หลายชั่วโมงแล้วที่เขาเล่นสนุกกับร่างบางอย่างไม่ลดละภาระกำลังลดเลย พอเสพสมไปถึงชั้นฟ้า กับกระแทกท่อนลำขนาดใหญ่เข้าไปอีกที
“หมดหน้าที่ของเธอแล้ว กลับที่ของเธอไปซะ ไว้ถ้าฉันอยากแล้วจะส่งคนไปเรียก” ไล่โดยที่ไม่จำเป็นต้องสนใจความรู้สึกของหญิงสาว หลังจากปล่อยน้ำรักใส่เธอจนหมดจดแทบจะทุกหยด
นางบำเรอตัวน้อยลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าทั้งน้ำตา เจ็บไปหมดทั้งตัว บอบช้ำที่สุดในชีวิต เธอเดินไม่ไหวแทบคลานไปหน้าประตูเลยทีเดียว น้ำตาของพรพิมลไหลออกเป็นทาง ทั้งบนเตียงและพื้นห้องเต็มไปด้วยน้ำกามของทั้งคู่ รามสูรสุขแสนสุข แต่อีกคนแสนจะเจ็บปวดที่ไม่ได้รับการทะนุถนอม
หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้นด้วยท่าทางอิดโรย นี่ใช่ไหมที่เรียกว่าจุดตกต่ำที่สุดในชีวิต เธอกำลังเผชิญอยู่กับมัน
คนใช้ของคฤหาสน์ที่กำลังทำความสะอาดอยู่ เห็นท่าทางทรุดโทรมของนางบำเรอคนใหม่ที่เดินเกาะกำแพงทำท่าจะล้ม เลยเข้าไปประคองไว้เพื่อจะเดินไปส่งถึงห้อง
เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่มีท่าทางหน้าสงสารแบบนี้ นางบำเรอแทบทุกคนที่เคยร่วมรักกับคุณรามต่างมีสภาพแบบนี้กันหมด แต่ที่ดูหนักและน่าสงสารที่สุดก็คือผู้หญิงคนสวยคนนี้
วันรุ่งขึ้น
รามสูรเจอของดีอย่างพรพิมลมีเหรอที่เขาจะกลับไปกินของเก่า ที่มันกินจนเบื่อแถมยังใช้ไม่ได้เรื่อง นางบำเรอทั้งสามต่างดีใจที่ตนเองจะได้จากกรงทองแถมไม่ต้องมีชีวิตที่แสนจะตกต่ำแบบนี้ต่อไป
แต่มีอยู่หนึ่งนางที่ตกหลุมรักรามสูรเข้าอย่างจังกับไม่ยอม สร้อยฟ้าอุตส่าห์ตั้งความหวังไว้ซะสูง แต่สุดท้ายจุดจบของเธอก็ไม่ต่างจากนางบำเรอคนอื่นๆ
“คุณรามขาฟ้ารักคุณราม ให้ฟ้าบำเรอให้คุณฟรีๆ ก็ได้ค่ะ อย่าไล่ฟ้าไปเลยนะคะ”
หญิงสาวเว้าวอนขณะที่นางบำเรอคนอื่นกำลังขอบคุณรามสูรเสียยกใหญ่ แต่ก็ใช่ว่าคนใจร้ายจะใจอ่อน ถึงเธอจะอยู่ฟรีโดยไม่มีค่าจ้าง มันก็ยังต้องเปลืองข้าวเปลืองน้ำเขาอยู่ดี
“ไปซะ!”
