ACININ GÖZYAŞI

43. BÖLÜM UMUT İÇİNDE BİR YARA GİBİ

"O bir kız ile konuşuyordu üstelik gülerek. Bizim bile nadir gördüğümüz gülüşünü o kıza çarşının ortasında hiç çekinmeden gösteriyordu. Sevdiği imiş meğerse" Gözlerinden yaşlar süzüldü.

" Leyla istersen anlatma canını bu kadar çok yakıyor boşver hadi başka şeyler konuşalım" dedi Zeynep ama Leyla kafası ile hayır dedi. Canını yakan Yavuz'un kalbinin dolu olması idi.

" Canımı yakan sana anlatıyor olmam değil Zeynep onun kalbinde yerimin olmaması" dedi ve derinden bir nefes aldı. Anlatmaya devam etti.

" Ordan apar topar nasıl konağa geldim bilmiyorum kendimi odaya kilitleyip saatlerce ağladım. O gecenin sabahında İstanbul' a döndüm . Bir dahada Yavuz ile karşilaşmamaya özen gösterdim Antep'e gelmedim o İstanbul'a gelincede hep kaçtım ondan sonra birgün Yağız beni arayıp Yavuz'a o kızı isteyeceklerini söylediğinde inanki ölmek istedim Zeynep canım o kadar çok yandı ki anlatamam sana. Günlerce ruh gibi gezdim kimseyle konuşmadım Yaren ve Yağız ile bile mubabbetimi kestim sırf onun ile ilgili birşey duymamak için. Sonrasında Said çıktı işte peşimde idi hep sürekli takip ediyordu birgün çıkıp duygularını söyledi. Öyle içten konuştu ki benle, öyle güzel duygularını ifade etti ki Yavuz'u unuturum sandım kabul ettim ama hiçbir zaman unutamadım" Dedi.

Yavuz içeriye girdi bahçede olduklarını bildiği için yönünü o tarafa çevirdi. Leyla Yavuz'un geldiğinden habersiz Yaşadıklarını anlatıyordu.

Zeynep üzülerek dinliyordu dostunu" Sevdası ile sınanırmıydi insan , ben sınandim . Gözümün, gönlümün yüreğimin tek sahibiydi. Ömrüm dediğim adam meğerse başkasına ömür vermiş de benim haberim yokmuş" Leyla Zeynep'in gözlerinin içine ağlayan gözleri ile baktı. Yavuz duydukları ile bir kez daha yine aynı yerden kurşun yemiş gibi oldu. Said'i bu kadar çok mu seviyordu onca yaptığına rağmen hala mı dedi içinden.

Madem o kendine acımıyordu Yavuz da bu saatten sonra Leyla'ya acımayacak idi kıskançlık gözlerini öyle kör etti ki , bundan sonra yapacaklarından sorumlu değildi. O güzellik ile Leyla'yı beklerken herşey gönül rızası ile olsun derken o hala it herifin aşkını unutamıyorsa Yavuz unutturmasını bilirdi. Bir hışım ve öfke ile çıktı bahçeden.

Adem'e bakıp '' Bana bir hafta içinde o itin yerini bul döndüğümde elinde olsun. Onun belasını ben vereceğim . Onu bul benden ne istersen iste söz veriyorum yapacağım ne olursa olsun '' dedi ve arabasına binip son gaz gitti...

Leyla Yavuz'un gelip gittiğinden habersiz anlatmaya devam ediyordu başına bir hafta sonra geleceklerden habersiz.

" Söylesene Zeynep sen olsan napardin? Ben bu sevdadan aşk tan kurtulmak için hiç sevmediğim sevmeyeceğim bir adama sırf beni çok güzel seviyor diye bir şans verdim. Keşke hiç sevmeseydim de ne o nede ben bu duruma düşmeseydik. Ben onun omuzlarına yük olmasaydım .Keşke babam yerine ben ölseydim de onun Yavuz'un hayatını mahvetmeseydim".. derken hıçkırıklarına hakim olamadı.

" Leyla ne diyeceğimi inanki bilmiyorum ama inaniyorun ki birgün Yavuz abi de seni onu sevdiğin gibi sevecek seni içimden buna inanmak geliyor nedense " Leyla Zeynep'in teselli sözlerine kafasını hayır diyerek salladı. " Onun gönlü dolu Zeynep bir başkasını seviyor ben onun katlanmak zorunda olduğu mecburiyetiyim Yavuz'un beni sevme ihtimali imkansız" dedi.

