CHAPTER 4
1756 Words
CHAPTER 4
(RBAS)
Dumating ang araw na ang takbo ng buhay ko ay bahay at school. Hindi naman ako nagbabagot dahil bago lang naman ako sa mga ganito.
At ilang araw ko nading hindi nakikita si lucas. Hindi naman sa na mimiss ko siya,nagtataka lang ako kung bakit hindi siya nagpapakita saakin.
Ang alam ko ay may sarili na siyang kompaniya at isa siyang billioner. Nasa dugo talaga ng mga Villacorta or Solomon ang makarating ng ganitong kaangat sa buhay. Nalala ko pa na bumisita dito isang araw ang lola ni Lucas. Si tiya Esperanza.
"You know hija,bagay kayo ng apo ko na si Lucas. Why not try to date him?"
Kanina pa siya ganiyan ng ganiyan saakin. Para kaming nasa negosasyon at pilit niya akong pinapa-oo sa proposal niya para sa kompaniya ko at ang at ang proposal nayun ay si Lucas.
"Sa pagkakaalam ko po tao kami at hindi bagay,diba po ?" inosente kong sabi sa kaniya na nag patigil sa kaniya.
Nag po ako.
Ano bang mapapala ng taong to pag nagkamabutihan kami ni Lucas. Babata ba siya? Hindi namahalgfba?
Pagkatapos kong sabihin yun ay hindi na nagsalita si tiya Esperanza.
Napapailing nalang ako tuwing naalala ko yun. Hindi ko alam kung anong meron saakin kaya pinipilit nila akong mag karoon ng karelasyon sa edad kong to. Bata pa ako,at hello? Kaka debu ko palang.
Paulit ulit na bumibisita si tiya Esperanza sa akin at ayun lang palagi ang bukang bibig niya.
Date Lucas.
Yan lang. Hindi naman ako pinapakelaman ng mga magulang ko pag dating sa mga desisyon ko. Lalo na at usapang relasyon na.
Hindi ko mahalg si Lucas. That's what I know. Wala talaga.
Sila la lang ang nagpupumilit. Sa pagkakaalam ko ay wala sa history ng pamikya namin ang old fix marriage na traditon nayan. Ang alam ko ay Mom and Dad is married 'cause they love each other.
Halata naman sa mga mata nila na hindi sila fix,at kung fix nga sila ay wala naman silang kunukwento saakin. I convince na hindi sila fix,even my the old and low generation of our family,hindu sila fix.
Hindi kodin alam kung bakit theyre not fix,kahit old generation sila.
Nasa school ako. Naglalakad lakad dahil tapos na ako mag exam. Oo,ang bilis ng araw at exam nananamin.
Huling taon koto bilang highschool. Kung dati sa lahat ng taon nayun ay hindi saakin nag pakita si Lucas,and I'm okay with that. No bother 'bout it.
Madali lang ang exam namin dahil sineryoso ko naman ang pagaaral ko nun. Depende naman sayo kung gisto mong makapasa. Walang bobo sa mundo,be serious sa gusto mong marating. Lahat may paraan.
'Attention, Miss. Mendez the headmaster need u in the office,right now.' rinig ko sa speaker.
Nagtaka naman ako kung bakit ako pinapatawag ng headmaster sa office niya. Wala naman akong ginawang masama sa pagkakalam ko.
Winaglit konalang sa utak koyun at naglakad papuntang office.
Ng kakatok na sana ako ng may narinig akong nasuntok,kaya binuksan ko agad ang pintuan at nakita ko si Licandro na nakalumpasay sa lapag,kaya lumapit ako sa kaniya agad.
"Are u okay?" sabi ko habang tinutulungan siyang tumayo. Napatingin naman ako sa sumapak sa kaniya at sinamaan to ng tingin.
Sa ilang taon ng buhay ko ay ngayon kolang siya nakita ulit. Ilang taon din,kailan ga-graduate nako.
"Ano bang ginagawa mo?! Bakit mo siya sinapak?!" inis kong sabi,hindi koman nakita ang pangyayari ay halata namang kasalanan ng mayabang na lalaking to.
Hindi siya nakapagsalita sa tanong ko kaya tumalikod na ako at humarap kay Licandro."Okay kalang?" tanong ko at tango lang ang sinagot niya.
