Kararlı biri sanardım kendimi eskiden.
Kararları olan ve onları yerine getiren. Şimdi düşününce aslında sadece gücümün yettiğini yaptığımı anladım, boğazımda acı bir tat.
Aralıksız bir olay güzergahı ve başarısız olmaya yakın bir Dicle Aksu vardı.
Hepsi bu cümleden ibaretti. Şuanki benim durumum bu şekildeydi. Başka bir açıklama yok üstelik. "Dalgınsın." Başımı kaldırıp baktığımda Mirza ağabeyimi gördüm. Baran ağabeyimin gelişi ve fazlasıyla üzerinden attığı o yükten sonra daha iyiydi. Hepimiz iyileşiyor, kendi hayatlarımıza devam ediyorduk sualsizce.
"Öyleyim."
Merakla kaşlarını kaldırırken, "Niye," diye sordu bana.
Masada sadece ikimiz kalmıştık, annem konağa geçmişti. Baran ağabeyim hiç yoktu yemekte. "Çünkü öyle."
Mirza nefesini üflerken, "Sorun ne Dicle? Eyüp mü," diye b
