The Tale Of Zero MCKENLY

CHAPTER 14

“He did not know I was inside your place. The moment I heard the door knob being unlocked and the footsteps sounds different from yours, I hurriedly went to see who entered and saw him putting a knife in the drawer. He tried to kill me upon knowing there was another person in the apartment. He failed to do it though. I stabbed him with the knife he was about to put in the drawer even before he could, which I presume to be the same weapon that was used to kill the woman who lives here. But there was a problem on the way that made me not recognize you sooner. That is why I attacked you. . .” napatingin siya sa akin nang masinsinan.

Tinitigan ko rin siya nang mabuti dahil naghihintay ako sa susunod niyang sasabihin.

“I want to tell you something but I am forbidden to do that. I have been programmed not to give any information just to anyone because that is how my security system works. I know you can not trust me on this but I need your help that is why I offered you the money to let me stay with you. Right now, I know you need my help too. In order to do that, I need you to do something to be able to have a personal access on my drive.”

Prinoproseso pa ng utak ko ang mga pinagsasabi niya.

“H-Huh?”

“Let us just talk later. We have to go. The police are coming.”

Nilagpasan niya ako at lalabas na sana nang kwarto kung hindi ko siya nahawakan sa braso. “Tatakas tayo?!” natatakot kong tanong sa kaniya.

“We will be the primary suspects if they see us here. You have to trust me when I say we should go,” sabi niya sa pinakamonotonous na tono na narinig ko.

“Trust you?! Bakit ko naman isusugal ang buhay ko sa isang s*x doll lang?!” nagpapanic kong sabi sa kaniya.

Tinitigan niya ako nang mabuti, “If I was a human and not a doll, would you trust me?”

Napapitlag ako sa tanong niya. Hindi ko inaasahan na itatanong niya iyon.

“A-Ano?”

“Would you?”

Natahimik ako. Sa totoo lang, ako naman talaga ang agrabyado dito dahil kung makukulong ako papaano na ang kapatid ko. Pero siya. . .sex doll lang naman siya. . .wala siyang maiiwan na mga taong umaasa sa kaniya. Hinding hindi niya mararamdaman ang sakit na mawalay sa mahal niya sa buhay.

Pero kung tao siya. . .paano nga ba kung tao ang pagkakilala ko kay Zero noong nagdaang linggo?

Nagsalita siyang muli, “I may just be a s*x doll in your eyes and that just means I am not greedy like you humans are. There are billions of human beings but not all of you act humanely. I may not be a human, buy I am one. Inside here.”

Tinuro niya ang puso niya.

“That is why, do trust me for now. I only wish to protect you no matter what.”

Goodness. Ano bang gagawin ko sa mga oras na ito?!

“Let us go,” hinila niya na ako papalabas ng kwarto. At habang papalabas kami, naraanan namin ang nakalupasay na sa sahig na katawan ng dalawang lalaki kanina. Duguan na ang mga ito at wala nang malay.

Napatingin ako kay Zero habang hila hila niya ako.

Nakasuot pa rin sya ng robe na pinasuot ko sa kaniya bago ako umalis papuntang bar.

Narurumihan na ito ng mga nagkalat na dugo at may butas ang robe sa may bandang braso niya na marahil tama ng baril. Pinahinto ko siya bago kami tuluyang makaalis nang may mapansin ako.

“We have to go,” sabi niya.

“S-Sandali lang,” sabi ko na nakakunot ang noo tsaka ko hinila ang tali ng robe na suot niya at hinubad ito ng konti sakto lang na makita ko ang braso niya.

Nanigas ako sa kinalalagyan ko. Hindi ako makagalaw nang tuluyan ko na itong makita nang mabuti.

Ang dugo sa robe niya na akala ko'y nanggaling sa mga lalaki na napatay niya ay dugo pala mismo mula sa braso niya na may sugat ngayon.

Putangina na naman! Bakit dumudugo siya!? Huwag mong sasabihing nireregla rin itong s*x doll na ito?!