Nakita ko na naka uniform siya at may bag. So dito siya mag aaral?
Maya maya ay may humatak saakin at napatingin ako sa kaniya ng masama.
"Huwag ka ngang lumapit sa kaniya." sabi ni Lucas.
"At bakit naman hindi? Sino ka para sundin ko?"
Hindi siya nakasagot sa tanong ko kaya inalis ko ang pagkakahawak niya sa braso ko at lumayo sa kaniya ng kaunti.Tumingin ako sa headmaster na kanina pa nanonood saamin.
"So why i'm here?" tanong ko sa taong nasa harapan namin.
"I want u to tour our new student. Si Licandro Misalas." si head master.
Napataas naman ang kilay ko sa sinabi niya. Nagtataka lang kasi ako. Hindi dahil sa ako ang mag lilibot sa kaniya dito sa buong eskuwelahan namin,kundi bakit kailan ga-gradute na ang mga estudyante ay may bagong dating?
"Okay." walang tanging tanong ko.
Ililibot kolang naman si Licandro at muka namang walang gagawin saaking masama.
"
"And wait,.." pahabol niyang headmaster. "I want u to stay with him,even in the vacation time of this university." sabi niya at ipanaluwanag niya pa ang lahat ng mga gagawin ko kasama si Licandro.
Ang sabi ng headmaster ay mag uumpisa si Licandro bilang grade 7. Hindi siya totally papasok sa room ng mga estudyante dito. Ituturo sa kaniya ng teacher ang mga inaaral sa buong highschool. Kasi halos lahat naman ng tinuturo sa eskuwelahan ay paulit ulit lang. Kaya hindi siya mahihirapan,at hindi siya pahihirapan. At kung bakit ako kasama ay para may pagtanongan or ka study buddy si Licandro na sinangayunan ko naman,dahil hindi naman biga deal.saakin yun. Okay lang saakin yun.
Pagkatapos i discuss sa kaniya ang lahat ay doon na siya mag eexam and if na kapasa siya sa exam ay gradutae na siya. Ang mga magtuturo sa kaniyang teacher ay saglit lang naman sa kaniya,kaya mananatili ako sa tabi niya most of the time.
Ililipat ang date ng graduation namin para makasabay siya. Syempre,para maransan niya naman ang palakpakan pag graduate kana sa stage.
Gaya ng nanguari ay ginala ko si Licandro sa buong universaty at bago yun ay nilinis ko muna ang sugat niya,dahil sa pag suntok sa kaniya ng siraulong yun.
Sumunod pa mga siya kahit saan kami magpunta. Napapiling nalang ako tuwing naaalala koyun.
'Okay,i get all.' sabi ko sa head master. 'So ililibot ko na si Licandro sa buong universaty ng matapos na to at makapagumpisa nadin siya.' sabi ko,pero may umangal.
'No.' angal niya na hindi ko naman pinansin at tumingin kay Licandro. 'I said No Gino Gail Mendez..' mariin niyang sabi na hindi ko naman kinatakutan.
Ililibot kolang siya,whats the problem 'bout that? Nothing babe.
'Nothing's wrong,Lucas. So Licandro? Let's go.' sabi ko at hintak na si Licandro palabas.
Habang naglalakad kami ay nakita ko ang inuna ko ang clinic na i-tour siya. Dahil ayun ang kailangan niya ngayon,lalo na sa bangas niya.
Habang ginagamot ko siya ay may umiiiring pa sa likod ko. Kanina pa siya umaayaw at hayaan konalang daw sa nurse,e wala ngang nurse.
'Okay nayan.' sabi ni Lucas,buti nalang tapos nako.
'So let's go to the other building and place in this universaty.' sabi ko.
Sa buong araw mayun ay nanggulo lang saamin si Lucas. Tuwing kakausapin ako ni Licandro na hindi konektado sa eskuwelahan ay pinuputol niya agad at sinasabing sa ibang place naman daw ng matapos na.
Kaya ngayon nasa sasakyan ako ni Lucas at nakatingin sa labas ng bintana ng kotse niya. Napagot ang utak,bibig at mga binti ko sa araw nato.
"Gino." mayamaya ay tawag saakin ni Lucas. Hindi ko alam kung malayo ba ang bahay namin sa universaty o sadyang naiinip lang ako.
