RUN BUT ALWAYS STAY (TAGLISH)

CHAPTER 2

CHAPTER 2

(RBAS)

Nagtuloy tuloy ang paguusap nila at sa sobrang inip ko ay tumayo ako kaya napatingin sila saakin lahat.

"Magpapahangin lang ako." utas ko at naglakad papalabas nv mansyion ng mga Villacorta.

Pagkalabas ko ay ang daming mga tao padin.Lahat sila ay nakatingin saakin na para bang sinusuri ang buo kong katawan at muka na hindi naman nila malalaman ang totoong ako sa kakagawa nun saakin.

Tumingin tingin ako sa paligid at nakita ko ang isang grupo ng mga lalaki na nakatingin saakin at ang sumunod na nakita ko ay grupo ng mga babae.Dalawang grupo ng mga babae.

At katulad ng iba ay nakatingin sila saakin at nagbubulungan.Hindi ko alam kung ikakayaman panila lalo ay kakatingin sa akin.Ayaw matigil ng bulungan at titig saakin ng lahat na parang may ginawa akong masama.

Nakatayo ako ng tuwid katulad ng mga modelo.Hindu ko hinahayaan ang maging kuba ang katawan ko.Kahit kailan ay hindi ko inahayaan na maging kuba ang katawan ko.

Backless ang suot ko at nakalugay ang dilaw at puting pinaghalong kulay ng buhok ko.Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang mga daliri ko at kumalat ito na naging parang magulo pero hindi naman talaga.Straight parin ang buhok ko pero dahil sa ginawa ko ay medyo gumulo ito na lalo lang ikinaganda ng epekto saakin.

Nilibot ko pa ang paningin ko at may nakita akong mini bar.

Ang galing.Alam ng mga matatandang iyon na hindi lang mga kaedad nila ang pupunta dito kaya naglagay din sila ng ganito.Kahangahanga.

Naglakad ako papunta doon.Naglakad ako sa gitna ng dalawang grupo ng mga babae at isang grupo ng lalaki.

Sa paglalakad ko ay umaalis at tumatabi sila kasi dadaan ako.

Hindi ko alam kung bakait nalayo sila.Kasi dapat kasi dadaan ako. Ganoon naman talaga diba?

Nangmakaupo na ako sa harapan ng bartenders ay kinuha niya agad ang order ko.Sinabi ko naman ang order ko.

"Yung pinaka matapang niyo." utas ko na sinunod naman niya.

Oo hindi pa ako nakakkita nito.Kasi hindi nga ako hinahayaan na makalabas ng parents ko diba?Simula bata hindi nila ako hinhayaan na makalabas sa mansyion o sa kwarto.

Pero kahit hindi ako nakakalabas ay nagagawa ko padin naman ang mga gusto ko sa loob basta hindi ako lalabas sa mansyion.Una nga naisip ko kung bakit ayaw nila akong palabasin ng mansyion.Kasi siguro kinakahiya nila ako? O kaya pinoprotektahan lang nila ako sa hindi ko malaman na daholan.

Magulo lahat.Sobrang gulo.Hindi ko alma ang mga dahilan at dahil masunurin akong anak ay hindi na akong nagtatanong pa at basta nalang na sinusunod sila.

Pero ang alam ko ay wala akong kapatid.Ayun ang alam ko.Kasi kung meron akong kapatid ay sigurado akong sasabihin nila saakin yun.

Nangdumating ang order ko ay ininom ko agad yun.

Hindi ako ganoon kabilis malasing.Napatunayan kolang yun ng nagpabili ako sa yaya namin ng pinaka matapang na alak na sikat sa buong mundo.Ayun nga. Halos walng epekto saakin yung alak.Pero kinabukasan ay sumakit lang ang ulo ko.

"Gusto ko ng isang bote." sambit ko na sinunod naman niya.

Naglagay siya ng isang bote at agad akong nagsalin nun sa baso ko.

Maya maya lng ay may lumapit saaking lalaki.Gwapo siya.

Maya maya ay umupo siya sa tabi ko at nagsalita.

"Hi." utas niya na hindi ko pinansin.

Uminom ako ng uminom.Inubos ko ang isang bote pero hindi ako nalasing.Madaming sumubok na makipag usap saakin na lalaki pero hindi ko pinasin.Akala siguro nila pipe ako.

Tunayo ako ng matapos kong uminom.

