พันธนาการลับแฟนเก่าแสนร้าย (ปิง:แป้งร่ำ)

ตอนที่ 4 ไม่โดดเดี่ยว

@วันต่อมา

แป้งร่ำนั่งพับเสื้อผ้าของแม่ไปก็น้ำตาไหลไป เธอจะเก็บใส่กล่องเอาไว้ฝุ่นจะได้ไม่เกาะ ไม่มีอีกแล้ว คนที่ชอบเรียกเธอ

‘ไอ้แป้งเอ๊ย ไอ้แป้ง’

‘ขาแม่’

ต่อไปบ้านหลังนี้คงเงียบเหงา มองไปทางไหนก็ไม่มีแม่แล้ว

นั่งสะอื้นไห้ออกมากับความรู้สึกที่มันปวดใจสุด ๆ กอดเสื้อผ้าของคนเป็นแม่ ดมกลิ่นที่คุ้นเคยยังพอมีติดอยู่บนเสื้อผ้า

ไม่อยากเชื่อว่าแม่จะจากเธอไปแล้วจริง ๆ ถ้าเธอไม่มีลูกในท้อง เธอคงไม่ขออยู่ต่อแน่นอน

เธอจะตามแม่ไป

การจากลาที่ไม่มีทางหวนกลับมา มันโคตรทรมานที่สุด

เสียงมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์ทำให้คนที่นั่งร้องไห้อยู่ ค่อย ๆ หันไปมองทางประตูบ้าน ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นเดินออกไปดูว่าเป็นใครที่มา

“พี่ปิง” แป้งร่ำคลี่ยิ้มออกมาด้วยความดีใจ ก่อนจะเดินเข้าไปกอดคนตัวโตอย่างไวแล้วสะอื้นไห้ออกมา

“พี่ปิงขา ฮึกฮือ แม่เค้าเสียแล้วค่ะ เค้าไม่เหลือใครอีกแล้ว”แป้งร่ำบอกความจริงกับพ่อของลูก เธอเคยเล่าให้พี่เขาฟังว่าเธออยู่บ้านกับแม่สองคน

ส่วนพี่ปิงบอกไม่เป็นไร เขาจะเป็นที่พึ่งพิงให้เธอเอง วันนี้เธอจึงอยากได้ความมั่นคงจากเขา

“เค้ามีแค่พี่กับลูก พี่อย่าทิ้งเค้านะคะ” ต่อไป คนที่จะเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้เธอ ก็คือผู้ชายสองคนนี้

ใช่ เธอท้องลูกผู้ชาย เด็กในท้องของเธอต้องหล่อเหมือนพ่อแน่ ๆ

ปิงจับต้นแขนเรียวทั้งสองข้างแล้วดันออกห่าง มองใบหน้าเรียวที่มีแต่น้ำตาเต็มไปหมดแวบเดียว ก่อนจะปล่อยมือออกจากต้นแขนของแป้งร่ำ แล้วเดินเข้าไปในบ้านของอีกฝ่าย

ทำให้เจ้าของบ้าน รีบเช็ดน้ำตาแล้วเดินตามเข้าไป

แป้งร่ำนั่งลงข้าง ๆ ร่างสูงที่เก้าอี้ไม้ตัวยาว ถือวิสาสะจับมืออีกฝ่ายมากุม ทว่าเขาดึงกลับคืน

“พี่ปิง...”

ปิงล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาจากในกระเป๋ากาง กดเข้าไปในอีเมลที่ได้รับแล้วส่งให้แป้งร่ำดู

หญิงสาวขมวดคิ้วรับมา ก่อนจะอ่านข้อความที่ปรากฏอยู่ในนั้น

‘ดีเอ็นเอตรงกัน’

เงยหน้าขวับขึ้นมองพ่อของลูกด้วยแววตาเป็นประกาย ถึงรู้ว่ายังไงลูกในท้องของเธอก็เป็นลูกของพี่เขาแน่ ๆ แต่เธอดีใจที่เขาทราบแล้ว

“พรุ่งนี้ตอนเจ็ดโมงเช้าฉันจะมารับ เก็บเสื้อผ้า และของใช้ที่จำเป็นเอาไว้ด้วย จะได้ไม่เสียเวลา”

“คะ ไปไหนคะ?” หรือว่าพี่ปิง...

“พี่จะให้เค้าย้ายไปอยู่ที่คุยยาวด้วยเหรอคะ!”

“อืม”

“พี่ปิง!” แป้งร่ำสวมกอดอีกคนเต็มแรง ยิ้มทั้งน้ำตา ในเรื่องแย่ ๆ ยังมีเรื่องดี ๆ เข้ามา เธอจะไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไปแล้ว

แต่...แป้งร่ำผละออกมองบ้านของตัวเองพลางทำหน้าเศร้า ถ้าอย่างนั้น บ้านหลังนี้คงไม่มีคนอยู่แล้วสิ เธอคงคิดถึงที่นี่แน่ ๆ

“พรุ่งนี้เตรียมตัวด้วย” ปิงบอกจบลุกเดินออกจากบ้าน ขายาวก้าวคร่อมมอเตอร์ไซค์คันโต ก่อนจะสวมใส่หมวกกันน็อกแล้วขับออกไป