วันต่อมา
แองเจลิน่ากลับไปตั้งแต่เมื่อวานนี้ บนรถจึงมีแค่สองคนที่นั่งปั้นปึง ไม่ยอมพูดกันตั้งแต่ขึ้นมาบนรถ ฝ่ายหญิงนั้นไม่ได้อึดอัดอะไร ดีด้วยซ้ำที่เขาไม่พูด เธอจะได้ไม่ต้องรู้สึกผิดเมื่อหนีไปได้ ผิดกับอีกคนที่อึดอัดใจยิ่งนัก คิดถึงเพราะไม่ได้คุยกันมาห้าวันเต็มๆ
แต่ฝ่ายนั้นสุขุมกว่าที่เขาคิด เธอไม่คุยกับเขาแม้แต่คำเดียว หน้าก็ยังไม่มอง เขากำลังจะแพ้เธอใช่มั้ย เพราะเขาอยากจะพูดกับเธอเหลือเกิน พรพิมลในครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อนๆ เธอไม่อ่อนหวานหรือขี้อายแม้แต่น้อย หญิงสาวดูเย็นชาเสียจนน่ากลัว
“เมื่อเช้าทานข้าวอร่อยมั้ย" หาเรื่องคุยจนได้ หญิงสาวไม่ได้ดีใจสักนิดที่เขาคุยกับตนเอง
“ก็ดีค่ะ”
ตอบเพียงสั้นๆ ก่อนที่จะเอนตัวลงนอน เธอไม่จำเป็นที่จะต้องเสวนากับเขา
เมื่อคืนเธอเล่าความอัปยศทั้งหมดที่ได้รับจากเขาให้ป้าสุรีย์ฟังทั้งน้ำตา ทางป้าสุรีย์และลูกสาวถึงกับร้องไห้เมื่อได้ยินสิ่งที่เธอทำเพื่อห
