CHAPTER 5
1750 Words
CHAPTER 5
"Hello sweetheart." bati saakin ni Mommy pag dating namin ni Lucas sa bahay.
Hinalikan ko si Mommy sa pisnge at ganoon din ang ginawa ni Lucas. Medyo malayo ako kay Lucas,baka mamaya bigla niya ako hatakin at hawakan sa bewang,kanina pa siya kanina sa byahe. Hindi niya tinatanggal yung kamay niya sa hita ko.
"Hali na at pupunta tayo sa may dining room." sabi ni Mom kaya sumunod kaming dalawa sa kaniya. Nang makarating kami ay pumunta ako agad kay Dad at hinalikan siya sa pisnge. Nakipagkamay naman si Lucas tas humalik din siya sa lola niya at nag mano sa lolo niya,ganon din ginawa ko at umupo ako malayo sa kaniya.
Baka kung ano nanaman ang gawin niya saakin. Maraming pwedeng gawin ang lalaking yan. Kung kanina sa kotse ay hindi ko kayang tanggalin ang kamay niya sa hita ko,ngayon lalayo nalang ako.
Nasa gilid si Lucas at ako naman ay nasa gilid din pero sa ibang direksiyon. Nasa kaliwa siyang gilid at nasa kanan akong gilid.
Hindi niya makukuha ang hita ko maski makipaglandian sa paa ko sa ilalim ng lamesa. Walang hiya talaga ang lalaking to. Ganito naba talaga ang mga lalaki ngayon?
Nang nasa Mansiyon palang ako ay ang mga napapanood ko sa TV ay mga prince charming. But in the real world,they're not true at all. Ubos na sila,o sadyang nagbago na sila? It is 'cause of the generation?
"So kamusta naman ang biyahe niyo papunta dito?" tanong ng tiya ni Lucas,the one only TIYA ESPERANZA, note the sarcasm.
"Masaya." sabi ni Lucas.
Napangiti naman ang lola niya at tumingin saakin."What about u hija?" tanong niya ng kinairap konalang ng palihim.
"Nah,not so good. I don't like the car and it's not comfortable inside. I don't like the smell of the whole car,its irritate me more." derederetso kong sabi habang nakain ako ng mahinahod. Sinabi kolang yun ng mahinahon na wala halong kahit anong irita.
"Oh, it is?" tanong ni tiya na kinatango konalang,narinig kopang natawa si lolo,lolo ni Lucas.
Wala ng nagtanong pa at nag kwentuhan nalang sila tungkol sa negosyo na nasasama lang ako pag magtatanong sila saakin.
I don't mind to not be in the coversation of them.
Natapos yun at umakyat ako sa kwarto,nagpaalam nalang ako agad sa kanila na magpapahinga na ako.
Kinabukasan ay magkikita kami ni Licandro,wala lang,gusto kolang siyang makasama. Tiyaka wala naman akong ibang kaibigan bukod sa kaniya,siya lang naman ang kaibigan ko sa Universaty and I'm thankful for that.
Ayukong magkaroon ng ibang kaibigan bukod sa kaniya,may mga naririnig ako na hindi maganda. Mas okay ngang kaibigana ng lalaki kaysa sa babae.Ang babae they're nonsense. Hindi ko naman hate ang mga babae,ayuko lang na magkakaroon ako ng kaibigang babae pero inthe end of the day iniwan ako because of boy o kaya plinastik ako.
Niyaya niya akong makipagkita ni Licandro and gusto ko yun kasi para mas lalao pa naminng makilala ang isat isa.
Nakarating ako sa may mall na may driver,again driver with guard sa dalawang sasakyan na nasa likod namin at nasa harap.
Akala konga driver e,mukang pati bodyguard meron na.
Lumabas na ako ng mall at iniwan kona sila doon,alam na nila ang gagawin nila. Nakasunod lang sila saakin pero ng hindi ko nakikita,kailangan kasi nila akong bantayan,lalo na at Mendez ako.
Ano bang makukuha mo kung mayaman ka? Siguro pera but can't buy anything,even heart and true love.
Nang makapasok ako sa mall ay napapalingon ang iba,pero hindi ko nalang pinansin. Nakasuot ako ng black na fit crop top and pj white sa baba. Nakasuot din ako ng white shoes na FILA.