Dati naman ay saglit lang,pero ngayon ang tagal naming makarating sa bahay.
"Hmm?" tanong ko,pero hindi siya nagsasalita. Napabuntong hininga nalang ako. Kasi hindi naman siya ganito kumilos. Kung dati naman ay weird siya ay mas naging weird siya lalo. Anong meron?
Hindi konalang siya hinitay magsalita at pumikit nalang. Pero pipikit nalang sana ako ng maramdaman ko ang palad niya sa hita ko. Napadilat ako at napatingin sa kaniya.
Malikot na kamay.
Nakita ko siyang nakangisi na."Remember,that's mine." sabi niya sabay himas at pisil ng hita ko na nagpaigtad saakin.
Inalis ko ang kamay niya sa hita ko ,pero pilit niya paring binabalik. Inilang ulit koyun,pero binabalik niya parin,maya maya ay iniba niya ang direksiyon ng kotse at napatingin naman ako sa kaniya.
"Anong ginagawa mo? Ibalik mo,hindi dito ang daan pauwi saamin." sabi ko.
"Pinaalam na kita sa Parents mo. "
"No! Ibalik mo!" inis kong sigaw sa kaniya.
Hindi naman niya ako pinansin at tinuloy niya lang ang pagpapatakbo ng sasakyan. Pilit kong inaalis ang mga kamay niya sa hita ko,pero masyado iyang malakas. Ang laki niya kasing tao. He have so manly scent. Ang ganda pa ng katawan. Walang kapintasan sa panlabas na anyo,pero yung ugali,walang wala kang masasabi note the sarcasm.
"Ang laki kasing tao." bulong ko na narinig niya.
"Malaki talaga ako,lahat saakin malaki. Gusto mong makita?" baritono niyang sabi na nag papula ng muka ko.
Sa susunod hindi kona lang ibubulong,itatabi konalang sa utak ko.
"Hey. Napipi kana ata?" tanong niya." Pwede ba,manahimik kanalang!" namumula kong sabi.
Narinig ko naman siyang tumawa.
Maya maya ay nakarating na kami sa dapat na destinasyon namin. Hindi pala dapat na distinasyon. Dapat kanina pa ako nakauwi,nakahiga sa kama habang tulog na.
Nasa tapat kami ng simpleng bahay. Hindi simple,masyadong maganda. Negosyante siya at solo na sa buhay. Hula ko,siya lang ang nakatira dito.
Nasa loob na kami ng gate at papasok na kami sa pintuan. Nang nasa loob na kami ng bahay ay naglakad ang malaking katawan ni Lucas sa sofa at sinalampak ang sarili doon.
Ako naman ay naglakad sa kaniya paharap ay pinagkrus ang dalawang kong braso."Bakit moko dinala dito? Are u insane? Mamaya hinahanap na ako sa bahay." sabi ko."Pinaalam kita sa mga magulang mo,kaya manahimik ka diyan." siya.
"Ano ba kasing gagawin ko dito?" wala naman kasi talaga akong gagawin dito.
Mayamaya ay nag salita siya."Here,.." sabi niya habang pinapalo ang katabing upuan niya."Umupo ka dito." sabi niya kaya umupo nalang ako. Kung ang gusto niya ay umupo nalang ako dito ay okay lang,basta makauwi nako. Uwing uwing nako,tas hindi naman ako iuuwi.
Mukang wala pa yung driver ko kanina ng pumunta ako sa parking lot ng school. Siguro pinauwi niya.
Nakita ko pala si Licandro,nag jeep siya. Ang sipag niya. Ang swerte ng magiging girlfriend niya. Kahit ganun yung buhay niya ay gumagawa siya ng paraan para makapag aral. Doon palang wala kanang mahihiling pa.
"Stop thingking 'bout anyone." sabi biglang ni Lucas kaya napatingin ako sa kaniya. Nakadilat na siya at naatingin na sakin.
Maganda man ang iniisip kong tao. Mabait at masipag na lalaki. Ituk ko to at minsan ay hindi napipigilan ang utak na mag isip ng kung ano ano.
Tumingin ako sa kaniya at nag salita."Bakit ko naman yun gagawin? Mabuting tao ang iniisip ko."
-----------
Manang
- Writer