เพียงแค่คำเดียวสั้นๆ ของผู้มีอิทธิพล เหล่าคนใช้รีบลากเธอออกไปจากที่นี่ แค่นี้ก็จบเรื่อง เขาจะไปเริงรักกับแม่นางบำเรอชั้นเอก ก่อนที่จะเข้าไปทำงานต่อที่บริษัท มีของดีอยู่ในมือต้องใช้ให้คุ้ม
นางบำเรอมือใหม่หลับไปเพราะความเพลีย หลังจากที่คนใช้หาเสื้อผ้าสวยๆ มาให้เธอใส่ หาข้าว หายามาให้ทานตามหน้าที่ หญิงสาวก็หลับลงทั้งความเจ็บปวด คนที่กำลังลุ่มหลงในรสรักของเธอลงทุนมาหาเธอถึงห้อง
เขายอมรับเลยว่า ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยมีใครทำให้เขาอิ่มได้เท่าเธอมาก่อน เขาหลงในร่างกายจนถึงขั้นมาหาเองถึงในห้อง ภาพแรกที่เห็นคือเธอนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง สวมชุดเดรสตัวสวยที่เขาสั่งให้ลูกน้องไปหาซื้อมาให้
ราชสีห์เห็นลูกแกะเนื้อหวานนอนรออยู่ตรงหน้า มีหรือที่จะยอมอยู่เฉยๆ ย่างสามขุมเข้าไปหาเธอช้าๆ ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังออกหากิน
ชายหนุ่มรีบถอดชุดของหญิงสาวออกทันที ได้เวลาสนุกอีกแล้ว ในเวลาไม่ถึงห้านาทีร่างบางที่นอนหลับไม่ได้สติเปลือยเปล่าตามความต้องการของเขา สวยเหลือเกินสวยไปหมด สวยจนเขาอยากจะฟัดไปทั้งตัว รอยแดงๆ นั้นยังคงมีอยู่บนเรือนร่างงามที่เขาทำไว้
รามสูรไม่ได้ใส่ใจสักนิดยังคงใช้ฟันขบและใช้จมูกลากไล้ไปที่ส่วนต่างๆ คนที่หลับอยู่นั้นเริ่มรู้สึกตัวบางแล้วแต่ยังไม่ตื่น ชายหนุ่มยังคงใช้ลิ้นหน้าไล้เลียไปที่แก้มหอมๆ ดวงหน้างาม หอมหวานไปหมดทั้งตัว
เขายอมรับว่า ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยใช้ปากกับใครมากขนาดนี้มาก่อน
จ๊วบ! จ๊วบ!
เสียงดูดดึงอกงามยังคงดังต่อเนื่องอย่างไม่มีลดละ
“อืม...อ๊า”
คนหลับลึกครางอยู่ในลำคอ แต่ใบหน้าของเธอนั้นมันดูกระสันเสียวมาก จนทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งปรี๊ด ชายหนุ่มใช้ปากกวาดชิมไปตามส่วนต่างๆ อย่างเอร็ดอร่อย จนลากมาถึงดอกไม้งามที่ปล่อยน้ำหวานออกมาให้ได้ดื่มกิน
“ทั้งสวย ทั้งขาว ทั้งอวบ น่าเอาชะมัด ยัยนี่กินข้าวกับอะไรเนี่ย ทำไมถึงสวยหวานน่ากินไปหมดทั้งตัว”
ชายหนุ่มพร่ำเพ้อราวกับคนบ้า เมื่อพบพากับความสวยงาม พลางจับขาเรียวงามทั้งสองข้างถ่างออกจากกัน ก่อนจะรีบละเลงลิ้นรัวที่นั้นอย่างเร็ว
จ๊วบ! จ๊วบ!
เสียงดูดดื่มความหอมหวานดังขึ้น มันทำให้รู้เลยว่าเขานั้นลุ่มหลงส่วนนี้ของเธอเป็นพิเศษ
“อ๊ะ อ๊า”
คราวนี้มันช่างกระสันเสียวหนักทำให้เธอลืมตาขึ้นอย่างตกใจ ตอนแรกพรพิมลนึกว่าฝันไปแต่พอเห็นแบบนี้หญิงสาวตกใจมากเลยทีเดียว หญิงสาวยังไม่หายเจ็บแต่ก็ต้องมาเจอแบบนี้อีกครั้งแล้วเหรอ
“คุณ...อ๊ะๆ”
ยังไม่ทันได้พูดอะไรความกระสันก็ถาโถมเข้าใส่เธอไม่หยุด ภาพที่เขากำลังมุดเลียที่ความสาวนั้น มันทำให้เธอเสียวยิ่งกว่าเดิม
“อ่าห์ รู้มั้ยว่าเธอโชคดีมากเลยนะ ที่ฉันใช้ปากเลียให้นานขนาดนี้ ฉันไม่เคยทำให้ใครขนาดนี้มาก่อน เธอเป็นคนแรกควรจะภูมิใจไว้ซะนะ ว่าฉันจะทำให้เธอแตกหลายๆ น้ำเลย”
คนคลั่งเซ็กซ์พร่ำเพ้อถึงความหอมหวานที่กำลังเผชิญ เขาพูดในขณะที่ใช้นิ้วบีบเม็ดกระสันไปมา ใช้ลิ้นดุนดันเข้าไปในร่องสาว ด้วยความลุ่มหลงเกินคำบรรยาย
“อ๊า...”