Leyla gözyaşlarını sildi kendini toparladı yeter di bu kadar ağalamak bu defa o sordu yüzüne sahte tebessümünü taktı " Eee Zeynep hanım ben anlattım şimdi sıra sende sen anlat bakalım teğmen ile neler oluyor anlamadım sanma " dedi Zeynep utançtan kıpkırmızı oldu gözleri irice açıldı nerden çıkmıştı şimdi bu Leyla'ya asla yalan da söyleyemezdi de. Ne diyecekti ki ortada birşey yoktu ki.

Zeynep'in şaşkın halleri Leyla'ya tebessüm ettirdi. " Eee hadi bak ben anlattım sıra sende " diye ısrar etti.

" Ya ne anlatayım Leyla ortada birşey yok ki, tamam itiraf edeyim çok yakışıklı '' dedi heyecenlanmıştı Zeynep ellerini anlatırken koyacak yer bulamıyordu. En sonunda parmakları ile oynayarak anlatmaya devam etti '' .

''Onu görünce böyle heyecanlanıyorum ama ben ilk defa bir erkeğe karşı böyle hissediyorum daha önce değil bir erkeğe karşı birşey hissetmek dönüp bakmazdim ki, hissettiklerim minnet mi yoksa farklı birşey mi bilmiyorum anlıyorsun dimi " derken Leyla nin kendisini onaylamasini bekler gibi bakiyordu. Leyla gozleri ile dostunu onayladi. Zeynep için bu konuşma hiçde kolay değildi konuşurken kızarıyor bozarıyordu.

" Ve onun benim hakkımda ki düşünceleri nedir, ne hissediyor bilmiyorum bazen öyle bir bakıyor ki ben o bakişlardan korkuyorum kapılıp gitmekten ve mutsuz olmaktan korkuyorum " dedi. Bir nevi icindeki bastırdığı korkularını paylaştı Leyla ile. Bir de başındaki belalar vardi tabiii.

Leyla kahkaha atarak güldü çok mutluydu su an en sevdiği dostu kaynına abayı yakmıştı. Üstelik kaynı da ona. Bazen Zeynep çok aptal olabiliyordu. Zeynep Leyla'nin kahkaha ile gülmesini anlamaz gözler ile izledi ne vardi ki gülunecek ne söylemişti şimdi. Leyla kalkıp dostuna sıkıca sarıldı.

" Yuh Zeynep hala anlamadın mı kızım bizim oğlanın içi gidiyor sana bakarken daha ne diyim " dedi ve ağzına fermuar işareti yaptı. Gülmeye devam etti. Zeynep duydukları ile heyecanlandı. Ne yani şimdi Yağız da mi aynı duygular içinde idi. Mutlu oldu nedensizce....

Yavuz apar topar konağa geldi gelirken Berdan'i aramış kendisini hava alanına bırakmasını istemisti. Konağa girer girmez Azade hanim karşıladı " Hoşgelmişsen oğlum aç mısın" Yavuz tebessüm ederek baktı annesine " Yok anam aç değilim sen beni mi bekledin?"

Azade hanimda oğlunun tebessümüne sevgi ve şefkat ile karşılik verdi " He ya seni bekledim yıllardır yoktun bir gorünüp kaybolmaların dışında" Yavuz Azade hanımın başından öptü " Annem ben gidiyorum acil işim çiktı Azerbaycan daki ıste bir problem var onlari halledip temelli dönecegim hazir ol Azade sultan döndüğümde hersey çok değişecek bakarsın bu defa Babanne olursun" dedi....

Azade hanim şasırdi oğluna ağzı açık kaşlari çatık baktı ne olmustu bu oğlana da birden değişmişti " Yavuz içtin mi sen aaa yoksa Leyla ile mi birseyler oldu" Yavuz annesine ayıplar gibi baktı Azade hanimda utanmisti oğluna boyle bir ima yaptiği icin.

" Annem gitmeliyim soz döndüğümde sana herseyi anlatacağım evdekilere sen söylersin benim çıkmam lazım artik " diyip odasına çıktı üstunu değistirdi acmadigi cantasini alıp çıktı. Annesine veda edip konaktan ayrıldı. Berdan ile birlikte havaalanının yolunu tuttu ama bu defa temelli geri gelmek üzere gidiyordu.

Leyla'nin telefonuna gelen bildirim sesi ile eli telefonuna gitti . Mesaj gelmişti açtı Yavuz'un ismini görünce şaşırdı birazda heyecanlanmıştı ne yazdı diye.

Mesajı açtı" Acil Azerbeycan' a gitmem gerekiyor döndüğümde herşeye bir son vereceğim. Allah'a emanet ol kendine dikkat et. Birde döndüğümde konakta ol hanımağam" yazıyı okur okumaz yaşlar yine nüfus etti yüzüne . Zeynep gördüğü yazı ile üzüldü Leyla'ya sarıldı.

