Uyanmak istemiyorum. Gözümü bu kötü dünyaya açmak istemiyorum. Ölmek istemiştim bu dünyadan sonsuza kadar gitmek istemiştim.
Mustafamın ve bebeğimin yanına gitmek istedim ama yapamadım. Olmadı.
Açılan kapının gıcırtısına baktığımda fatih gelmişti. Elinde kahvaltı tepsisi ile.
“Günaydın” dedi neşeli olduğu halde neşesini belli edemediği sesiyle.
“Günaydın” dedim yataktan kalkıp doğrulurken.
“Daha iyi misin?” Dedi tepsiyi masaya bırakırken.
Kafa sallamakla yetindim.
“Hadi bir şeyler ye sonra ilaçlarını vereyim sana”
Fatih konuşuyordu ilgileniyordu bir şeyler için çabalıyordu bunu da görüyordum ama ona asla karşılık veremiyordum. Dünden sonra sanki herkes ve herşeyden kendimi soyutladım. Kimseyi görmek sesini duymak istemiyordum.
“Tamam” dedim. Kucağıma tepsiyi bırakırken gö
