“คุณแม่ฉันไปไหนคะ”
เมื่อมาถึงห้องแล้วไม่เจอมารดา หญิงสาวจึงเอ่ยถามพยาบาลที่กำลังจัดที่นอนอยู่อย่างเป็นห่วงแม่
“คุณผู้ชายที่มาทุกวัน พาไปนั่งเล่นที่ดาดฟ้าของโรงพยาบาลแล้วค่ะ”
เพียงเท่านั้นแหละผู้มาเยือนทั้งสองหันมามองหน้ากันทันที พรพิมลนึกเป็นห่วงและสงสัย
ผู้ชายคนนั้นคือใคร
รามสูรได้แต่ภาวนาว่าขออย่าให้ผู้ชายคนนั้นคือแดเนียลเลย เขาไม่อยากให้เพื่อนรักต้องเป็นเอามากขนาดนี้ และที่ยิ่งไปมากกว่านั้นเขานึกหวงคนที่อยู่ข้างกาย
@@@@@@@
ดาดฟ้าของโรงพยาบาล
“ขอบคุณมากนะพ่อหนุ่มที่มาดูแลป้าทุกวัน แล้วยัยน้ำผึ้งรู้มั้ยจ๊ะ”
“เอ่อ...” แดเนียลกำลังจะตอบหญิงสูงวัยตรงหน้า แต่ไม่ทันจะพูดอะไรกับมีเสียงของคนที่ตนแอบรัก ดังมาจากด้านหลัง
“คุณแดเนียล!”
ผู้มาใหม่รียกชื่อคนที่กำลังนั่งคุยกับคุณแม่ตนเอง รู้สึกดีใจที่เป็นคุณแดเนียล
คนที่ปิดทองหลังพระตกใจไม่น้อยที่เจอคนทั้งสองที่นี่ เป็นอย่างที่เขาคิ
