Matagal kaming nanatiling magkayakap bago kami naghiwalay. Nun lang ako nakaramdam ng hiya. Lumayo agad ako sa kanya ng kaunti at tumingin sa ibang direksyon.
Kanina lang galit na galit ako sa kanya pero ngayon tila isa akong sisiw na nabasa ng ulan at nilalamig. Dahilan marahil niyon ang mga huling katagang sinabi niya at ang mahigpit na yakap niya sa akin.
Nahihiya din ako sa p*******t ko sa kanya. Nakonsensya ako. Kahit hindi siya dumaing, nababakas pa rin sa mukha niya na nasasaktan siya. Hinayaan niya lamang ako hanggang sa ako na mismk ang sumuko.
Nadala lamang ako sa bugso ng damdamin. Sino bang hindi magagalit sa sinabi niya? Nasisiraan na talaga siya ng bait. Hindi niya kailangang ibuwis ang kanyang buhay para lang pagbayaran ang kasalanan ng pamilya niya sa amin at mawala iton
