CONTINUATION OF CHAPTER 4:
"Bakit ko naman yun gagawin? Mabuting tao ang iniisip ko." sabi ko na kinaigting ng panga niya.
Nag taka naman ako sa kaniya. Mabuting tao si Licandro. Siya lang ang taong nakita kong ganoon kasipag at matiyaga katulad ni lolo na tinulungan ko noon.
"And who's that good one?" galit niyang sabi,nanatili parin ang pagkakapaos ng boses niya,pero sa way na maganda ang pagkakapaos niya. Husky.
Hindi ko alam kung bakit parang galit siya. Masama naman talagang mag isip ng ibang tao,lalo na kung hindi naman yung kasama mo ngayon. I get him,pero bakit kailangan niyang magalit?
Huminga muna ako ng malalim tiyaka sinabi ang laman ng utak ko.'Licandro." isang salita lang yun pero halos lumabas na ang ugat niya sa leeg at noo. Napatingin din ako sa mga kamay niya na nakakuyom na.
"Ang lalaking yun?" tanong niya na kinatango konalang.
"I just said it. Kailangan ba paulit ulit ako?" walang gana kong sabi.
"Bakit parang wala lang sayo?" inis niyang tanong tiyaka hinawakan ako sa panga bigla. Ang higpit ng hawak niya at nasasaktan na ako. Sa tana ng buhay ko,walang tao ang nag ganito nito saakin.
Tumitig ako sa kaniya at nakita ko ang galit sa mga mata niya. Parang makakapatay na si Lucas sa sobrang galit ng muka niya at higpit ng hawak niya sa panga ko,kulang nalang sakalin niya ako.
"L-Lucas" sabi ko. Nilagay ko ang kamay ko sa braso niya at hinimas ito,pero wala padin sa kaniya yun. Wala padin. Anong gagawin ko? Ngayon kolang siya nakita na ganito kagalit. Pilyo siya pero yung pagkapilyo niya ay hindi mo masyadong mahahalata. Hindi siya yung lalaking malalaman mo.na ganoon siya.
"Subukan mopang banggitin ang lalaking yun at hindi lang ganito ang makukuha mo saakin." sabi niya tiyaka tanggal ng pagkakahawak niya saakin. Hinawakan ko naman ang panga ko.
Parang gusto konang umiyak. Why his like that? Matapang ako pero minsan nagtatapangtapangan lang ako para hindi ako.maapakan ng iba. Lalo na at alam.nila kung sino ako. Sikat ako dahil sikat ang pamilya ko.
"ANG galing mo naman." baritonong wika ni Licandro. Dumaan ang araw na nakakasama ko siya sa school. At syempre makakasama ko talaga siya dahil ako ang nakakasama niya pag nag aaral siya. Malapit na kaming mag aral at sigurado rin naman na gagraduate ako. Sinasamahan konalang si Licandro.
Sa inaaaahan ay inad-just nila ang date ng garduation ng highschool para makasabay ai Licandro saamin. Wala namang kaso saakin yun. Kahit anong mangyati naman ay mararanasan kona ang tumayo sa entablado.
Nag papaturo kasi saakin ngayon si Licandro kung paano mag Piano at Violin at hangang hanga siya. He really amaze by what im doing. Really cute view.
Sa mga nagdaang araw din ay hindi nag pakita si Lucas. Alam kong galit siya.
Ang personality ko sa storya ko ay isang matapang na babae,pero minsan ay nagtatapangtapangan lang ako. Ayukong maapakan at apihin ng iba. Hindi dahil sa mayaman kami,kundi dahil alam ko kung ano ang karapatan ko bilang tao.
Noong arawnayun ay natulog ako sa kama ni Lucas at siya naman ay nasa kabilang kawarto. Doon siya natulog sa kwarto ng kapatid niyang babae. Katabi lang ng kwarto ni Luvas ang kwarto ng kapatid niya.
And i think,his room is soundproof. May ginagawa ba siyang milagro kaya ganoon? Pero may benifits naman kung soundproof yung room or hindi din,its depends in thw situation,but u will never what gonna happen.
"So,do i look like an princess?" tanong ko ng matapos ko tugtuhin ang Piano at violin sa harapan niya.
