ELVİNDEN ⚘️
Birine güvenmek, sırtını yaslayabileceğin birini bulmak, bu dünyadaki en güzel şeydi. Bana ilk güvenmeyi, sırtımı ona yaslamayı babam öğretmişti. Her gece bana masal okuyacağını, beni her türlü kötülükten koruyacağını bilirdim. Mesela, her görevden döndüğünde beni ve abimi istediğimiz yere götürürdü. Annem de bize öyle hayranlıkla bakardı ki... O zamanlar, elimizdeki uçurtmayı uçuramazdım; ipten korkardım. Babam, ellerimin arasına aldığı ipi sıkıca tutmamı sağlar, "Rüzgara güven, o seni en tepeye çıkaracak," derdi. Böylece bana ilk öğüdünü, belki de son hayat dersini vermişti.
Peki, Ateş’e neden bu kadar güveniyordum? Bilmiyordum. İçimde ona karşı tarifini koyamadığım ılık, garip bir şey vardı. Halbuki bu evin güvenli olmadığını en başından beri biliyordum. O damın itici bak
