ตอนที่ 29 อย่าหวัง

697 Words

@เช้าวันต่อมา แป้งร่ำอมยิ้มในอ้อมกอดพ่อของลูก และเหมือนว่าเช้านี้ลูกชายยังไม่งอแงเลย ปกติช่วงตีสามปืนจะตื่นขึ้นมากินนม แล้วก็นอนบิดกายไปมา กว่าจะหลับอีกทีก็ตีสี่ เธอกับพ่อของลูกแทบหลับไปกลางอากาศเพราะต้องตื่นมาเล่นกับลูก แต่ครั้งนี้กลับไม่ เหมือนเจ้าตัวเล็กจะเป็นใจให้พ่อกับแม่นอนพักผ่อน หลังจากที่เมื่อคืนเราทั้งคู่... “ตื่นแล้วก็ลุกสิ” น้ำเสียงนิ่ง ๆ จากคนที่เธอนอนหนุนแขนของเขาอยู่ทำให้แป้งร่ำเงยหน้าขึ้นมอง ก็พบว่าพ่อของลูกตื่นแล้ว หญิงสาวค่อย ๆ ลุกจากที่นอน พร้อมกับควานหากางเกงเอามาใส่ เหลือบมองพ่อของลูกเล็กน้อย เขาเองก็หยิบกางเกงขาสั้นมาสวมเช่นกัน ก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งลงข้างลูก แล้วก้มลงหอมเจ้าตัวเล็ก “ขี้เซาเหรอฮะวันนี้” ปกติตื่นแต่เช้าขึ้นมากวนพ่อแม่แล้ว แต่วันนี้กลับปล่อยให้เราสองคนนอนเต็มอิ่มแบบไม่งอแงเลย ปืนยังคงไม่ตื่น ต่อให้พ่อจะทั้งหอมแก้มและหัว แม้กระทั่งจับมือของอีกฝ่

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD