ACININ GÖZYAŞI

41. BÖLÜM YÜZLESME

Sen bilirmisin insan nasıl kendini unutur?

Nasıl haykırmak isterde sesi boğazında düğüm olur.

Konuşmak istersin konuşamazsın, kacmak istersin kaçamazsın.

Hatta gözlerinde ki, yaşlar bitmiştir ağlayamazsın........ ( 55Cerkezkizi055)

Bölüm şarkısı : Sezen AKSU Ne ağlarsın benim zülfu siyahım.

İnsan en çok dili ile zulm eder sevdiklerine. Dil yarasi kadar acı, ağır bir yara yoktur. İnsan söylenileni kırilan kalbini asla unutmaz. Tıpkı Leyla gibi. Onun kalbi binlerce kez kırıldı, pes etmedi Leyla her düştüğünde, kırildığında daha güçlü ayağa kalkmasıni bildi.

Gozlerini kisip alay ile Leyla'ya baktı " Hem senin de benden kalır yanın yok hemen amca oğlunun kollarına koşmussun benden sonra bu ne hız" diyince Leyla'nin gözü döndü silahını kaldırdığı gibi ateş etti. Adem'in eline dokunması ile Said omzundan vuruldu. Yere düşen adam diğer eli ile omzuna baskı yapıyordu.

" Ne yapıyorsun Adem" dedi oyle bir sordu ki Adem ses tonundan ürktü. Bakişlarını Said'in kanayan omzuna çevirdi. Gebermemişti pislik.

İşaret parmağıni Said'e doğru savurarak " Sakin sakin benim namusumu sorgulama seni burada öldürürüm şerefsiz" bütün vücudu titriyordu sinirden.

" Seni şu an burda öldürmüyorsam eğer evdeki karın için zavallı kadın senin gibi birinin yolunu gözlüyordur" yüzune tükürürcesine baktı karşısındaki adama.

Said hem acı hem ofke ile inledi. Manyak kadın dediğini yapmiş vurmuştu kendisini. Söylediği sözler yediği kurşundan daha çok yaktı canıni.

"Sen kimin yolunu gözlüyorsun yıllardır dönmeyen seni hiçe sayan kocanın mi ? Hi Leyla söylesene, seni Antep'e rezil eden sahip çıkmayan kocanın mı ?"

Leyla kimsenin yolunu gözlemiyordu artık birini sevmiş hayatının en büyük hatasını yapmış ve tek dağını kaybetmişti eğer birini bekleyecek olsa bu kesinlikle babası olurdu.

" Leylaaaaaaaa"

Arkasından gelen öfkeli sesi duyunca gözlerini kapattı Leyla. Yavuz'un öfkesini en iyi kendisi biliyordu. Arkasına dönüp bakmaya korkuyordu. Nerden haber almıştı bu adam ahh tabiki Adem burdan sağ çıkarsa Adem'e de bir güzellik düşünecekti.

Yavaş yavaş arkasına dönüp baktı . Yavuz öfkeden kudurmuş gözleri ile ateş saçıyordu.

Karşısındaki adama bakarak konuştu Yavuz eğer Leyla'ya bakarsa öfkesinden oda nasibini alabilirdi.

" Hemen Adem ile gidiyorsun burdan aşağıda bekliyorsunuz" emrini de vermişti şimdi gidip yılların acısını çıkarabilirdi düşmanından.

" Ben yalnız gelirsin sanmıştım Leyla sen koçanı da mi çağirdin " dedi alayla Said.

İki adımda Said yanını buldu Yavuz yakasından tuttuğu gibi yumruğunu geçirdi.

" Lan it sen konuşacak cesareti hala nerden buluyorsun şerefsiz" diyip bir yumruk daha attı.

Leyla korkudan ne gidebiliyor nede Yavuz'a dur diyebiliyordu. Berdan'a baktı yalvaran gözleri ile Berdan " ben burdayım siz gidin" dedi gözleri ile de Leyla'ya işaret etti gitmesi için

Leyla Adem ile giderken Yavuz'un öfkeli sesi kulaklarında yankı yapıyordu.

"Yavuz ağa sen yokken ben vardım onun hayatında" dedi Said daha çok damarına basarcasina.

''Ulan pezevenk öldürürüm lan seni şerefini siktiğim. Kızın namusuna dil uzatıp birde konuşuyor musun sen " diyip bir yumruk daha attı. Said'in üstüne çıkıp bir güzel dövdü tam son yumruğu atacak iken Berdan gelip dostunu tuttu. Yoksa yerde yatan şerefsiz kan kaybından değilse de Yavuz'un yüzüne indirdiği darbelerden ölecekti. Said'in adamlarının geldiğini gören Berdan silahını çıkarıp adamlara doğrultu. Onlar kalabalık olabilirlerdi ama Berdan da boş gelmemişti.

Adamlara keskin bakışlarını dikip " Patronunuzu alıp gidin yoksa burdan hiç kimse sağ çıkamaz" dedi.

Adem ile Leyla gitmemiş üstelik silahları ile tam Yavuz'ların arkasında duruyorlardı onların hemen arkasında Tahir ve 10 adamı duruyor idi.

" Berdan Abi eline silah alan adamım sanıyor , naparsın abisi bunları hoş görmek lazım" diyen Tahir Yavuz ve Berdan' in yanına doğru ilerledi.

Bu adam her zaman Yavuz' un en ihtiyacı olduğu zamanlarda çıkıp gelir hızır gibi yetişirdi.

Said adamları ile çekip giderken gözleri hala Leyla da idi. Yıllar geçmiş içinde ki aşk geçmemişti kendi kendine yemin etti birgün ne olursa olsun kavuşacaktı sevdiğine. Onlar giderken Berdan Tahir'e bakıp.

" Sen nerden duydun oğlum burda olduğumuzu da assolistler gibi giriş yapıyorsun" Tahir yüzünde tebessümü " Kuşlar " dedi..

Yavuz arkasını döndüğünde Leyla ile göz göze geldi. Berdan ve Tahir'e dönüp " bizi biraz yalnız bırakın herkez işinin başına dönsün " dedi.

Berdan dostunun omzuna vurdu gözleri ile de tekrar uyardı sakin olması için.

Şimdi hesaplaşma zamanı Leyla ile Yavuz'a gelmişdi....

Yavuz Leyla'ya sırtını döndü sakinleşmesi lazımdı. Yoksa sevdiği kadının kalbini kıracak dilinden istemediği kelimeler çıkacak idi. "Ya sabır, ya sabir" dedi içinden sonra kafasında kelimeleri toparlayıp Leyla'ya dönmeden konuştu.

" Niye Leyla, neden hep tek başına hareket ediyorsun beni neden yok sayıyorsun hıh?" Diye sordu.

Leyla mahçup bir şekilde yaklaştı Yavuz'a hem korkuyor hemde kuyruğu dik tutmaya çalışıyor idi.

" Ben seni hiçbir zaman yok saymadım Yavuz, aksine sana hep saygı duydum üstelik beni yok sayıp giden sendin" asla taviz vermeyecekti suçlu da olsa yoksa Yavuz,a karşı korktuğu ortaya çıkardı.

" Sende bu yüzden, bir haber bile vermeden tek başına buraya geldin öylemi?" Leyla'ya doğru hafif yan döndü

Bir çift kendisine masum bakan kehribar gözlerle yutkundu. Hala çok güzellerdi ama kırgın bakıyorlardı.

" Öyle değil tabiki , mesaj atmış ihaleden çekil diye o an çok sinirliydim düşünemedim sana haber vermeyi " durumu izah etmeye çalışsada Yavuz'un bakışlarından inanmadığını düşünüyordu.

Yavuz yalandan tebessüm edip " Sende eline silahı aldın gidip eski sevgilimi göreyim dedin. Ah pardon ya eski demeyelim belli ki eskimemiş" öfkeden ağzından çıkanları kontrol edemiyordu gururuna dokunmuştu. Haber vermemesi bir yana tek başına gelmesi daha çok canını yakıyordu.

Leyla duydukları ile öfkelendi " Ağzından çıkanı kulağın duysun ağa beni neyle suçladığına dikkat et altan alıyorsam haklı olduğun için sakın yanlış anlama" diyerek parmağı ile uyarısını yaptı.

Yavuz da ona doğru bir adım atınca aralarındaki mesafe azaldı nerde ise burun buruna değecekler idi.

" Benim kulaklarım duyuyor Leyla hanimm ama sen hareketlerine dikkat edemeyecek kadar körsün" Dişlerinin arasından konuşmuştu. Öfkesi durmuyordu Yavuz'un Kafasını sağa sola sallayıp.

"Ulan biri sizi burda görse bütün Antep'in duyması yarım saat alır aşirete kadar giderse haber ne olur hiç düşündün mü?"

Haber vermemesi değildi derdi aşiretin duyup olur olmadık konuşması idi.

" Yok yeter ki Leyla hanım burnunun dikine gitsin ulan biz niye evlendik, senin adın kötüye çıkmasın namusuna leke gelmesin diye, mutlu ol diye çekip gittim kötü ben oldum yıllarca ailem bana dargın durdu, herkez bana arkasını döndü hepsini sineye çektim ben. Bunca şeye katlanırken sen nasıl olurda bu kadar umursamaz olursun aklım almıyor yav neden Leyla seviyorsan o herifi ha--diyemeden Leyla tokadı bastı Yavuz'un yüzüne. Kızabilir bağıra bilirdi ama o adamı seviyorsun diyemezdi üstelik onun nikâhında iken..

" Yazık! ağa olmuşsun ama adam olamamışsın " Yavuz yediği tokat ile neye uğradığını anlamazken duyduğu sözler ile iyice gözleri döndü. Yıllarca susmuştu madem adam değilsin deniliyordu adamlık nasıl olur gösterecekti......

Leyla sabrınin sonuna gelmişti Yavuz'un nikahinda iken böyle ithamlarda bulunması zoruna gitmişti. Bu adam hiç mi tanımamıştı kendisini. Leyla hayal kırıklığı ile baktı Yavuz'a. Bunca yıl sevdiği adam karşısında ki adam olamazdı...

İki yaralı yürek birbirlerinde açılmadık yara bırakmayacaklardı. Leyla dili ile bıcağını Yavuz'a batırırken, Yavuz da Leyla'ya acı gerçeklerı haykırarak yaralayacaktı...

Yavuz Leyla'ya yaptığı ima yüzünden pişman olmuştu. Oda biliyordu Leyla sevse bile Yavuz'a ihanet etmez o adamın adını ağzına bile almazdı ama işte bir anlık öfke ile ağzından çıkmıştı.

Leyla da bir anlık öfke ile ağzından çıkan kelimeyi duymamıştı. Kafasına dank ettiğinde kendinden utandı. Ama işte geri dönüşü yoktu. Yavuz da onun damarına basmış nikahinda iken başkasını sevdiğini ima etmişti.

Yavuz burnundan soluyordu ne demişti adam değilsin. Kulaklarında bu ses yankılandı. Leyla'ya yine kırgın baktı kara gözeleri.

" Adam değilim ha adamm değilim! Adamlık nasıl oluyor Leyla seviyorum diyip kandırarak bir kızın namusunu dillere düşürerek mi?" Derince bir nefes aldı" ulan ben senin için kendimi evimden ailemden topraklarimdan sürgün ettim. Ne sanıyordun Leyla biz evlenecektik herşey yoluna mi girecek biz mutlu mesut bir aile mi olacaktık?" Leyla kendisine kırgın bakan adamı ne kadar yaraladığını anlamıştı ama işte gururundan birşey de diyemiyordu.

" Adam değilim ha adamm değilim! Adamlık nasıl oluyor Leyla seviyorum diyip kandırarak bir kızın namusunu dillere düşürerek mi?" Derince bir nefes aldı" ulan ben senin için kendimi evimden ailemden topraklarimdan sürgün ettim. Ne sanıyordun Leyla biz evlenecektik herşey yoluna mi girecek biz mutlu mesut bir aile mi olacaktık?" Leyla kendisine kırgın bakan adamı ne kadar yaraladığını anlamıştı ama işte gururundan birşey de diyemiyordu.

" Lan evlendiğimiz gecenin sabahında çarşaf soracaklardı ki, kimsenin haddine bile değil bunu sormak. En fazla 1 ay sonra çocuk çocuk diye tutturacaklardi. Sadece konaktakiler de değil aşiret dışarıdaki insanlar herkez ağa ve hanimağalarindan çocuk haberi bekliyceklerdi. Hadi onu geçtim ben lan ben, beni sevmeyen bir kadına elimi sürecek kadar şerefsiz adi bir adam miyim he Leyla, Başkasını seven bir kadına el sürer miyim rızası olmadan? " Leyla dinledikçe Yavuz'u bu evliliği kabul etmekle Yavuz'un omuzlarına ne kadar büyük bir yük olduğunu anladı. Keşke keşke kabul etmeseydim dedi içinden gözlerinde yaşlar yağmur gibi akıyordu. En çok da yüreğini sızlatan Said'i sevdiğini düşünmesi idi oysaki kalbi ruhu bedeni Yavuz diye inlerken...

" Ulan gittiğim halde aşiret durmadı kalsaydım daha beteri olacak kuma kuma diye tutturacaklardi. ben tihniyetsiz bir adam miyim ki, senin suçun günahın yokken üzerine kuma lafları ettireyim. Lan ben saçının teline kıyamaz iken başkalarına seni ezdirir miyim bütün Antep'i kana bulamazmiydim. Ama sana göre ben Adam değilim haklısın be Leyla ben gerçekten adam değilim" diyip ağlayan sevdiğine aldırmadan yanından hızla geçip gitti...

Leyla olduğu yere dizlerinin üzerine çöktü artık yaşamak bile ağır geliyordu.....

Bölüm sonuna geldik yine