Chapter 13

1345 Words
(Kurt's POV) "KMJ-143 ang plate number ng kotse....medyo nasunog yung parte nun pero mababasa pa naman..........."sabi ng pulis KMJ-143?? Teka yung-----sh*t that's KJ's plate number.... Dali dali akong lumabas ng kotse para makumpirma ang hinala ko.... Sh*t sana hindi totoo. I hope Im wrong...please Lumapit ako sa dalawang pulis na naguusap "Excuse me..May I know the victim's identity??"tanong ko "Sir were very sorry but its very confidential and we cannot easily give out details..."sabi nung pulis "The h*ll i care with that...All I want is to know who are the f*ck*ng victims"inis na sabi ko "Pero sir---" "Just give it to me"sabi ko So he handed me the plastic kung saan naron ang mga gamit...... I opened it immediately.... And.... I saw a wallet... A driver's license.... A cellphone... And a ring.... That all belong to my..... Wife.... Parang nanigas ako sa kinatatayuan ko... No No this cant be... Hindi sa kanya tong mga gamit na to maybe nanakawan sya or something.... Umiiling iling ako... ....... Third Person Pov.. -At the Hospital- Nakatulala lang si kurt at nakaupo habang nakikinig sa sinasabi ng Doktor Samantala ay nakikinig ng maayos sila Alliana at ang M6 "Sigurado po ba talaga kayo na si Kierra Jun Ferrer-Rivera ang babae??baka naman nagkamali lang kayo?"tanong ni Alliana na sinubukang pakalmahin ng asawa.... "Yes Mrs. Morales we already made a DNA test and it says 99.9%....We can't do anything about it anymore..Also the baby that she's been carrying gave up... hindi malakas ang kapit ng bata thats what happened....Were very sorry Mr.Rivera"sabi ng doktor na tumingin kay kurt.... samantalang nakayuko lang si Kurt... "If you have any questions or concerns youre free to come into my office just ask the deskofficer...."sabi ng doktor Tumango na lang si Tyler saka umalis ang doktor.... Napuno ng katahimikan ang hospital room... ngunit bakas sa mga mata nila ang pangungulila at kalungkutan... Umupo si Alliana... At tinatapik ni Larry ang balikat nya dahil sa umiyak na ito ng tuluyan.... Samamtala ay tahimik na nagluluksa si Kurt.... Sa lahat ng aspeto masasabi mong malakas sya ngunit sa kabila nito ay may kahinaan din syang taglay walang iba kundi.......ang asawa nya... Tinapil tapik rin nila Michael ang balikat nya pero alam nilang kahit anong gawin nila ay wala silang magagawa para maibsan ang lungkot na nararamdaman nito Kahit sila hindi na rin nila napigilang malungkot at mapaluha.... Naging malapit sa kanila si Kj at parang kapatid na ang turing nila dito at hindi nila inaasahan na mangyayari iyon Nababalot ng sobrang lungkot ang buong paligid...Dahil hindi lang isa ang nawala kundi dalawa... Napuno ng hikbi at iyak ang kwarto dahil sa isang mahalagang tao... Lahat sila ay nasaktan, nagulat nalungkot ngunit ang pinakaapektado sa lahat ay si Kurt..... "Kj"tanging sambit nya -Kurt's POV- "Kj" yan lang ang paulit ulit kong sinasabi hanggang sa makarating kami sa tapat ng room... Morgue.. Naramdaman kong nabasa na naman ang gilid ng mata ko... sh*t... nagiging maiyakin na ako ah... Tinaas ko ang kamay ko at hindi ko alam kung papasok ba ako o hindi....Hindi ko alam.. aish.... Napayuko na lang ako.... Ang hirap tanggapin... Sobrang sakit.. sh*t.... Nagdadalawang isip ako kung anong gagawin ko.... hindi ko alam naguguluhan ako.... Ang hirap.... Pagkatingala ko.... Nakita kong nasa loob na sila.. Ang Mommy nya na tinawagan nila kanina...Si Alliana at ang M6 nasa loob silang lahat... umiiyak sila.... Samantalang ako.. nandito nakatayo sa labas na parang tanga... ang tanga tanga ko.... aish Ang tanga ko... kung hindi ko lang ginawa yun hindi sana magkakaganito... sh*t talaga... Sh*t ang sakit. Sakit. Sakit.... sa dinami dami ng mawawala sya pa.... Maya maya nakita kong lumabas na sila pero patuloy pa rin sila sa pagiyak.... "Ang *hik* anak *hik* ko...."umiiyak na sinabi ni mama..... Hinihimas ni Alliana ang likod ni mama na walang tigil sa pagiyak... I felt guilty for that.. I should be the one to be blame for that... Naramdaman