Chapter 11
Anastasia POV
Pagkatapos kong tanggihan ang hiling ni Dave na makausap ako, at matapos kong marinig ang mga pahayag ni Katrina—pagbabanta nga ba o babala? Hindi ko pa rin matiyak. Sa mga mata niya, nakita ko ang takot. Para bang may isang malaking lihim na bumabalot sa kanya, isang bagay na kanyang pinagtataguan.
Pagdating namin sa bahay, agad kong pinasabi sa kambal kong mga anak na magbihis sila bago magpahinga. Tumawag ako sa aming katiwala upang ihatid sila sa kani-kanilang silid, at agad namang sinunod ang utos ko. Habang umaakyat sila, sinulyapan ko sila nang may pag-aalala, iniisip kung paano ko sila mapapanatiling ligtas sa gitna ng mga alalahanin na patuloy na bumabalot sa aking isipan. Kailangan kong maging mas mapanuri at mas mapagbantay, lalo na't may mga bagay na