May lumapit saaking isang babae.Hindi ko siya pinansin at maya maya ay tumunog ang cellphone ko kay sinagot ko iyon.

"Hello?" ako.

"Nasan ka?" Mom.

"Nasa tabi tabi lang."

"Okay,wag ka masiyadong lalayo. Hah? Sweetie.Hanggang dito kalang sa may mansyion ng mga Villacorta."

"Yah."

"Mag ingat ka.Ipapasunod ko sayo yung ibang mga guard.Okay?"

"Yah.Bye,Mom.I love you,bye." utas ko at binaba na ang tawag.Biglang dunating ang anim na lalaki na malalaki ang mga katawan at pumaligid saakin.

"Do you need anything?" pagbibigay kong pansin sa nasa harapan kong babae.Mas matangkad ako sa kanya,pero hindi naman siya ganoon katangkad.Pero kong titingnan ay nagmumuka siyang pandak.

Nakapaligid saakin ang mga body guards ko.

"You!" sigaw niya at dinuro duro ako kaya yung mga guard ko ay hinawakan ang kamay niya at tinulak.

Dahil sa ginawa niya ay pumaligid ang mga guard ko sa kanya.Para tuloy siyang kriminal na ewan.Bakit kasi siya lapit ng lapit tapos maninigaw.Wala naman akong ginagawa sa kanya.

"Miss. Huwag kang gumawa ng gulo dito." sabi ng isa sa mga guard ko at ako ay nanahimik lang.

"Hah! Did you not even know who am i? I'am the---" hindu na niya natapos ang sasabihin ng putulin ng isa kong guard ang sasabihin niya."We know you.But you not even know who's this girl? Wala kaming pakeelam kong sino ka.Kasi sa ginagawa mo ay pwede kang mamatay ng maaga at baka mapunta sa kalsada kayo ng buo mong pamilya.She's a Mendez." pagdidiin pa niya sa huling sinabi niya na apelyido ko.

"Ano naman ha---" natigil nanaman siya ng ako na ang nagsalita.

"Can you please shut your mouth and go? We have to go. Pag hindi ako umalis ng tama sa oras ay mamatay ka ng maaga." sabi ko pero nagmatigaw siya lalo.

"Anak ako ng Governor dito sa Cavite,kaya ano ang karapatan ninyong ganyanin ako?!" sigaw niya ulit.Naririndi na ako.....

"Ohhh... Hindi mo talaga ako kilala...." mahina kong sabi na narinig niya pala.

"You!" sigaw niya pero pinigilan siya ng isang tao.

"Mendez." bati saakin ng Governor ng Cavite.

"Can you please make your daughter get out our way? Kasi hinahanap na ako ng parents ko." sabi ko kaya hinatak ng isa sa mga kasama ni Governor ang babaeng nakaharang saamin at nagsimula na kaming maglakad.

Nagtaka naman ang ibang mga tao sa ginawa ng govenador sa anak niya.

Hindi ko alam kung bakit ganoon ang ugali ng babaeng yun.Hindi ko naman siya inaano.

Kinabukasan ay nagising ako sa ingay ng kung ano ano sa loob ng kwarto ko.

Ano bang meron ngayon? Bat parang ang ingay ingay sa kwsrto ko?

Minulat ko ang mga nata ko at nakita ko ang mga taong nagaayos ng kung ano ano sa kwarto ko.

Maya maya ay may dumaan saaking isang bakalang gwapo.Hindi ko alam kung bakit pero mabilis ang pang amoy ko kung bakla ba o hindi.

Tinawag ko siya at tumingin naman siya saakin.

"What's happening here?" ako.

"Ma'am. Nandito po kami para sa debut niyo po." yung bakla.

"Ohh. So anong oras naba ate?" ako.

"Ayyyy. Alam mobang ikaw lang ang nakapansin na may dugo akong babae?! Ang ganda ganda mo talaga." natawa ako sa sinabi niya. " Oo nga pala ang daldal ko masyiado, 10 am palang naman. Maya maya po ay aayusan na kayo para sa birthday shoot niyo. Sigeh po mauna na ako." nakangiti niyang paalam.

Pagkaalis niya ay inayos ko ang pagkahiga ng ulo ko at pumikit saglit.Umpisa na. Umpisa na.Mamaya na ang 18th birthday ko.Tapos mag aaral na ako sa Lexmech Universaty.

Matagal ko nang gustong magaral doon. May pera naman kami para doon.

