ACININ GÖZYAŞI

20. BÖLÜM YILLAR SONRA İLK KAVGA

İlk hikayem acemiyim yanlışlarım vardır affola.

"Yok abi bir sıkıntı herşey yolunda Yağiz abi uyuyor Yengem ve Zeynep hanim da kahve içmeye disariya çiktilar gelirler şimdi" diyerek bilgilendirdi.

" Tamam ben burdayım sen git yengenlere bak bir oda ayarla yengenler yatsinlar" dedi . Adem tamam diyerek gitti.

Yavuz uyuyan kardeşine bakıp koltuga yorgunca uzandi bugün olanlar yormuştu onu birazcik dinlense iyi olacakti. Kafasini koltugun başligina yaslayip gözlerini kapatti.

Adem kafeteryada oturan Leyla ve Zeynep'in yanina geldi. " Yenge Yavuz abim geldi size bir oda ayarladi hava soguk içeri gelsinler de.. sözünu bitiremeden Leyla koşarak iceriye gitmeye başladi.

Adem ve Zeynep arkasindan baka kaldilar kuş gibi uçmuştu sanki Leyla. Onlarda hesabı ödeyip yavaş adımlarla içeriye gittiler.

Leyla nefes nefese geldiği odanin kapi kulpunu indirip sessizce içeriye girdi yavas yavas adımlarla sevdiği iki adama bakti.

Gözleri kocasinda takılı kaldı yorgun görünüyordu ama herhangi bir yarasi yok gibi idi söz verdiği gibi gelmişti.

"Leyla orda öyle bizi dikizleyecekmisin yoksa konuşacakmisin " dedi gulerek.

Leyla duyduğu ses ile irkildi bu adam uyumuyormuydu. " Ne seni dikizliycem bee ben Yağiz'a bakmaya geldim bir kere ayrica gittiniz kaç saattir gelmediniz Yavuz bey " Yalandan kim ölmüş ki Leyla ölsün.

"İnsan olarak merak ettik başiniza birşey geldi sandik alla alla " sinirlenen Leyla isyan etmisti resmen.

"Haaa insanlik namina bakiyordun bana öyle melul melul " damarina basmazsa rahat etmezdi Yavuz, bu kadinin sinirli hali adami deli ediyordu.

Sessizce onlari dinleyen Yağiz içinden gülüyordu. Abisi ve yengesi kendisine ugraşacak çok güzel malzeme veriyordu haberleri yoktu.

Leyla öfke ile " Bana bak Yavuz ağa savaşa gider gibi giden sensin merak ettim geldim ama sen alay ediyorsun gördüğüm kadari ile öküz gibisin maşallah hicbirseyin yok " diyerek saçini savurup tam odadan çikacaği an Yavuz kolundan tutup kendisine cevirdi.

Leyla öfkeli gözleri ile bakti Yavuz'a " Napiyorsun sen bırak kolumu" derken bir yandan da kolunu cekistirdi.

Hayir yani bu adam ne ara kalkıp yanına gelmişti ayrıca yakin olmalari ikisininde kalbine zarardi.

"Eee hani sen Yağiz 'a bakmaya gelmistin. Bakmadan mı gidiyorsun ? Tek kaşini kaldirarak sormuştu.

Leyla da tıpkı onun gibi tek kaşini kaldırıp öfke ile bakti Yavuz'a " Ha yani illa uğraşcağım diyorsun. Kolumu birak Yavuz ağa domuz gibisin merak etmeme gerek yokmuş " dedi.

Yavuz' un tebessüm eden yüzü karısının hakereti ile bozuldu huysuz karisi aksiliğini yüzune takmişti " Leyla" dişlerinin arasindan öfke ile seslenmisti.

" Ne var Yavuz ağa" Leyla da dik dik bakti kocasina cocuk gibi kavga mi ediyorlardi onlar.

Yavuz daha fazla dayanamadi kaçip gitmesini istemiyordu kokusunu biraz daha almak sesini biraz daha duymak istiyordu.

" Tamam hanim ağam sinirlenme hemen" Kaşları ile kanepeyi işaret edip " Gel oturalim anlatayim olanlari" alttan alarak konuşmuştu yoksa Leyla' yi biliyordu kızdımı durmaz giderdi.

Leyla biraz düsündü gidip gitmemek arasinda kaldi ama merakina yenik düsup koltuga doğru gidip oturdu "Eee anlat bakalim neler yaptiniz" Yavuz Leyla'nin yanina gidip oturdu olanlari tek tek anlatmaya başladi..

Zeynep kapidan Yavuz ve Leyla' nin konuştuğunu duyunca kendilerine ayarlanan odaya gitti.

Tam uzanmiş yatacakken telefonu çaldi arayan kiz kardeşi idi hemen açti telefonunu " güzellerimm" Zeynep'in yüzundeki tebessum sesine yansimişti.

" Abla" sesi üzgün çikmisti. Zeynep'in gulen yüzü düştü kardeşinin sesi ile.

" Melek güzelim neden sesin üzgün geliyor ablacim " Melek ağlamaktan konuşamayinca Dileğe verdi telefonu " abla" Zeynep meraklanmıştı iyice artik ne olduğunu bilmek istiyordu.

" Dilek ablacim neler oluyor anlatır misin? Bak merak ediyorum" sorusunu sormuş alacağı cevaptan korkuyordu.

"Abla korkma biz iyiyiz her zamanki şeyler iste " diyerek ablasindan olanlari saklamaya çalişti üzmek istemiyordu

" Dilek hadi anlat kuzum saklama birşey olmuş belli ben sesinizden bilirim "dedi.

Dilek saklamak istesede elbette duyulacağını biliyordu "babam yine kumara başladi eve geldi leş gibi sarhoş o kafayla kavga ettik oda en iyi yaptiği seyi yapti Melek ve bana tokadi basti gitti yatti" dedi.

Zeynep o tokadi kendi suratinda hissetti bir an sinirden elleri titredi beynine dank eden kelimeler ile kurşun yemiş gibi oldu. Aylardır kaybolan korkuları hortlamış gün yüzüne çikiyordu....

Korkularimiz sakladigimiz en ucra koseden cikmak için zamanini bekler. Biz her ne kadar sakladiğimizi düşünsekde sadece kendimizi kandirmiş oluruz tipki Zeynep de olduğu gibi..

İçine en derinine attiği korkulari yeniden hortlamiş kabusu olmak icin gun yüzüne çikmişti. Elini kalbine götürdü insan hic mi değismezdi, hatalarindan ders almazdi.

İnsanin ici kotü olmaya görsün ne yaparsan yap onu duzeltemezsin. Macit de onlardan biriydi hatalarını hep bir sekilde örtmuş zamaninda eşi sonra Zeynep ve Kadir arkasını hep toplamıştı. Lakin artik onunda hatalari ile yüzleşme vakti gelmisti..

Kendine dokunmayan yılan bin yaşasin hesabi Macit de kendine dokunmadiği muddetce asla ders almayacakti...

Zeynep duyduklarinin doğru olmamasini istedi kumar illeti yüzünden hayati kararacakti bu adam hala nasil kumar oynamaya devam ederdi.

Ya yine kaybederse bu defa kardeşlerini mi satacaktı borç karşılığı...

"Abla abla orda misin" Dilek'in sesi ile aklindaki kotu düsünceleri def etti.

"Ne zaman başladi oynamaya sizi mi dövüyor birde o" Baba demeye dili varmıyordu artik oysaki onun elinde büyümüştü üvey de olsa insan hiç mi sevmezdi. Macit de Zeynep e karşi gram sevgi, merhamet yoktu.

Dilek ablasina olanlari kisaca anlattı. Macit yeni başlamişti oynamaya tekrardan.

Zeynep ona diyecek söz bulamiyordu." Dilek siz korkmayin Kadir abime söyleyin bende en kısa zamanda duzenimi kurup sizi yanima alcağim"dedi kendinden emin bir ses ile.

Dilek ablasiyla bir kez daha gurur duydu iyiki vardi Annelerinin yokluğunu hic aratmadi minnet duyuyordu sevgileri ise tartisalamayacak kadar derindi.

Zeynep telefonu kapatinca Kadir abisini aramak istedi ama saat gec olduğu için sabaha erteledi. Macit'in hakkindan gelirdi Kadir biliyordu.

Leyla olanlari anlatan Yavuz'u dinlerken dalip gitmisti ne guzel konuşuyordu bu adam sesinde huzur vardi.

Yillar önce de sevdiği adam konuşurken dalıp giderdi onun sesindeki huzur veren yanınana. Yavuz'un yaninda zamanin nasil geçtiğini anlamazdi. Ne cok özlemişti beraber konağin terasinda oturup çay ile birlikte sohbet etmeyi.

"Berzah ile biraz sohbet edip geldim iste" Yavuz sevdiği kadinin dalmis halini görünce tebessüm etti.

Bu kadin hep böyle dalgin duygulu bakardi kendisine bazen aşik olduğunu felan düşünür mutlu olurdu taki o kara güne kadar.

Yavuz'un tebessüm eden yüzü asılıp susunca Leyla kendine geldi. Neden susmuştu yüzu neden bir anda asılmıştı anlamaz gözler ile Yavuz'a bakiyordu. Bakışlarini kaldirip Gözlerine bakti cevap aradi ama öfkeden başka hiçbirşey göremedi.

Yavuz Leyla'nin tedirgin olduğunü anlayınca yüzundeki ıfadeyi düzelti.

Leyla yerinden kıpırdadi daha fazla burda kalırsa iyi şeyler olmaya bilirdi. "Ben gideyim sende baya yorgun gözükuyorsun dinlen " dedi tam ayağa kalkacak iken

"Seninle sohbet etmeyi özlemişim efuli " Leyla ayakta kalakaldi ne bir adim atabiliyor nede geri oturabiliyordu duyduğu sozle olduğu yere çakılı kaldı sanki inanamadi kulaklarinin yanliş duymuş olduğunu duşundu.

Ne demisti ona " efuli" eskisi gibi hitap etmişti. Öyle özlemiştinki onun dilinden sesinden bunu duymayı. Ozlem ve Saskinliktan ne yapacağini bilemedi. İcine ılık ılık birşeylerin aktığını hissetti. Oysaki öfkeli olması gerekirdi. Ne acılar yaşamişti madem gidicekti niye evlenmişti ki. Ahh yüreğine bir soz geçırebilseydi olmuyirdu bu adam yüreğine zarardı kesin.

Leyla bir kapiya doğru bakti bir Yavuz'a nereye gideceğini unutmuştu bu adam aklını hep kariştiriyordu en sonunda yönünü kapiya cevirip

"Be.. ben gideyim artik "dedi Yavuz'un konuşmasına firsat vermeden kacarak odayı terk etti kapidan çikar cıkmaz elini kalbinin üstüne koydu ne vardi bu kadar hizli atacak..

Yavuz giden kadının ardından bakıp ilk defa dişleri görünecek şekilde güldü. Yüreğine yanına evvekine ve ahirine yakişan tek kadındı.

Kapıdaki askerler ve Adem Leyla'yı eli kalbinde görünce birsey oldu sandılar. " Yenge iyi misin" derken Adem " iyimisiniz hanfendi" dedi askerler aynı anda.

Leyla önce Adem'e baktı daha sonra kapıdaki aakerlere, rezil olmuştu şu an yeni yetme genç kizlar gibi neydi bu heyecan.

" İyiyim iyiyim hafif başım döndü geçti ama şimdi" dedi utanmadan birde yalan söylemisti.

Adimlarini Zeynep ile kalacaklari odaya yonlendirdi. Kapiyi açıp iceri girdi. Zeynep'i üzgün cam kenarina oturmuş gorunce yanina gitti..

Karadeniz şivesi ile " Napaysun garadenuzde gemilerun mi batti esmerum" Zeynep duyduğu ses ile güldü dostuna dönüp " haçen ne olsun düsüneyrum daa" dedi oda şive ile birbirlerine bakip güldüler.

Leyla dostunu güldürmüs uzun bir aradan sonra kendide gülümsemişti " eee bizim kiz nedir çimen gözlerini hüzünlendiren" Zeynep derin bir iç cekti öyle cok kirgın ve yorgundu ki hangi birini anlatsa geçerdi.

Hangi cocukluk yarasi kapanirdi kalbini paramparca etmislerdi hangi soz onu iyileştirirdi. Kaderine isyan etmek ona göre değildi. İçine uzun bir nefes çekip " Bende dert biter mi hiç o yine kumara başlamıs kizlari hirpalamiş" sona doğru sesi öfkeli çıkmıştı.

Leyla kaşlarini çattı bu adam akıllanmıycak miydi iyi bir dersi hak ediyordu. Bir Antep'e dönsünler bu ise el atıcaktı simdi dostuna destek olmasi gerekiyordu. Dostunun ellerini tuttu "sen üzülme çimenlerin buğulanmasin hele bir dönelim var benim aklimda birşeyler " dedi. Leyla kafasi ile hadi diyip dostunu yatağa yatirdi kendiside yanina uzandi. Sabah uzun bir yolculuk onlari bekliyordu...

Yağiz kanapedeki yorgun abisine bakti geçen zamanda abisi baya kotu gözüküyordu sırtındaki yüklerin ağırlığı altında ezildiğini biliyordu ama yinede hep dik durmayi başarmıştı Lakin bir sevdaya yenik düşmüştü. Abisinin haline üzüldü en kisa zamanda abisinin yüzünü güldürmek için aklinda hain planlar vardi....

Sabah erkenden uyanan Yavuz ağa doktor ile görüşmüs kardeşini goturmek istediğini belirtmis idi. Doktor " Yağız bey'in durumuna bakalım sonra çıkışını verebiliriz" demisti. Sabah geri gelen Tahir ile karidorda karşılaşıp beraber odaya döndüklerinde Leyla ve Zeynep'i eşyaları toplarken Ýağız'ı ise uyanık buldular....