ปิงมองตามท้ายรถกระบะสี่ประตูคันสีดำที่ขับสวนผ่านออกไปด้วยความสงสัย รถใคร เพราะเขาไม่รู้สึกคุ้นว่าเป็นรถของคนแถวนี้
และอีกอย่าง ตรงนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัว ถนนของหลวงมีแค่ตรงทางเข้านา แต่ตรงนี้ไม่ใช่
เคลื่อนรถไปจอดที่หน้าเถียงนา มิวายลงจากรถแล้วหันไปมองทิศทางของรถที่เลี้ยวออกไป ก่อนจะมองขึ้นไปยังบนเถียงนา
ไม่เห็นใครสักคน แต่มีเสียงทีวีเปิดอยู่ เขาจึงเดินขึ้นบันไดไป ก็เห็นแม่ของลูกยืนหันหลังให้ ทำอะไรบางอย่างอยู่ตรงครัว
แป้งร่ำยกขนมปังขึ้นกัดกิน พร้อมทั้งหันหลังกลับว่าจะไปนั่งดูทีวีต่อ กลับเห็นใบหน้าพ่อของลูกมองมา
“ใครมา” ปิงถามแป้งร่ำทันที ถ้าขับเข้ามาในนี้ แป้งร่ำก็ต้องเห็น
หญิงสาวคิดตาม แต่ไม่พูด กระทั่งได้ยินน้ำเสียงที่เข้มขึ้นถามซ้ำ
“ฉันถามว่าใครมา!” ปิงกัดฟันพูดพลางมองหน้าแม่ของลูกราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ เกลียดนักเวลาถามแล้วไม่ตอบ
“อะ...อาจารย์ปราชญ์ค่ะ” ที่เธอไม่อยากบอก เพราะพี่