Sino sino kaya ang 18 roses ko? Sana naman wala ng yung mga 18 candles.Wala panaman akong mga kaibigan pa e.

Maya maya ay pumasok si Mom.

Pagkapasok na pagkapasok niya ay nagsalita na ako agad.

"Mom, ikaw na bahala sa 18 roses ko, tapos yung sa 18 candles ay huwag ng maglagat pa.Kayo nalang ni Dad ang mag bigay ng mensahe saakin." mahaba kong sabi at umuo naman siya.

"Ganoon din ang ginawa ko Gail. Tumayo kana diyan at maligo na.May photo shoot kapa." utas niya tiyaka halik sa pisnge ko at alis.

First time ko lahat,pero yung iba hindi.Katulad nalang ang uminom ng alak. Kumain ng mga mamahalin na pagkain.Ang hindi lang ako sanay ay ng maraming taong nakikita.

Naiilang ako at nahihiya pag maraming tao akong nakikita.Yung maraming nakapaligid sayo at nakatingin.Pakiramdam ko kasi parang ang dami na nilang sinsabi e.Pero pinapalakas ko.nalang yung loob ko sa pagaalala sa sinsabi nilang lahat na 'I'am a Mendez.'

Hindi sa nagmamayabang pero doon lang nalakas ang loob ko sa kakasabi nun.Parang sa mga salitang yun ay napapalakas ang loob ko.Pagsinsabi ko kasi yun sa sarili ko o sinsabi yun saakin ng iba ay parang doon lang ako kumakapit na parang wala silang magagawa kung ganito ako o ganyan ako.Kasi diba basta may pangalan ka o galing ka sa magandang panilaya na sikat ay lahat ng galawa mo ay bantay masyado ng mga tao.Minsan may nasasabi silang hindi maganda pero minsan kahit mali yung ginagawa mo ay tama yun para sa kanila.

Ang gulo labg.Lahat na papansin.Pero hindi naman sila ang magdidikta sa isang kilalang pamikya kung ano ang gagawin.Pero dahil sa kilala ka at galing ka sa kilalang pamilya y hindi puwedeng hindi ka magiisip ng mga gagawin mo.Hindi dapar basta basta o padalos dalos.Kasi hindi lang ikaw ang mababato ng masasamang salita.Kasama na doon ang pamilya mo.

PAGKATAPOS kung maligo ay lumabas akong nakaroba.Pagkalabas ko ay nakita ko ang mga nakabusagot at inip na inip na mga tao sa loob ng kwarto ko.

Baka ako nalang ang iniintay nila.Matagal kasi ako maligo.Kahit anong bilis ko ay matagal ang kilos ko pagnaliligo.

Mga Isang oras ako kung maligo at kung isasama mo ang pagaayos sa sarili ako mga 1 hour and 30 minute siguro.

Tumikhim ako kaya napatingin na sila saakin.Napaayos sila ng tayo na napansin na nasa harapan na nila ako.

Pinaupo nila ako sa upuan ko at kaha

Rap ko ang salamin ko.

Inayos nila ang muka,kuko, at buhok.Pagkatapos kong ayusan ay tiningnan mona nila kung may kulang paba saakin ng mapansin nilang wala na ay umayos na sila at pumunta sa mga nakahilerang susuotin ko.Gowns,coctail,and a revealing one.Ang daming ibat ibang klaseng susuotin ko.Buti nalang yung gowns ay hindi masyado revealing.

Sino ba ang pumili na to? Parang halos lahat may makikita saakin.Baka yung bkalang si kuya or ate Ria.

Napakagat labi nalang ako.ng maimagine kung suot kona lahat yan.Ang ganda ko siguro.

Maya maya lang ay lumapit sila saakin na may bitbit na na gown na kulay Black. Ang alam ko ay ang theme ko ay pink.Pero ang sakit naman siguro sa mata kong pink din ang gown ko? Favorate ko ang black color. Hindi kasi madumihin.

Pagkatapos suotin ay inayos mona nila lahat kung may kulang papaba sa akin.

At ng makompirma na wala na ay may biglang pumasok.

Si Ate Ria.Binati niya lang ako at sinabihan ako ng mga pampalakas ng loob at sinabihan niya din niya ang mga kasana niya,yung mga nagayos saakin ay mga kasama niya pala.

Sinabihan niya ito na ayusin at dapat maging maayos ang lahat.Dapat may plan B palagi daw.

……………………………

MANANG