RUN BUT ALWAYS STAY (TAGLISH)

CHAPTER 8

CHAPTER 8

"Sweetie,bago ka mag kolehiyo ang birthday mo. So habang bakasyon pa,sa tingin mo. Mag bakasyon kaya tayo?" si mom.

Nasa hapag kainan kami ngayon,nakain ng almusal. Kasama ko si Mom and Dad. Nag kukwentuhan lang kami habang nakain at nasana ang mag uspang hindi ako prepared.

Kasi alam kong may idadagdag pa si Mom sa mga sasabihin niya,at sa tingin ko ayaw kong marinig yun o matuloy man lang.

"At sa beach tayo ng mga Villacorta mag babakasyon. Kasama natin ang buo nilang pamilya." Mom.

Sa tingin sa sinabi niyang buong pamilya ay nandoon din siya.

Nakaramdam ako na ang saya saya kasi makakasama ko siya,pero may part pa saaakin na natatakot at alam kong masasaktan lang ako. Paano kung masyado akong magpapansin sa kaniya? Tapos hindi niya ko pansinin at mapahiya lang ako.

Sa kahat ng pwedeng mangyari saakin ay ayun ang ayaw ko. Kaya kong mapahiya pero alam kong magagawan koyun ng paraan para hindi ako mapahiya o kaya siya ang mapahiya pagkatapos niya akong pahiyain.

Pero hindu ko alam kung kaya ko ba yun pag dating sa kaniya. Iba si Lucas. Siguro na sasabi kolang to kasi mahal ko na siya. Kung sino naman talaga ang mahalin mo , doon mo mararamdaman at masasabi na ang gwapo nila at mahal mo sila. Pero pag hindi mona mahal at may iba kanang maha,wala nalang sayo yun.Yung effort nalang nila ay wala lang sayon Kasi wala na eh.

Baka hindi kami para sa isat isa. One of the experience at magtuturo saakin kung paano magmahal talaga,pero hindi siya yung mamahalin ko sa huli. Natuto lang ako sa kaniya,tinuruan niya lang ako,pero sa iba ko mapaparamdam yun sa hiharap.

"It's like,palagi kang nakikipag bonding kay tiya." Dad.

"Ano kaba,hindi maiiwasan yun. Ang lalim na ng pinag samahan ng pamilya natin sa kanila kaya hindi maiiwasan ito." si Mom..

Nag taka naman ako sa sinabi ni Mom. Paanong malalim na? Ang alam ko ay magkaibigan si tiya at lola ko. Ganon nayun kalim siguro,pero bakit oarang may kakaiba sa lalim ng relsyon ng dalawang pamilya ang tinutukoy ni Mom?

Wala akong kaalam alam sa history ng pamilya ko sa lahat. Ang alam ko lang ay ang negosyo,dahil yun naman talaga ang dapat pag tuunan ko ng pansin. Dahil ako ang magmamana nun.

Hindi naman siguro nila ipapaman yun sa magiging asawa ko diba? Hindi naman siguro at hindi dapat. Hindi naman sa gahaman ako,i just want to clear all. Paano pag nag hiwalay kami? Edi wala na akong habol sa pagmamayari ng parents ko? Ayuko ng ganon. Ang gusto ko ay pag naghiwalay na kami ay hindi nanamin hawak ang mga yaman ng hawat isa.

"Mom." hindi na ako nakatiis at sumingit na ako sa usapan nila.

Hindi kona hinitay magsalita si Mom at nagsalita na ako agad."Mom,what do u mean 'bout the history---- i mean yah,the history. Sorry." me.

Natawa ng mahina si Mom at nagsalita.

"Is this about the history of our family on the Villacorta?" Mom.

Tumango ako at napabuntong hininga naman siya.Si Dad naman ay nakain pero nakatutok parin ang atensyon saamin. Si Mom ay hindi siya ganoon kadaldal,ganoon din Dad. Para silang magkakambal sa sobrang hinhin nilang dalawa,kaso ang pagkakaiba nila ay may tapang at dating ang bawat kilos at galaw ni Dad. Meron din naman si Mom,pero mas mahahalata mo kay Dad.

"Villacorta and Mendez is a good friend." alam ko nayun,sabi ko sa isip ko,pero nanahimik nalang ako

"Sa pagkakaalam ko ay sa kanonononoan na natin nagumpisa ang pagkakaibigan natin sa kanila,at it never change at all. We're good friends to'em." nakikinig naman ako ng maayos at halos hindi kona nagagalaw ang pagkain ko.

I didn't know na pati sa kanono-nonoan ay kaibigan namin sila.

"Never pa tayo nagkaroon ng away sa kanila. Masyadong matibay ang pagsasama ng dalawang pamilya,na kahit anong paninira ng iba ay walang epekto. Do u know that the first Villacorta and Mendez ay have an epic met?" mom.

"How?" i curious ask.

Tumawa muna si Mom tuyaka nagsalita."They met in the middle of the first train ever in the philippines. Actually dapat mamamatay na sila. They're boy and girl, saatin lalaki,sa kanila babae. Hindi mo aakalain na ganon sila,na ganon ang nangyari sa kanila. That's love-----....." natigil si Mom ng may tumunog ng cellphone.

Napantanto ni Mom na cellphone niya pala yun. Sinagot naman ni Mom iyon at umalis ng walang paalam. Titingin na sana ako kay Dad para siya ang magpatuloy ng pagkukwento ni Mom,pero dumating yung lalaki niyang secretary at may meeting daw sila.

Ako naman,naiwan ng gulong gulo at bitin na bitin. Arghh! Kairita. Nakakabitin ang nangyari. Mom last say thats love. So nagkagustuhan sila? My gahd.

Umakyat nalang ako sa kwarto at napaupo sa kama ko. Hindi panaman ako pwedeng pumasok sa universaty ngayon,pahinga ko pa. Kahit gusto kong pumasok ay bawal,ayaw ni Mom and Dad. Ganito talaga pag isang anak lang. Kasi kung hindi nila ako pagngangalagaan ay wala na silang anak pa. Pero kung magkakaroon pa sila ay okay.

Wala akong magawa. Sa mga araw na magpapahinga ako ay bawal akong lumabas para sa safety ko rin. Hindi naman ako nagagalit,okay lang naman. Hindi naman pang habang buhay to. May mga nagbabantay din sa labas ng mansyion namin.

Hanggang sa umabot ang gabi ay walang bumisita saakin na ineexpect ko na tao. Hindi siya bumisita. Minsan ay bigla nalang siyang nasulpot sa hindi ko inaasahan na mga pagkakataon. Bakit ba ako nag eexpect? Iba siya. Muka siyang playboy,fyckboy,at hindi siya mapagkakatiwalaan. Napabuntong hininga nalabg ako sa huli. Really self? Sinisiraan mo siya sa sarili mo? Kahit siraan mo pa siya,hindi parin magbabago yun..,pwera nalang kung naka move on kana.

Pero ayaw ko....ayaw kong mag move on.

Nakatulog ako ng walang kain. Ang alam ko ay wala ang mga yaya namin dito at buti nalang. Hindi ko alam kung ano ang nagawa ko para makaya kong hindi makakain ng tanghalian at hapunan. At hindi na umuwi ata sila Mom. Kasi kung nandito sila,may kakatok sa pintuan ko para makakain na ako.

KINABUKASAN ay napagising ako sa katok sa pinto ng kwarto ko. Nahikab ako at inayos ang buhok ko at lahat. Pagkatapos ay binuksan ko agad ang pintuan ko at nakangiti ako sa nasa harap ko,nanawala rin bigla.

Hindi si Lucas..

Si Licandro.

Binalik ko ang ngiti ko at niyakap siya."Wow,ur here. Why r u here?" tanong ko. Alam ko na parang walang kasaya saya at kainteres ang pagkakasabi ko nun at sana hindi niya mahalata yun.

Hindi ko siya pinapasok sa loob ng kwarto ko at lumabas ako sa may pintuan ko at sinara to. "Let's go?" ako at hinawakan ko siya sa may braso. Bumababa kami papunta sa may dining area para kumain.

Hindi ako marunong mag luto pala,tapos wala si Mom. Si Mom lang ang marunong na magluto saamin. Hindi niya ako tinuruang magluto. Pano nayan,tas wala payung mga maid sa bahay.

Nasa kalagitnaan palang kaming ng hagdanan ng may nakasalubong kami. Si Lucas.

Napangiti naman ako at tumakbo papunta sa kaniya. Niyakap ko siya. Ang saya saya ko. Nandiyo si Lucas.

