“Bakit hindi ko pwedeng hanapin ang tunay na ama ng mga anak ko?” mariing tanong ni Monica, habang nakakunot ang noo. “Papa Carlo, may alam ka ba? O may itinatago ka sa akin?”
Napakamot si Carlo sa ulo, sabay ngiti ng pilit. “Ano naman ang pwede kong itago sa’yo? Sinasabi ko lang na baka ‘yung lalaking ‘yon, matagal nang may pamilya. Malay mo, may mga anak na rin. Noon, sinabi niyang pananagutan ka niya, pero iniwan ka rin. Hindi ba sapat ‘yon para sabihing isa siyang walang kwentang lalaki? Hindi ka niya pinanindigan noon, pero ngayon gagawin niya? Bakit mo pa siya hinahanap? His words cut deeper than she expected.”
Binitiwan ni Carlo iyon ng tila simpleng pangangatwiran lamang, pero sa puso ni Monica, tumagos iyon na parang kutsilyo.
Ang ama nina Charles at Clarence, ang lalaking iyon