"Gitmis bir hoşcakal'a bile laik görmemis beni. Zeynep ben burda ölürken o gitmiss".. Hıçkırıkları insanın içini yakıyordu Zeynep nasil dayansındı..

Adem bahceyi dolanmaya gittiğinde yengesinin perisan halini gorunce oda dayanamadı gözünden yaşlar süzüldü...

Gitmişti yine üstelik kuru bir mesaj ile gitmişti. Canı yine en derinlerinden yandı yandı. Lanetliydi kaderi sevdiği adamları tek tek kaybediyordu. Şimdide Yavuz'u kaybetmişti. Döndüğünde olacak belliydi boşuycakti. Sakinleşti gozlerini gökyüzüne çevirdi dudaklarından bir türkü düştü geceye.

Bahçada yeşil çınar

Boyun boyuma uyar

Ben seni gizli sevdim

Bilmedim alem duyar.

Nanay gülüm nanay

Top kahkullum

Nanayy nanayy

Esmer yarimsin nanayy.

Bahçada erik dalı

Var git ellerin yarı

Sen bana yar olmazsın

Yüzüme gülme bari....

Adem o anları kamera kaydına aldı Yavuz'a attı '' Abi seni bilmem ama Yengem bu saatte " sana bu türküyü söylüyor ise gerisini sen düşün kararını ona göre ver Said iti hikaye bence'' yazıp gönderdi...

Zaman ilac miydi yarinlara, hiç geçmeyecek olan yaralara merhem miydi ? Belki birgün gelecek olan güzelliklere vesile, belkide mutluluğu açılan kapı mı idi?...

Umut içinde bir yara gibi Leyla'yı yiyip bitirirken, o kendini kandırmanın peşinde idi..

Oysa ki özlemişti demi daha doya doya bakamamıştı bile güzel yüzüne kokusunu çekememişti sevdiğinin içine hasretini dindirememişti ki!..

Bir mesaj ile çekip giderken Leyla da nasıl bir enkaz yarattı hic bilmiyordu.

Gelecekmis peki Leyla'nın aptal yüreği bununla avunacak kadar neden safdı anlamiyordu.

Bir çift söze ömür verecek kadar onun için atmak da mi idi kalbi hala. Dili ile itiraf etmese de, aklı ile inkar etse de, kalbi bas bas bağirıyordu işte seviyorum ben bu adami herşeye rağmen deli gibi seviyorum diye.....

Leyla ne kadar yara da alsa kırılsa da Yavuz'dan vazgeçemiyordu. Aptal kalbi bir kere düşmüstü bu sevdanın peşine ne yapsa bırakamıyordu...

Yavuz uçağa binince telefonunu kapatmak için eline aldığında gelen mesajı gördü. Hemen Adem'den gelen mesaja tiklayarak açtı.

Ekranda Leyla vardı o guzel Ve büyüleyici sesi ile türkü söylüyordu. Dinledi Yavuz sanki Leyla türküyü söylemiyor Yavuz'a aşk nağmeleri fısıldıyor idi. Gözlerini kapatıp kehribar gözlüsünü hayal etti türkü bitene kadar.

Leyla susunca açtı gözlerini video bitmişti lakin Yavuz'un da gözlerinden bir damla yaş süzülmüş idi.

Video'nün altında ki yaziyi okudu. Nasıl Leyla kendisi için mi söylemisti bu türküyü inanamadı okuduğu yazıyı defalarca tekrar tekrar okudu. Dakikalar önce Said'i anlatan kadın niye kendisi için şarkı söylüyordu ki.

"Adem ne diyorsun oğlum kafan mı güzel bu yazdıklarında ne " yazıp gönderdi. Cevap gecikmeden geldi birisi bu iki inatçıya gerçekleri goştermesi gerekiyordu.

" Abi ben yıllardır yengemin yanındayım birgün olsun o herifin adını duymadım konu sen olunca gözleri parlıyordu hep. Ben gördüğümü duyduğumü bildiğimi söylüyorum gerisi sana kalmış " yazıp gönderdi Adem dayanamamıstı Leyla'nın o hallerine. Adem biliyordu Leyla'nın da Yavuz'u sevdiğini kac kere şahit olmuştu konuşmalarına ama sır gibi içinde saklamıştı. Sevdalı biri varsa en doğrusu kendilerinden duymaları idi ona gore ama Leyla'nın o hali Adem'in vicdanını sızlattı ve gerekeni yaptı. İçi şimdi çok rahattı artık rahat uyuyabilirdi.

Bölüm sonuna geldik canlarim