เสียงครางหวานลากยาวเมื่อถึงจุดสุขสม น้ำหวานของเธอแตกกระจายเต็มใบหน้าหล่อคม รามสูรไม่นึกรังเกียจกับใช้ปลายลิ้นเลียมุมริมฝีปากหนาราวกับได้น้ำทิพย์มาชโลมใจ
“มันกินได้หรือคะ” คนที่เพิ่งจะสุขสมอดเอ่ยถามไม่ได้
“กินได้สิ หวานขนาดนี้ใครไม่กินก็คงบ้าไปแล้ว ฉันจะเข้าไปในร่องเธอแล้วนะ รอเสียวได้เลย”
รามสูรลุกขึ้นหลังจากส่งร่างบางที่นอนอยู่ใต้ร่างให้ขึ้นไปบนสรวงสรรค์ก่อน ก่อนจะจับขาอวบทั้งสองถ่างออกกว้างๆ
หญิงสาวนั้นได้แต่หลับตารอรับความเสียวและความเจ็บปวดที่กำลังโหมเข้าใส่
“อ๊ะ โอ๊ะ อ๊าย”
หญิงสาวร้องครางทันที เมื่อความใหญ่โตกำลัดุนดันบเข้าออกช้าๆ
“อ่าห์ ซี๊ด ดูสิน้ำผึ้ง ร่องเธอกำลังโดนฉันเสียบ มันตอดฉันใหญ่เลย น่าถ่ายคลิปไว้ดูจัง”
คนมักมากในกามพูดสิ่งที่ตนเองต้องการ พลางเอื้อมมือไปหยิบมือถือที่วางไว้ตรงหมอนมากดถ่ายวิดีโออย่างรวดเร็ว
“อ๊า อย่านะคะ”
“อ่าห์ ฉันไม่เอาไปเผยแพร่หรอกน่า จะเก็บไว้ดูคนเดียว ร่องสวยๆ ของฟิตๆ แบบนี้ฉันหวง โอ้ว”
ชายหนุ่มถ่ายไปที่การสอดประสานของช่วงล่าง พลางใช้กล้องถ่ายไปทั่วร่างสวยยิ่งทำให้ม้าศึกคึกเข้าไปใหญ่ เขาจะเก็บไว้ดูในวันใดวันหนึ่งที่ต้องไปไหนไกลๆ โดยที่เอาเธอไปด้วยไม่ได้
“อ๊ะ!”
เหมือนกับว่าเธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว ความรู้สึกเสียวที่เขากำลังค่อยเสียบเข้าเสียบออกช้าๆ ช่างดีเหลือเกิน
“นั่นแหละร้องดังๆ เลย นางเอกเอวีของฉัน อ่าห์”
ร่างใหญ่หล่อล่ำสมกับเป็นหนุ่มยุโรป กดกระแทกกายใส่อย่างรวดเร็ว
“เสียวดุ้นเหลือเกินโว้ย จะเสร็จแล้ว”
พับๆ! พับๆ! พับๆ!
เสียงการสอดประสานและเสียงน้ำแห่งความปรารถนาของฝ่ายหญิงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“อ่าห์ สุดยอด”
“อ๊าย....”
คราวนี้เธอครางดังขึ้นสุดเสียง พร้อมกับร่างสองร่างที่นอน หอบอยู่เคียงข้างกัน คนถ่ายคลิปยังไม่หยุด กับถอนแก่นใหญ่โตออกจากร่องงาม พลางใช้มือแหวกลีบดอกไม้งามออกเพียงเท่านี้น้ำแห่งความสุขสมก็ไหลออกมาจากกลีบสวย
“สวยงามมาก ฉันจะเอาเธออีกหลายๆ รอบเลย”
คลิปการร่วมเพศระหว่างนางบำเรอกับนายจ้างถูกบันทึกด้วยฝีมือของรามสูร เขาอิ่มสุขเหลือเกินไม่เคยมีใครทำให้เขามีความสุข อิ่มเอมเท่านี้มาก่อน สาบานได้เลยว่าเขาจะไม่เอาใครมาอยู่ในบ้าน นอกจากเธอคนนี้เด็ดขาด
“ไปทำงานก่อนนะคนสวย เดี๋ยวถ้าฉันอยากแล้วจะมาเล่นด้วยใหม่”
คนใจร้ายพูดจบก็เดินออกจากห้องไป เรื่องอะไรเขาต้องสงสารเธอ เขาซื้อเธอด้วยราคาหลายบาทนะ ไม่ใช่ให้มาบำเรอฟรีหรอก
ร่างอวบนอนหลับอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยความเหนื่อยหอบ อยากจะร้องไห้กับโชคชะตาที่แสนจะเลวร้าย แต่เธอคิดว่าต้องทำเพื่อแม่ จึงได้แต่หวังว่าสักวันเขาจะเบื่อเธอและทิ้งเธอไปเอง
ซึ่งระหว่างนี้เธอเองก็ต้องทนรับกับความรุนแรงที่รามสูรจะโถมเข้าใส่ในทุกๆ วัน มันช่างไม่ต่างอะไรกับของเล่นประจำวันของเขา