19.BÖLÜM
Bugün biraz huzur istemiştim. Ayağım alçıdan çıkmıştı ve ilk kez Ateş'le bir yere gelmiştik. Tamam ilk okul çocukları gibi dişiyor olsak da kahvaltı ediyorduk. Ama onunla bu diyaloglarımı seviyordum sanki. Onu tanımaya çalışan, anlamaya çabalayan bir yanım vardı adeta. Ve o anda oraya o ses çok sert bir şekilde, kafamı çevirdiğimde gördüğüm Altay'dı. Yanında Yeliz, Handan öğretmen, Ebru öğretmen, Şermin öğretmen ve bir de Tarkan hoca vardı. Bakışlarım hâlâ üzerindeydi Handan öğretmenin. Kenara geçip yanıma geldi.
"Geçmiş olsun canım, nasılsın?" dedi, bana sarılarak. Ben de ona sarıldım; ayağa bile kalkamamıştım. Kendimi toparlayıp zoraki bir gülümseme yaydım dudaklarıma.
"Şaşkınım kusura, bakmayın arkadaşlar, alçım çıktı bugün," diyerek ayağımı gösterdim.
"Geçmiş olsun canım,"