"Oo,muka kang prinsesa." sabi niya na kinangiti ko. I appreciate what he just say 'bout that.
Masaya ako pag may nag sasabi saaking prinsesa ako. I don't know,i just love it.
"But ur more look like a Queen. My Queen." sabi ng taong hindu ko inaasahang makita.
Matagal ko siyang hindi nakita,simula ng araw na naguari yun. Hindi ko alam kung matutuwa bako na nakita ko siya,o hindi. Dapat ba kong maging masaya?
Kaya ko namang bumasa ng mga gagawin ng mga tao,pero bakit biglang diko na siya mabasa?
"Anong ginagawa mo dito?" sabi ko habang tinatago ang takot ko sa kaniya. Akala ko nung umpisa seryoso siyang tao,kasi nasa muka niya yun. Seryoso siya. Kahit sa bawat galaw niya ay malalaman mo na ang personality niya ay ang pagiging seryoso. Ngumingiti lang yan pag nangaasar,pero yung totoong ngiti hindi. Minsan pilit o peke pa.
A business man. A Ceo. A Billionaire.
Sa mga na sabi ko sa utak ko ay di ko namalayan na sa kahit kaunti linggo ko palang siya nakikita ay nakilala kona siya agad. Hindi ko naman masasabi na alam kona lahat sa kaniya. Pero naiinis ako sa sarili ko dahil masyado ko siyang kinilala.
"Umuwi na tayo,we have a dinner with ur family and my family,so..... Let's go." Tumango nalang ako at humarap kay Licandro.
"Okay, i have to go right know and malapit na tayong matapos so we will garduate. Take care,bye." nakangiti kong sabi tiyaka nag lakad papalapit kay Lucas.
Nakatingin siya saakin ng seryoso habang papalakad ako papalapit sa kaniya. Hahawakan niya sana ako sa braso ng lagpasan ko siya at umalis na agad ng musics room sa University.
Narinig ko naman ang mga yabag niya,sa bawat yabag ng paa niya ay ang pag bubulungan at pagsigawan ng mga babae sa mga nadadaanan namin. Hinhayaan konalang at naglakad pa ako hanggang sa parking lot,pero hindi pa ako nakakaalis sa mga nagsisgawan ay may biglang may nagbato saakin ng...........TAE?
A poop? Really?
Napapikit nalang ako ng may isa pang nag bato ng tae.
Nilibot ko ang paningin ko at wala akong nakitang mga tao na pwedeng gumawa nito saakin.
"The hell!"
"So disgusting!"
"Kung sino man ang may gawa nito ay papalakpakan ko talaga siya,alam mo bang napakamaldita daw ng anak ng mga Mendez."
"Who's just do that?"
"Ewwwww!"
"Ang sama naman nila,baka anak yan ng mga Mendez ang ginanyan nila." rinig kong mga sabi ng mga nasa daan papuntang parking lot.
Halo halo ang mga reaksyon nila sa nangyari sa akin. At napansin ko na may mga plastik at may ayaw saakin dito sa mga komento nila,may mga naawa,pero wala akong pakeelam.
Kumuha ako sa bag ko ng madaming tissues at pinunas ito sa mga parte na meron ako at tinapon sa kung saan saan. Tinapon konarin ang tissue kahit meron pa.Sumunod naman ay kumuha din ako ng wipes at pinunas yun saakin at tinapon kodin yun kung saan saan.
"Never,..." sabi ko habang tinatanggal ang butones ng uniform ko at tinggal ko iyon tiyka tinapon sa kung saan. I'am wearing SKIMS underneath,puti siya na fluffy parang balahibo but its sinulid. Yun muna ang tinanggal ko. " Can Escape, remember that." tiyaka nag lakad na ako papaalis doon.
Dumiretso ako papunta sa ladies room sa gym na ginagamit tuwing may P.E at hinubad ang palda ko. Hinubad ko narin ang lahat lahat. Meron pa naman akong ibat ibang klaseng SKIMS na binili na bagong labas lang ni Kim Kardashians so no worries. Hindi naman ako ganoon kaarte so okay lang. Atleast i experience to be smell like poop. Natawa nalang ako sa iniisip ko.
