Mardin..
Çok ama çok farklı şehrim. İçinde acı, sevinç, hüzün, mutluluk barındıran canım memleketim. İstanbul'un sahil kenarı.. İzmir'in kıyılarında verdiği o garip huzur.. sahili olsa Mardin'in tadından yenmez der insan. Mardin'i ayrı severim. Çok severim. Acısıyla, tatlısıyla severdim.
Doğduğum yer.
İnsan sevmez mi kendi olanı?
Severdi. Büyüdüğü yer bir başkaydı diyordum. Şimdi daha da kıymet bilir olmuştum. Zaman, her şeyi bana öyle güzel öğretmişti ki. Dur durmaksızın akan zaman, kazanmayı, kaybetmeyi, sevmeyi, başarmak için ayakta durmayı.. kıyaslayınca Dicle Aksu olmayı öğretmişti.
İnsan çok şey ister. Bence.. insanoğlu biraz bencil yaratıklardı. Elindekinin kıymetini bilemez asla. Hep, daha yükseklerde gözleri. Bazen de başarmak için gözün yükseklerde kalması lazımdı.
Öyl
