Artemis POV
I turned off the engine when i arrived at the house... then I got out of the car and I entered my house....
Patay na lahat ng ilaw... it means he is asleep....then I walked upstairs and I went inside his room....
He's asleep...
"Pst huy... Pat"lumapit ako sa sofa at ginising sya....hilig nya talagang matulog dito sa sofa... to talagang lalaking to oo....
Tinapik tapik ko sya para magising na sya...
"A-artemis??"tanong nya at namumungay pa ang mga mata nya...napagod yata to... napangiti na lang ako....
Napabalikwas sya sa pagkakahiga nang makumpirma nyang ako ang nasa harap nya...
"Akala ko kung sino na.. psh.. ang galing mong manggising eh no... pasalamat ka at mahal kita"naiinis nyang sabi...
Binatukan ko naman sya.. loko talaga tong lalaking to....
"Itaidesu!!(aray)"reklamo nya
"Damare!"Saway ko sa kanya.. ang ingay ingay kitang may natutulog eh...
"Aish.. ang brutal mo talaga... oo nga pala kakapagod alagaan yan ha.. naku napaka hyper...yan tuloy bagsak...tsaka kanina ka pa nyan hinahanap....sabi ko kadate mo tatay nya hahahahaha"biro nya kaya sinamaan ko sya ng tingin.
Kaya tumahimik sya.. pinagmasdan ko ang taong mahimbing na natutulog sa higaan... he looks very peaceful...
"Speaking of.. wala ka pang bang balita sa totoong tatay nyan??"seryoso nyang tanong kaya napatingin ako sa kanya.....
Napapikit ako at napabuntong hininga....
Umiling ako... hindi ko alam.. wala akong alam kung sino ang totoo nyang ama... wala akong alam tungkol sa nakaraan ko... walang may nagtangkang magbanggit saken tungkol sa noon....
Naramdaman kong tinapik nya ang balikat ko
"Ah sige alis na ako may pupuntahan pa ako eh... "sabi nya at tumayo na para umalis.. nga pala sya si Patrick... Sean's cousin
"Sige salamat"sabi ko at umalis na sya.. pagkalabas nya ng kwarto nilapitan ko sya...
Tumabi ako sa kanya at hinalikan ang buhok nya....nakatalikod sya saken kasi nakaharap sya sa bintana ...he's face is very peaceful....his hair... his eyes.. his nose....his ears... his lips.....I think lahat yun nakuha nya sa tatay nya..but . I don't know who is his father...
Ugali at hobby lang ang nakuha nya saken... I dont have any idea about my past life.. The moment I woke up was that I found myself lying in the hospital bed.....then I saw Sean and his cousin Patrick.. he was carrying a baby... and I wondered who's baby was that.. nagulat ako nang malaman na akin pala yun...
I wondered if how did i had my baby back then... He said that I was pregnant that time and I was in the state of coma so the doctor decided to do the caesarian thing.. and then boom my baby went out..... But the Father.. i hope he's looking for us.. because if he don't I hope that he could meet death....
My son...is the only one that gives me inspiration and strength everyday.....you heard it right he's my son... Vaughn Emyr Hartley....that's his name which means little king...for me he is...
Hinahaplos ko ang buhok nya...
"Baby.. I really miss you"bulong ko sa kanya... napansin ko naman na gumalaw sya...
Napaharap sya saken at unti-unting dumilat ang mga mata nya na namumungay mungay pa...
"Baby..... mommy's here"sambit ko sa kanya....
Mula sa namumungay na mata ngayon ay napadilat sya ng malaki at napabalikwas ng bangon.....ako naman ay pinipigilan ko ang tawa ko dahil sa naging reaction nya....
"Mommy!!"sambit nya at lumapit saken... niyakap ko naman sya... hay talaga tong anak ko...
"Baby.. mommy missed you"sambit ko
Bumitaw naman sya saken at tiningnan ako
"I also missed you mommy"sabi nya at hinalikan ang pisngi ko.. napangiti naman ako.. naku oarang natanggal lahat ng pagod ko ngayong araw ah....
Kaya naman hinalikan ko ang buong mukha nya at napapatawa na lang sya...nakikiliti yan eh.. hahahahaha
"Hihihihi"hagikhik nya
Tapos ay tumigil na ako sa kakahalik sa kanya... hinawakan ko sya sa magkabilang balikat... at tiningnan ko sya sa mata
"Baby...I'm sorry if nawawalan ng time si mommy sayo ha...marami kasing gagawin si mommy eh pero ..."pinutol ko muna ang sasabihin ko at bumuntong hininga... napagisipan ko na to.. and im sure with it.. i want to have time with my son... gusto kong makabawi sa kanya. I want him to feel my love for him.. gusto kong ipakita sa kanya ang pagmamahal ng isang nanay at isang tatay...