Pagkatapos ko maligo ay lumabas akong nakahubad. Wala nakong pakeelam kung sino ang papasok dito. Hindi naman makukuha ang virginity ko nun. Kung sinsadya nilang manilip ay doon ako magagalit.
I wear T- Back and wear the Longs sleeve Skims na kita kunti ang dibdib ko,its a crop top style and i wear a Skims to,puting fit na palda. So fluppy and comfortable. I'am not wearing bra cause hindi naman mahahalata.
Pinunasan ko ang buhok ko at hindi na nag blower. Actuallu simula na pumunta ako sa party ng mga Villafuerte at nakilala ko ang baklang kaibigan ng Mom ko ay natuto akong mag ayos. Sinabihan niya ako bago siya lumipad papuntang Hollywood to start a work. His a fashion designer.
Lahat ng nasa ladies room dito sa gym ay kunplseto ako ng mga dala. Parang dinala ko ang lahat.
Hinayaan kolang na nakalugay ang buhok ko at lumbas na. Pagkalabas ko ay nakita ko si Lucas sa gilid ng pinto at nakasandal. Halos magulat naman ako,pero hindi ko nalang pinahalata.
"Are u okay?..." tanong niya at hinawakan ako sa magkabilang balikat ko na parang sinusuri ako kung okay lang ba ako o may gasgas ba ako. Nag aalala siya saakin. Ibang iba siya sa lalaking halos malapit nakong bugbugin.
"Yah." maikling tugon ko habang nakatingin sa kaniya.
"Let's go we'll go home." sabi niya na kinainis ko.
Hindi alam kung bakit bako naiinis sa sinabi niya,na uuwi na daw kami.
Tinggal ko ang mga kamay niya sa balikat ko at nauna ng nag lakad. Na pataray nalang ako sa ere sa sobrang irita. Unti unti ng nangyayari ang mga dapat kong ma experience.
Kung ino man ang may gawa nun,hinding hindi siya makakatakas sakin. Hindi ko muna sila hahanapin ngayon,pag naulit to baka doon ko na sila hanapin. Nakakairita.
Nag lakad ako papunta sa parking lot,kung saan maraming chismosa na dinaanan ko ay doon din ako dumaan. Wala na ang mga dumi at mabango na. Hindi naman kasi tong matatawag ma University kung hindi kayang ayusin ng school yun.
Nag lalakad ako sa gitna ng hallway at madami padin ang mga tao doon. Mukang titingnan nila kung anong gagawin ko.
Nagbubulungan sila na parang nagulat at ang iba ay naiirita. Anong gusto nilan gawin ko? Umiyak? Tae lang yun. Ayun na ngalang ang iniisip ko para hindi ako maiyak. Nakakadiri,pero nakakairita parin.
Nilagpasan kolang silang lahat at pumunta ng parking lot. Nang makapasok nako sa PL ay mag biglang humawak sa bewang ko,hinapit niya ko papalapit sa kaniya.
Napatingin ako kay Lucas."Nandito kana pala,iuwi mona ko. Gusto konang magpahinga." mahinahon kong sabi. Nakatitig lang siya saakin na parang naguguluhan sa akin.
"Hey, i want to go home." ulit ko na kinatango nalang niya. Kahit ayaw ko iyang humawak sa bewang ko y hinayaan konalang siya.
Inalalayan niya ako papunta sa sasakyan niya at pumasok ako sa tabi ng driver seat,siya naman ay nasa driver seat.
Pinatunong na niya ang makina at nag suot na kami ng seat belt. Nang mapaandar na niya ang MATSERATI (correct me if I'm wrong) niya ay bigla konalang naramdaman ang mga kamay niya sa hita ko. Pinisil pisil niya pa to at hinihimas.
Hinayaan kona siyang hawakan ang bewang ko kanina dahil mukang aalalayan niya ko,pero ito iba na. Manyak na yan.
Inalis ko ang kamay niya sa hita ko. Sinandal ko ang ulo ko sa bintana ng kotse niya at pumikit. Maya maya ay naramdaman ko nanaman ang kamay niya sa hita ko. Tinanggal ko ulit,pero binalik niya ulit.
Ganoon ang ginawa namin buong byahe. Tatanggalin ko tas ibabalik niya din.
………………
MANANG