Naglakad na ako papunta sa kung saan kami magkikita ni Licandro. Nang makapunta na ako doon sa Jollibe ay hinanap ko agad si Licandro.
This is my first being here. Nang makalapit na ako sa kaniya ay umupo agad ako sa harap niya at nginitian siya.
"Jollibe." utas ko pag kaupo ko na kinangiti niya."Bakit ayaw mo ba dito?" tanong niya na kinailing ko naman."No,i love here. This just my first,that's why. I never expect that this is beautiful."
Maya maya pa ay nagpaalam siya saakin na oorder na siya. Dapat nga sasamahan ko pa siya,pero tumanggi siya. Marami kasing tao dito. Punuan,puro pamilya o kaya magbabarkada ang nakain. Pangkalahatan to kaya ang daming kumakain.
Maya maya lang ay dumating na si Licandro na may mga hawak na pagkain. May kasama siya sa likod niya na babaeng waitress na hawak din ang iba pang tray,sariling sikap dito sa Fast food na to.
Nilagay na ni Licandro yung hawak niya sa lamesa namin at humarap sa babaeng waitress na nakangiti naman sa kaniya. Kinuha niya ang tray sa babae at nilagay sa lamesa namin at umupo nalang siya sa upuan namin.
Nginitian ko si Licandro at nagtataka naman ako kung bakit hindi pa naalis ang babaeng waitress. Napatingin naman ako sababaeng waitress at nginitian, "Anything,Miss?" tanong ko sa waitress. Yumuko nalang siya at tiyaka tumakbo. Nagtaka naman ako.
Bakit naman siya tumakbo?
Narinig kong tuamawa ang nasa harapan ko kaya napatingin ako sa kaniya.
"Hayaan mona,kumain nalang tayo." sabi niya na sinunod ko naman.
Habang nakain kami ay nag salita siya."Siguro araw araw pagkain mo mamahalin?" tanong niya."Ewan?" sabi ko na kinatawa niya.
"Mayaman ka,sigurado ako mamahalin ang mga kinakain mo. " siya.
"Wala naman sa yaman yan diba? Tiyaka sa mga napapanood ko,hindi naman daw kailangan mayaman." sabi ko.
"Ang bait mo pala." sarkastiko niyang sabi."Napapanood kolang yun sa k-drama o kaya sa mga telserye. " dire diretso kong sabi na kinatawa niya. Anong nakakatawa?
"So,youre not sincere?" sabi niya habang natawa. Napatingin naman ako sa kaniya. Ngayon kolang na realize,may itura din pala si Licandro. Kaya dapat pala hindi nako magtaka kung galit saakin ang mga babae sa universaty. Ang gwapo kasi ng kaibigan ko.
"Sincere ako." pagtatangi ko. Natapos ang araw nayun na hindi kami nakakapagusap sa mga buhay namin. Parang may bounderies parin kami. I don't know,why? Siguro hindi niya ko tinuturing na kaibigan? O sadyang hindi siya nagtitiwala sakin?
Kahit kakakilala kopalang sa kaniya,napansin ko naman na mabait si Licandro. Hindi siya gagawa ng ikakakpahamak ko. Muka namna siyang mabait,kahit sabihin na nakatira siya sa skwater.
Ako din naman,may nagtutulak sakin na wag mag open up sa kaniya. Hindi ko alam kung bakit. Gaya nga ng sabi ko kahit kakakilala ko palang sa kaniya ay okay naman,mabait siya. Siguro hindi pako handa? Bakit ba naghihinayang akong hindi siya nag open saakin,e hindi rin naman ako.mag open.
Pag kauwi ko ay dumiretso ako sa may kwarto ko at binagsak ang katawan ko sa kama. Pero bakit yung binagsakan ko ang tigas. Hinawakan ko yung hinigaan ko at nagtataka ako. Sa pagkakaalala ko ay malambot ang kama ko,hindi matigas. Dinilat ko ang mga mata ko at nagulat ako na nakaibabaw ako kay Lucas.
Tumayo agad ako at sinamaan siya ng tingin."You the one who just hug me." nakangisi niyang sabi habang natatawang nakahiga parin sa kama ko.