"Do you want to have some vacation??"tanong ko tila nangislap naman ang mga mata nya...at buong pusong tumango at ngumiti ng pagkatamis tamis
"Yehey... we will have a vacation mommy??? So it means you will have no work and you will be with me everytime??"tanong nya kaya tumango ako..
NIiyakap nya naman ako dahil tuwang tuwa sya...
"I love you mommy"sambit nya
"I love you too baby.. so where do you want to go??"tanong ko pagkabitaw ko sa yakap namen
Nilagay nya ang kamay nya sa baba nya na parang nagiisip
"Hmmm.... "
"I don't know mommy. I dont have any idea.. how about you mommy??"tanong nya
"Hmmm how about we go in the Philippines??"tanong ko
"Okay mommy.. its alright mommy as long as youre with me"sambit nya
Napangiti na lang ako dahil sa sinabi nya.. he's really a mama's boy isn't he??...
"Okay then come here lets sleep. Tomorrow I'll book a flight for our trip in Philippines"sambit ko kaya lumapit naman sya saken at magkatabi kami sa higaan nya...
Cait's POV
5 years had passed... sa loob ng 5 taon... he had been always cold to us...he didn't talked to us ever since mom died...he was so distant and he was so cold to us... he didn't cared about us... he doesn't show his love to us anymore...he drowned himself to his work... so much that he forgot that he have 2 children...
We did everything so that he would talked to us but nothing happened....he's been always in his office... his assistant and two guards are always at the front of his office....
Minsan iniisip ko kung anak pa rin ba ang turing nya samen...
Ngayon nandito kami at nagdidinner...nasa dulo sya ng lamesa nakaupo at ako sa kanan nya at si Chad nasa kaliwa nya.... He's near to us physically but I know he's far to us mentally and emotionally..... sobrang lamig ng atmosphere na bumabalot samen ngayon... but kuya decided to cut that cold atmosphere...
"Dad..."tawag ni Chad
Kaya napatingin sa kanya si Dad with those pair of cold eyes.... nakakatakot pag tumitingin sya sameng dalawa ni Chad...kaya nga hindi na ako naglalakas loob na kausapin sya kasi... nakakatakot syang tumingin.. pakiramdam ko anytime pwede nya akong ipapatay kahit na sarili nya akong anak......
"This Friday.. we will be turning to 13 dad...which means its our birthday"simpleng sabi ni Chad
Tiningnan lang sya ni dad.. at pumitik... lumapit naman ang Assistant nya sa kanya.. at nagsalita sya
"Arrange a birthday party for them .Then call a Birthday organizer to settle the party..."sabi ni daddy....
"But dad I want you to organize the party for-----"naputol ang pagsasalita ni Chad dahil tiningnan sya ng masama ni daddy....
"I have no time for those b*llsh*t things.. I have important things to finish and meetings to attend.. I'm busy can't you see it??"malamig nyang tugon... napayuko na lang ako at pinipigilan ang pagtulo ng luha ko...
Tama..for those 5 years nagpaparty kami para sa birthday...it was happy.... for them.. but for me and Chad its useless.... whats the purpose of a birthday party if your parents aren't the one who organize it... and whats the purpose of it if they are not there to celebrate with you...
For that, When our birthday comes, dad has always been into business trips... he's always been outside the country and he didn't even bother to attend our party or even just greet us a happy birthday...
"But dad---"magsasalita pa sana si Chad pero sinenyasan ko sya na wag nang magsalita...
"If you don't want to f*ck*n celebrate your f*ck*n birthday tell me straightly.. cause i have no time for that nonsense things.."malamig nyang sabi...
Sinenyasan nya ang assistant nya at lumapit ito sa kanya .....
"Cancel that b*llsh*t party... "sabi nya dito at tumayo na... naglakad na sya palayo at pumasok na sa opisina nya kasunod ang assistant nya....
Napayuko na lang ako....
"I-i'm sorry Cait.. I'm j-just trying to convince him... b-but it even worsen the situation... im sorry"paghingi nya ng paumanhin.... pero nginitian ko lang sya...
"Wala kang kasalanan Chad.. you did your part and you did your best. ... maybe this is our fate.... maybe....maybe things are just like this...."sabi ko at ngumiti ng pilit....
I stand up from the chair and I bid goodnight to him and I went to my room.... Lumapit ako sa picture frame naming apat... kinuha ko ito at umupo sa higaan....I stared at it for long... ito yung mga oras na masaya kami... ito yung mga panahon na buo pa kami.. nandito pa si mommy..pero ngayon wala na sya... she's dead...
Naramdaman kong tumulo na naman ang mga luha ko na kanina ko pa hinihintay na tumulo....Then I cried all the sadness that I feel everyday....
Mom, I wish you're here... I wish youre here so that we could be a whole again.. I missed you mom..we missed you mom.. dad needs you....