ตกดึกของวันนั้น
หญิงสาวนอนล็อกประตูอยู่ในห้อง ความที่อ่อนเพลีย ทั้งยังเป็นคนหลับลึกมันทำให้เธอสบายบวกกับอากาศเย็นเนื่องจากฝนกำลังตก ทำให้เธอไม่ได้ยินเสียงเรียกของใครบางคน
“น้ำผึ้ง! น้ำผึ้ง! โธ่โว้ย!”
อสูรหนุ่มแทบบ้าตอนนี้อารมณ์ปรารถนากำลังเล่นงานเขาอย่างหนัก แต่ปรากฏว่าคนที่เขาจะปลดปล่อยอารมณ์ด้วยหลับสนิทไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น
ชายหนุ่มยืนเรียกหญิงสาวอยู่หลายสิบรอบ แต่ก็ไม่มีท่าว่าเธอจะได้ยิน เห็นคนใช้รายงานมาว่าเธอค่อนข้างจะบอบช้ำ พวกนั้นเลยให้ยาลดไข้ที่มีผลทำให้นอนหลับง่าย
ในเมื่อยัยนี่ช่วยเขาไม่ได้ คงจะต้องช่วยตัวเองสินะ คอยดูเถอะพรุ่งนี้จะเล่นงานเธอให้หนักเลยเชียว อยากจะพังประตูเข้าไป เนื่องจากไม่มีกุญแจสำรอง แต่เขาคงไม่บ้าขนาดนั้น
‘ช่วยตัวเองก็ได้วะ’
คิดได้อย่างนั้น ก็เดินเข้าไปที่ห้องเริงรัก ที่ใช้บำเรอกามของตนอยู่บ่อยๆ หรือจะเรียกว่าไม่เคยขาดเลยก็ว่าได้
“อ๊า...โอว้ ขย่มลงม