"Umalis kana dito,masyado akong pagod para makipagtalo sayo." ako
"Saan ka galing?" irita niyang sabi na hindi ko pinansin.
Dumirestso ako sa kama at hindi siya piansin. Bahala siya,pagod ako para makipag away. Ang dami naming ginawa pagkatapos kumain at nago umuwi.
Ang dami niyadami niyang pinaranas saakin. Mag laro sa arcade,kahit yung pambata pinaranas niya saakin. Nanahmik na nga lang ako kasi alam kong muka akong bata sa mga reaksyon ko.
"Hey" bulong ni Lucas,maya maya lang ay naramdaman ko ang pagtayo niya.
Nakadapa akong nakahiga sa kama ko. Napapapikit nako sa sobrang antok. Hindi ko alam,pero masaya ako.kahit papano dahil naka bonding ko si Licandro.
Napadilat nalang bigla ang mga mata ko ng maramdaman ko ang sapatos ko na tintanggal ng kung sino. Hinayaan konalang,pagod na pagod ako. Hindi ko alam kung sino ang nagtanggal ng sapatpos ko,baka.sii Mom.
Hindi naman si Lucas,dahil alam kong umalis na siya. Naramdaman ko na umalis siya sa kama ko.
Bakit parang kilala ko siya? Not Lucas,but i'm sure shes my Mom.
Tuluyan nakong nakatulog dahil sa sobrang pagod.
Kinabukasan ay linggo,at pagkatapos nun ay may pasok nako. Ayukong pumasok,and happy dahil nararamdaman ko yung mga ganitong emosyon na emosyon ng normal na tao.
Kung may makakabasa ng utak ko o makakakita saakin,baka pag kamalan akong baliw.
Because,that's not normal anymore. Ako lang ba ang taong hindi na karanas and almost not do the whole life of my life?
Pumunta agad ako sa may banyo at inayos na lahat lahat.Simula ulo hanggang paa,tas dumiretso ako sa may walking closet ko.
Pimuli lang ako ng isang pj's at nagsuot ng shirt na drew.Hinayaan kolang na nakalugay ang buhok ko. Sinuklayan kona to kanina kaya okay na. Nang matapos kona lahat ay bumababa na ako,pagbaba ko ay may tao.
Malaking tao.
Malaking tao talaga,si Lucas ba naman ang nasa sala namin habang nanonood ng tv. May pagkain pa siyang nginungaya. Bakit siya nasa bahay namin? Ang alam ko ay wala dito sila Mom and Dad,they somewhere.
"Teka nga,i know parang paulit ulit nalang ang tanong ko. Pero anong ginagawa mo nanaman dito?" nagtataka kong tanong.
Paano naman ako hindi magtataka. Bakit kasi nandito nanaman siya? Kung nasaan ako nandoon siya. Bakit kung sino pa yung ayaw mong makita,yun payung nagpapakita? Hindi naman sa ayaw talaga,i just don't want to see him. Hindi ba pwedeng sa isang taon mga limang araw kong siyang makita?
Kasi naman,nakakasawa na yung muka niya.
"Hindi moba alam?" takang tanong niya,mas lalo namang napataas ang kilay ko.
What he just mean that i dont know? No one said to me if what's he talking about.
"Please,i just give u a question with mark?" irita ko.
"Youre parents not here,and I'm here.".
Huh?
"Alam kong wala sila,e anong konekta na nandito ka? I dont need u." mataray kong sabi.
"Hindi moba binabasa ang mga text ko?" irita niyang sabi.
So siya pa ang may ganang magalit. Bigla nalang siyang susulpot sa kahit saan ako nandoon. Minsan nakakaabala na siya. At nakakairita siya,......kung dilang ako natakot sa kaniya. Nakakatakot siya nung time nayun.
Kukunin ko na sana yung cellphone ko para tingnan ang sinasabi niyang text daw niya. Pero kinuha niya yun agad saakin.
Kukunin kona sana ng bigla siyang tumakbo sa labas ng mansiyon namin at bumalik siya ng walang pang isang minuto.
At hinagis niya sakin ang cellphone ko.
SOMEONE POV's
She's beautiful,i think so. Ngayon kolang siya nakitang ganito kapagod. Anong ginawa niya at pagod na pagod siya?
A Mendez genes.
………………
MANANG
- Writer
