@20.00น.
“พี่ขึ้นไปนอนบนเตียงก็ได้นะคะ เดี๋ยวเค้านอนข้างล่างกับลูกเองค่ะ” ยังไงเสียเธอก็ต้องตื่นให้นมลูกอยู่แล้ว งั้นให้เธอนอนกับลูกดีกว่า
“ไม่ ฉันจะนอนกับลูกเอง เธอนั่นแหละขึ้นไปนอนบนเตียง เกิดนอนหลับแล้วเผลอทับลูกฉันจะทำยังไง”
แป้งร่ำมองพ่อของลูกอย่างไม่เข้าใจ นอนคนละที่ เธอจะนอนทับลูกได้ยังไง
ลูกก็มีที่นอนของลูก ส่วนเธอก็มีที่นอนของเธอ
“ขึ้นไปนอนได้แล้ว” บอกคนที่มัวแต่ยืนอยู่ไม่ยอมเดินไปนอน ส่วนเขานอนลงที่ข้างลูก มีหมอนและผ้าห่ม นอนตะแคงข้างหันหน้าไปหน้าลูกแล้วทำท่าจะหลับไป
แป้งร่ำเดินไปนั่งลงบนเตียง ก่อนจะค่อย ๆ เอนตัวลงนอนแล้วมองสองพ่อลูก เราคุยกันแล้วว่าเราจะเปิดไฟนอนไปก่อนช่วงระยะเวลาที่ลูกยังเล็ก
ด้วยความเพลียที่ยังคงมี ทำให้เธอหลับไปได้อย่างง่ายดาย ตื่นมาอีกทีก็ตอนที่ลูกร้องกินนม พี่ปิงถึงอุ้มมาส่งให้เธอถึงบนเตียง
ร่างสูงนั่งอ้าปากหาวหวอด ๆ สารภาพตามตรงว่าตั้งแต่ลูกคลอดเ