Naramdaman ko ang pagyakap niya saakin. Ang higpit ng yakapan naming dalawa na wala na akong pakeelam kung sino ang tao sa paligid. I miss him...so much.

Sa huli ay na realize ko na masyado na akong nakayakap sa kaniya ay humiwalay na ako."Ummm,sorry." sabi ko tiyaka bitaw sa pagkakayakap sa kaniya. " Its okay." siya.

"So bakit ka nandito?" ako.

"Just visiting u." sabi niya sabay tingin sa likod ko. Napatingin naman ako sa nasa likod ko. Si Licandro. s**t. Nakalimutan ko siya. Lumapit ako sa kaniya at bumaba kami. Sumunod naman si Lucas saamin.

"Hindi ko alam na close pala kayo?" sabi ni Lucas ng napunta kami sa kusina.

Namomroblema kasi ako kung paano magluluto,hindi ko naman nasabi sa kanila na hindi ako marunong magluto. Siguro dapat matuto na akong magluto,kasi hindi sa lahat ng oras may yaya ako o kaya nandiyan si Mom.

"Yah,were friends." sabi ko sa kaniya habang nakatingin sakaniya.

"Sige umupo na kayo doon,ako ng magluluto." nagulat naman ako sa sinabi niya.

Napapagitnaan namin ni Lucas si Licandro. Kaya ngayon nahihirapan ako na makita siya."But----," me."I know that u don't know how to cook Gino." Lucas.

Paano naman niya nalaman? Ganoon naba ako kawalang alam sa buhay? Ang alam kolang naman ay negosyo.

"Ur Mom tell to me." Lucas. Napatango nalang ako at napatitig sa kaniya. Nakatitig din siya saakin.

Hindi ko alam,pero bakit ngayon kolang na realize yung itura niya? Simula sa mga mata niya hanggang sa labi niya. Natawa nalang ako ng palihim.

Natigil lang kami ng may umubo. Napatingin naman ako doon. Si Licandro. Lumapit naman ako sa kaniya at nagaalalang tumingin. Tinanong ko pa siya kung okay siya. Syempre,siya lang ang kaibigan ko,ayaw kong mawalan. Iisa na nga lang,mawawala pa.

"Are u okay?" alala kong tanong ,tumango naman siya,pero hindi ako satisfied. Naramdaman ko naman na may nakatingin saaming dalawa. Hindi konalang pinasin yun. Siguro si Lucas yun,si Lucas lang naman kasama namin sa kusina. Pero bat ang sama ng tingin?

Lumingon ako sa gilid ni Licandro. Nadoon ang matipunong katawan ni Lucas at ang masamang tingin saamin ng mga mata niya. Hindu ko alam pero napalunok nalang ako. Naapektuhan ako sa mga titig niya saakin at sa tingin ko hindu ko hahayaan na maging ganiyan ang tingin niya saakin kung galit ang makikita ko.

"Aalis na ko." Licandro.

"Im gonna go." Lucas.

Napalungkot naman ang itura ko. Bakit siya aalis? Okay lang sana kung si Licandro,pero siya? Kakadating niya lang. "But,..." ako habang nakatingin kay Lucas.

Maya maya pa ay nagsalita si Lucas na hindi ko narinig. Nagulat naman ako ng biglang nagsalita si Licandro." Uuwi na ko,bye." si Licandro,tapos umalis agad.

Nagtaka naman ako at nalungkot. Kung nalungkot ako na aalis si Lucas,nalungkot din ako sa kaniya. Maya maya ay nawala sa isip ko si Licandro ng may humawak saakin sa braso ko. Napatingin naman ako sa kaniya,si Lucas. Nakatingin siya saakin habang nakangiti.

Hindi ko alam pero kinikilig ako na naiiyak. Parang hindi ko magugustuhan ang magiging katapusan ng lahat.

Yung ngiti niya,napaka hot. Ang laki ng katawan niya na parang alam ko na sa kaniya lang ako. What's the connect there? Nakatingin oarin ako sa kaniya at nakatingin parin siya sa labi ko. Minsan napupunta sa mata ko at pupunta sa labi ko. Parang nanghihingi siya ng permiso para halikan niya ko. Napatango nalang ako.Nagulat nalang ako ng halikan niya ako. Hindi naman ako tumanggi at hinalikan din siya pabalik. Gusto kong tumigil dahil pakiramdam ko hindi dapat,pero inalis ko yun sa sa isip ko.

……………

MANANG