Prologue
1037 Words
It's been 5 years simula nung nangyari ang aksidente sa akin na nagpabago ng tuluyan sa buhay ko. It's been 5 years na inakala nilang lahat na patay na talaga ako which is gusto ko naman. It's been 5 years simula nung inakala nilang wala na talaga ako simula nung naaksidente kami ni Krystal sa araw pa mismo ng kasal ko sa taong ayaw ko namang pakasalan. Eh sa di ko sya mahal eh masisisi nyo ba ako kung iba ang tinitibok ng puso ko. But thanks to Krystal dahil sinave nya ako dun sa malaking dagok na dumating sa buhay ko. At sa loob ng limang taon ay andito lang ako naninirahan sa San Mateo Rizal kasama ang triplets namin ni Thyron James soon makikilala nyo sila but not now. Im not yet ready para magpakita sa kanilang lahat.
Anyway sa loob ng limang taon na nawala ako eh tuluyan na ring nawalan ako ng komunikasyon sa mga taong malapit sa akin, sa family ko, sa tropa ko, sa dalawa kong bff. Lalo na sa taong pinakamamahal ko. Ayaw ko kasi na malaman nila na buhay ako. Lalo pat alam ko na sinadya talaga na patayin ako. At alam ko kung sinu ang may kagagawan kaya pagnanayaran nya ang ginawa nya sa akin.
Kaya pinapangako ko sa sarili ko darating ang araw babawiin ko lahat ng para da pat sa akin at ipaparamdam ko ang lahat ng sakit na nararanasan ko sa mga taong nagpahirap sa akin.
Kasalukuyang andito kami ngayon sa US kasama ang tatlong anak ko. Nagbabakasyon kami ngayon t the same. Time inaasikaso ko ang mga negosyo ko. Lalo pa at malalakas ang mga kakompetensya namin. Pero wala pa ring nakakatalo sa kompanya ko dahil nanatili pa rin itong number one. Pangalawa ang Scott Group of Companies. Pangatlo ang Marquesa Group of Companies. Pang apat ang company ng family ko. Pang lima ang Cordovez Group of Companies. Pang anim ang De Vega Corporation. Pang pito ang company ng pamilya ng anak ko.
At ngayon nga andito kami sa isang mamahaling restaurant kumakain.
Ag habang kumakain kami ay may nakita akong napakapamilyar na tao sa buhay ko. At walang pag aalinlangang nilapitan ko ito at niyakap.
"Besss buhay ka." naiiyak na saad ko na ikinalingkn nito at halatang nagulat din ito.
"Bess ikaw ba yan.. Waahh buhay ka?? Pero papano??" naguguluhang saad ni Lewis. Oo tama kayo si Lewis ang nakita ko.
"Basta mahabang kwento. Sino kasama mo?" pagtaganung ko dito.
"Ahh mga anak ko. Kambal dila. Actually maya maya lang andito na rin ang bruhang si Ivy kasama nya ang anak nganv kambal. Ikaw bess sino kasama mo." saad naman nito.
"Ahh kasama ko ang tatlo kong anak. Actually triplets sila." saad ko sabay turo sa tatlo kong mga chikiting na busy sa pagkain.
"Wahhh totoo ba to.. Buhay ka Josh." biglang sigaw ng isang taong papalapit sa amin.
"Ivy??" saad ko dito.
"Oo te ako to." saad naman nya. At nagkamustahan pa kami at nag usap usap. Nalaman ko rin na si Lewis ay ngayon sya na si Carl Lewis Scott. Samantalang si Ivy naman ag si John Ivy Marqueza.
At nalaman ko rin na pare pareho kami ng napagdaanan i mean planado pala lahat ng nangyaring trahedya sa amin. Kaya nga napagdesisyunan namin na maglantad sa publiko pero sila gagamitin nila ang mga pangalan nila ngayon para isipin na patay na talaga sila at ibang tao na ang makakaharap nila ngayon.
Samantalang ako wala akong babaguhin.
Kaya nung nagsawa na kami sa kakachika eh nag kanya kanya na kami ng uwi sa bahay bahay namin.
Kaya tinawagan ko ang parents ko para sabihin ang plano ko. And yes alam na ng parents ko na buhay ako. 3years ago pa nila alam.
"Hello mom!! " pagbati ko dito.
"Hi sweety. O napatawag ka.?" tanung nito.
"Mom gusto kong umuwi kayong lahat ng pilipinas at gusto kong nagpatawag ka ng isang na pala engrandeng party." deritsang sagot ko naman.
"And why is that sweety??" pagtafanhng ni mom.
"Dahil panahon na para lumantad kami sa publiko mom. Panahon na mkm para lumaban kami." seryosong sagot ko naman.
"What do you mean by kami sweety? Sino ang kasama mong maglalantad.?" naguguluhang tanung ni mom.
"Ganito mom makinig ka. Ivy, Lewis and I were going back to Philippines. And wag kang mashock mom at oo buhay sila nagkita kita kami kanina. At napagplanuhan namin na panahon na para bawiin ang lahat ng nawala sa amin. Panahon na para lumaban mom. Actually Lewis is the only heir of SCOTT GROUP OF COMPANIES. while Ivy is the only Heir of MARQUEZA GROUP OF COMPANIES. So we decided na ipapakilala na namin ang sarili namin bilang the three youngest multi-billionaire around Philippines and Asia." mahabang sagot ko.
"Sige sweety sasabihan ko ang dad mo at kuya mo sa mga plano nyo. Oras na siguro sweety para bawiin nyo lahat ng nawala sa inyu." saad naman ni mom.
"Sige mom. I have to hang up tatawag nalang ako ulit kung papauwi na kami ng pilipinas mom." paalam ko dito sabay baba ng phone ko.
Heto na ang umpisa ng paniningil namin. Ito na ang umpisa para lumaban ako para sa mga anak ko. Panahon na para ibigay ko ang nararapat para sa mga anak ko.
Oras na para bawiin ko lahat ng nawala sa akin. Panahon na para pagbayarin ang lahat ng nagkasala at lahat ng may utang sa akin.
Kaya humanda kayo sa pagbabalik ko. Humanda kayo sa pagbabalik ng isang JOSH TAYLOR MCADAM. At lasapin nyo ang hagupit ng aking paghihigante.................
Dahil ipaparanas ko sa inyu ang lahat ng pagpapahirap, at pagpasakit sa akin.
Ipaparanas ko sa inyu ang lahat ng mga dinanas ko.
At sa aking pagbabalik ay ang inyung pagbabagsak.
Dahil pinapangako ko pababagsakin ko kayo. Lalong lalo ka na. ALEXA MARIE CRUZ DE VEGA.
Ipaparanas ko sayo ang lahat ng dinanas ko. At ipapatikim ko sayo ang batas ng aking paghihigante. At sisiguraduhin ko na ako ang mananalo hanggang sa huli.
------------------------cjm-------------------------------
This is a work of fiction and my outrageous mind.
The names, characters, places, events, or incidents either are the products of the writers imagination or as used as fictiously.
CAMPUS CRUSH SERIES:
COPYRIGHT © 2020 CasseopiaJaneMinneaE, alrights reserved.
- Writer