ko na lang na may tumapik ng likod ko.... Si Sherwin... "Puntahan mo na sya..."Sabi nya Umalis na sila at bumalik sa upuan... Huminga ako ng malalim....at pinihit ang doorknob... Sherwin's POV Pinanood ko lang sya hanggang sa makapasok sya ng morgue... Bakas sa mga kilos nya na sobrang nasasaktan na sya....Hindi lang kami ang nahihirapan dahil paniguradong mas nahihirapan sya... Kurt's POV When I entered the room...I felt the sadness that rush into my heart.... Every step that I take is getting heavy... and hindi ko alam kung kaya ko pa....I dont know if Im able to face her.. especially when i knew that its all my f*ck*ng fault... It hurts but I accept that fact.....even though its hard for me... When i am already at her front.. I tried to stop these f*ck*ng tears.. but I cant... I cried hard as I can... wala akong pakialam kung may makarinig man sa akin o ano.. all that matters is my wife....my wife..... KJ I didnt remove the cloth that covers her corpse... dahil ayokong makita sya... I dont want to accept the truth... I dont want to see her dying... i dont want to see her likt that.... I want my wife back... but i know that its very impossible to happen especially now. "Kj.. I love you... i love you... i love you... i love you".......i said that repeatedly as if she could hear me but i know that she knew that i love her....mahal na mahal kita kj... Alliana's POV Ang bestfriend ko..KJ Wala akong ginawa kundi umiyak na lang.... emotional pala talaga ang nga buntis eh no.... Wala na kasi ang bestfriend ko eh... naiiyak talaga ako...huhuhuhu "Alliana... huy wag ka ng umiyak tama na...aish.."kanina pa ako pinapatahan ng asawa ko... huhuhu hindi ko talaga mapigilang hindi umiyak.. nalulungkot ako eh... huhu "Eh kasi *huk* wala na *huk* akong kai-kaibigan eh *huk*wala na si kj *sniff*" "Hay.. hindi ka naman nagiisa eh at tsaka hindi lang naman ikaw ang nawalan eh..."sabi nya kaya napatingin ako sa kanya "Pati din naman kami.. sila Chad at Cait mas malala kasi mommy yung nawala sa kanila...."sabi nya "Eh kahit na.... si kj lang yung bestfriend ko .... at tsaka diba buntis din sya??.. sabi nya sabay daw kaming magpapabinyag ng mga anak namen... huhuhuhu nagpromise sya saken... hindi pwedeng hindi nya tuparin yun... " Huhuhu ano ba kasing nangyari kay tseb?? Hindi naman sya baliw para ilaglag ang kotse nya sa bangin diba???at tsaka alam nyang may dinadala sya kaya kahit magaway man sila ng asawa nya---- Teka lang hindi pa ba sila nagbabati ni kurt???.. teka nga baka--- "Kurt"narinig kong sambit ng asawa ko kaya napatingin kaming lahat sa lalaking lumabas mula sa room.... Para kinulang sa pera ang istura nya ngayon.... pero the thought that makes me think na sya ang rason kung bakit nawala ang tseb ko... naginit agad ang dugo ko.... Pero pano kung sya nga? kasi diba galit sya kay KJ?? Baka dahil dun.... emotional pa naman ang mga buntis diba??? "Kurt umuwi ka na muna at sabihin mo kila Chad at Cait ang nangyari... Kami na lang muna ang bahala dito...."sabi ni Bryan Nagangat sya ng tingin... Blangko at sobrang lamig ng mga tingin nya... hindi na sya yung kurt pag kasama si kj... nawala na yung saya na palaging nasa mga mata nya... "Larry take your wife home...she needs to rest.. Sherwin and Brian take mom home..she also needs to rest..Tyler and Michael fetch Cait and Chad after their class..."malamig nyang sabi.. Mas nakakadagdag pa sa lamig ng aircon yung boses nya.... Pagkatapos nun bumalik sya sa loob ng room... "Wala na ba talaga syang balak na lumabas dyan??haist.. di natin sya masisisi mahal nya eh...so tara na gawin na natin yung sinabi nya bago pa tayo maputukan ng Mt. Apo..."sabi ni Brian na nilagyan nya ng nakakatawang tono at nakuha nya pang magbiro pero mas nangibabaw parin yung lungkot... So nagsimula na kaming maglakad.. hinatid na nila si Tita pauwi... tapos kami ni Larry... Sana lang wala ng mangyaring masama.. sobra na... Sana maging maayos lang si kurt...at di nya maisipang sumunod kay kj..
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD