@บนรถ
“เสี่ย ให้นังหนูแป้งกับลูกนอนที่บ้านเราดีไหม” สะกิดแขนลูกชายที่ทำหน้าที่ขับรถ ส่วนตัวเองนั่งอยู่เบาะหลังแล้วชะโงกหน้าขึ้นไปถาม
“ไม่” ปิงตอบเพียงสั้น ๆ จึงให้บรรยากาศภายในรถเงียบไป
แป้งร่ำเหมือนรู้คำตอบอยู่แต่แรกว่าเขาคงไม่ให้เธอไปอยู่อย่างสุขสบายหรอก และคำที่เขาเคยบอก เขาไม่อยากให้เธอไปเหยียบที่บ้านของเขาด้วย เธอเข้าใจ
มองหน้าลูกชายที่นอนหลับตาพริ้ม ต่อไปลูกคงเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจเธอสินะ เป็นสิ่งเดียวที่มีในชีวิตว่าเธอต้องอดทนเพื่อใคร
สี่ประตูคันสีดำวิ่งมาจอดที่หน้าตัวเอง ก่อนที่คนขับรถจะเอ่ยออก
“เอ็งกลับมานอนเป็นเพื่อนย่า เดี๋ยวลุงไปนอนกระท่อมปลายนาเอง”
ป่นได้ยินอย่างนั้นแทบกรี๊ดออกมาดัง ๆ ไม่ต้องไปอยู่ในที่ลำบากแล้ว แถมยังต้องอยู่เป็นเพื่อนป้าแป้ง ไม่มีเพื่อนเล่นเลย นอกจากได้ถังสีกับเสียมเดินลงไปหาขุดปูคลายเครียดที่ทุ่งนา
“ครับผม” รีบตอบรับอย่างไวแล้วเปิดประตูลงจากรถ ไม่
