabalisa niya.
Hindi ko alam pero sinabi din niya sa party na kaugali ko si lola,pero hindi naman niya sinabi na kamuka ko,ang sabi niya ay kamuka ko ang tatay ko.
Hindi ko pa nakikita ang itura ng lola ko. Bata pa ako ng nakita ko siya. Or hindi kopa siya nakikita? Wala akong maalala.
Ang tahimik nanaman ng paligid kaya ako na ang bumasag para sa kanila. Halatang hindi na kaya ni Mom ang ganitong hangin palagi.
"Goodbye and take care,Tiya Esperanza." ngiti kong sabi tiyka lumapit kay Mom at hinalikan siya sa pisnge.
Naglakd na ako papasok sa bahay ng may humatak saakin.
Napatingin ako sa humatak saakin.
Siya nanaman?
"What 'bout me? No goodbye,see u soon or i luv u?" baritono niyang sabi na nagpataas nanaman ng balahibo ko.
Bakit ba ang baritono ng boses niya? Nakakairita na... Kahit anong salita niya ang ganda. Hindi na ko magtataka kung marunong siyang kumanta. Na ngingilabot ako sa bawat salita niya. Hindi ako nangingilabot sa bawat salitang nilalabas niya sa bibig niya,kundi sa ganda ng pagkakasabi ng bibig niya. Ang boses niya ang nagdadala sa kaniya.
At aaminin kong gawapo siya.
Maya maya ay nilabas niya ang foil at winagayway sa harap ko.
Napatingin naman ako doon at napataas ang kilay sa pagiging curios nko nanaman.
Bigla siyang natawa ng mahina na mas lalong nag pataas ng balhibo ko at paghina ng mga tuhod ko. Buti nalang ay napakapit ako sa bukas na pinto ng kotse na sasakyan niya ata.
"U don't really know this? Are u serios?" bakit? Kailangan kobang malaman kung ano yan? Wala naman siguro yan.
It's just a foil. Nothing special.
"U dont really know." hindi na patanong ang pagkakasabi niya nun,kundi pagkukumbinsi sa sarili niya na hindi ko talaga alam ang hawak niya.
"Okay,this is the i don't want to use to u? I want no bonderies to all went it comes to u."
Ano bamg mga pinagsasabibi niya? Naguguluhan na ako.
"Can u please get straight to the point? I want to sleep right know." irita kong sabi.
Dahil bakit ayaw niya pang sabihin? Nag papatagal lang siya sa mga sinasabi niya e hindi ko naman maintindihan.
Kung ideretso nalang niya ng matapos na.
"This is condom." biglang sabi niya na nagpatigil sa pagaalburuto ko sa utak ko dahil sa kaniya.
"Bye,baby." sabi niya sabay hinalikan ako sa pisnge at pumasok agad sa sasakyan niya.
Condom?
Condom?
Condom?
Condom?
Condom?
Condom?
Yung sinasabi nilang ginagamit ng lalaki para hindi mabuntis ang babae? Yun yun?
Nakakhiyaaaa. Bakit paba ako nag tanong. Ang daming mga nakakhiyang bagay ang nangyari ngayong araw nato. At puro siya ang may kagagawan nun. God!
…………………
MANANG
- Writer
